Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Posts Tagged ‘υπολογιστές’

Γιατί είμαι υπέρ της τεχνολογικής εξέλιξης

Posted by tofistiki στο 27/01/2011

Άρθρο του Δ. Σαραντάκου
που δημοσιεύτηκε στο «Εμπρός» στις 25/01/2011

Έχω μερικούς αγαπητούς φίλους, που ενώ είναι ξύπνιοι, πνευματικοί άνθρωποι, κοινωνικά δραστήριοι ενεργοί πολίτες, προικισμένοι δηλαδή με πολλά χαρίσματα, εντούτοις αποφεύγουν, κάποιοι δε αποστρέφονται, την τεχνολογική εξέλιξη στον τομέα της επικοινωνίας και της μετάδοσης των ιδεών. Μετά βίας και εξ ανάγκης χρησιμοποιούν κινητό τηλέφωνο, δεν αγγίζουν το πληκτρολόγιο (κάποιοι μάλιστα από υπερβάλλοντα ζήλο ούτε τη γραφομηχανή) και φυσικά έχουν ξορκισμένο το διαδίκτυο.

Αγαπητός φίλος (και ξάδελφος μάλιστα) με εγκαλούσε προχτές, κατηγορώντας με για ασυνέπεια, γιατί στο σημείωμά μου για το παράδειγμα της Γαύδου επισήμανε πολλές κατά την άποψή του ανακολουθίες: πως ενώ είμαι υπέρ της τεχνολογικής εξέλιξης προτείνω να καταργήσουμε κάποια προϊόντα αυτής της εξέλιξης (χάπια κ.λπ.) και να ξαναγυρίσουμε στις παλιές και μισοξεχασμένες θεραπευτικές πρακτικές και μέσα, στις βεντούζες, στα καταπλάσματα, στα μαντζούνια και στις παλιές συνταγές των γιαγιάδων μας. Επίσης πως προτείνω να περιορίσουμε το αυτοκίνητο (άλλη μια μορφή τεχνολογικής εξέλιξης) και να ξαναγυρίσουμε στο περπάτημα ή έστω την ποδηλασία.

Φαίνεται πως δεν ήμουν αρκετά σαφής στη διατύπωση των απόψεών μου. Πριν από οχτώ, αν δεν κάνω λάθος, χρόνια είχε δημοσιευθεί στο «Εμπρός» σημείωμά μου, με τίτλο «Τεχνολογίας εγκώμιο», στο οποίο ανέπτυσσα τις απόψεις μου που είχα τότε και εξακολουθώ να διατηρώ και σήμερα. Στο σημείωμα λοιπόν αυτό γράφω πως η τεχνολογία είναι καλή όταν τη χρησιμοποιείς σωστά και κακή όταν τη χρησιμοποιείς λανθασμένα. Πως ουσιαστικά ο ηλεκτρονικός υπολογιστής είναι ο υπηρέτης σου. Πολύτιμος και εξυπηρετικός αλλά πάντοτε υπηρέτης. Κι ούτε καν έξυπνος. Αντίθετα, θα τον χαρακτήριζα πολύ κουτό. Γιατί μπορεί μεν να κάνει αριθμητικές πράξεις με εικοσαψήφιους αριθμούς σε κλάσμα δευτερολέπτου, αλλά δε διαθέτει ούτε υποψία κρίσης και φαντασίας. Αυτά παραμένουν προνόμια του ανθρώπινου μυαλού κι ούτε είναι δυνατή η κατασκευή τεχνητής διανοίας. Αν λοιπόν μερικοί άνθρωποι δέχονται να γίνουν υπηρέτες και όργανα μιας ηλίθιας μηχανής, όπως είναι ο ηλεκτρονικός υπολογιστής, αυτό είναι δικό τους πρόβλημα και φταίξιμο και δε μειώνει τη σπουδαιότητα και την αξία του ως χρήσιμου και βολικού οργάνου.

Το παρήγορο και ελπιδοφόρο στοιχείο είναι πως μπορεί, οι εσχατόγηροι της ηλικίας μου και οι σιτεμένοι της ηλικίας του ξάδελφου, να αποστρέφονται την Πληροφορική και το Διαδίκτυο, αλλά τα νέα παιδιά είναι ένθερμοι θιασώτες τους. Προσωπικά μυήθηκα στη μαγεία της πληροφορικής από το γιο μου και τη μεγάλη μου κόρη στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 και σήμερα προσφεύγω συχνά στα φώτα και την αρωγή των εγγονών μου, που πάνε στο Γυμνάσιο και είναι ξεφτέρια στα θέματα αυτά.

Υπάρχουν φυσικά και στο σημείο αυτό παρήγορες εξαιρέσεις. Στην Αίγινα, όπου περνώ αρκετές μέρες κάθε μήνα, αφού σύμφωνα με τη λεσβιακή αντίληψη «είμι απ’ του χουργιό τς ιγναίκας ιμ», στην Αίγινα λοιπόν, πριν από δέκα χρόνια η Γωγώ Κουλικούρδη, η αποκαλούμενη «ζωντανή ιστορία της Αίγινας» σε ηλικία (τότε) εβδομήντα πέντε ετών, αγόρασε ηλεκτρονικό υπολογιστή, έμαθε να τον χειρίζεται και έγραψε σ’ αυτόν τα τελευταία δύο βιβλία της. Ακολουθώντας το παράδειγμά της τρεις διαπρεπείς Αιγινήτες, που έχουν περάσει τα εξήντα, ένας ζωγράφος, ένας συγγραφέας και μια φιλόλογος, προσχώρησαν στη νέα τεχνολογία και εντρυφούν στο Διαδίκτυο.

Επειδή δεν παραδέχομαι πως υπάρχουν απόλυτες αλήθειες, πρέπει να αναφέρω και τον αντίλογο. Δεν παραγνωρίζω το ότι στο χαώδες και ανεξέλεγκτο Διαδίκτυο παραμονεύουν μεγάλοι κίνδυνοι, ιδίως για τα νέα παιδιά, από την παρακολούθηση πορνοταινιών ως τη διάδοση των ναρκωτικών. Σ’ αυτό το πρόβλημα όμως λύση δεν είναι η απαγόρευση της χρήσης αλλά η διαφώτιση του χρήστη. Άλλωστε τα νέα παιδιά τους κινδύνους αυτούς τους αντιμετωπίζουν καθημερινά, όχι καθισμένα μπροστά στον υπολογιστή τους αλλά βαδίζοντας στους δρόμους.

Η διαφορά όμως ανάμεσα στο Διαδίκτυο και την Τηλεόραση παραμένει τεράστια. Στο Διαδίκτυο συμμετέχεις ενεργητικά, μπορείς αμέσως να πεις τη γνώμη σου και να διατυπώσεις τις αντιρρήσεις σου, ενώ στην Τηλεόραση δεν μπορείς. Παραμένεις εσαεί παθητικός, αποχαυνωμένος, θεατής (και πειθήνιος καταναλωτής επί πλέον). Γι’ αυτό άλλωστε τα απολυταρχικά ή δικτατορικά καθεστώτα, όπως οι αραβικές μοναρχίες, κάποιες αφρικανικές δικτατορίες και η κομμουνιστική (τρομάρα της) Κίνα έχουν κάνει σχεδόν υποχρεωτική την (κρατική βεβαίως βεβαίως) τηλεόραση, ενώ κάνουν ό,τι μπορούν για να εμποδίσουν ή έστω να περιορίσουν τη χρήση της πληροφορικής και του διαδικτύου από τους υπηκόους τους.

-Το καταπληκτικό σκίτσο με τον «υπολογιστή» και το ποντίκι είναι, βέβαια, του Αρκά

Posted in Δημοσιεύσεις, εφημερίδα "Εμπρός" | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Αισιόδοξα σενάρια

Posted by tofistiki στο 15/09/2010

Άρθρο του Δ.  Σαραντάκου
που δημοσιεύτηκε στο «Εμπρός»
στις 14/09/2010

Διαφωνώντας με πολλούς συνομηλίκους μου, που ούτε να ακούσουν θέλουν για Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές, Πληροφορική και Διαδίκτυο, εγώ έχω ενστερνιστεί αυτή τη Νέα Τεχνολογία και καταγίνομαι όσο μπορώ, μαζί της. Φυσικά δεν την υπερτιμώ ούτε τη θεοποιώ. Φρονώ πως η τεχνολογία, οποιαδήποτε τεχνολογία, είναι καλή εφόσον τη χρησιμοποιείς σωστά. Να μην ξεχνούμε πως οι Γερμανοί χρησιμοποιήσανε υψηλή τεχνολογία για επονείδιστους σκοπούς: Τα κρεματόρια των στρατοπέδων συγκέντρωσης, ήταν η τελευταία λέξη τεχνολογικής εξέλιξης των χαλυβουργείων Κρουπ, και το αέριο zyklon, με το οποίο θανάτωναν τους κρατουμένους, ήταν επίσης τεχνολογικά εξελιγμένο προϊόν της BASF. Τελευταία λέξη της τεχνολογικής προόδου, ήταν άλλωστε οι ατομικές βόμβες που πέσανε στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.

Ανεξάρτητα όμως από τη σωστή ή λανθασμένη χρήση της Νέας Τεχνολογίας, αυτή υπάρχει και επηρεάζει τη ζωή μας, ανεξάρτητα αν αυτό μας αρέσει ή όχι. Και η διάδοσή της, δεν μπορεί να ανακοπεί, όσο ισχυρά συμφέροντα και αν θίγει.

Πριν από λίγα μόλις χρόνια, οι ασυρματιστές του εμπορικού ναυτικού, οι λεγόμενοι μαρκονιστές, αποτελούσαν σοβαρό και πολυμελή κλάδο εργαζομένων. Είχαν ισχυρά σωματεία, σχολές που τους εκπαιδεύανε και κατοχυρωμένα δικαιώματα. Ε, λοιπόν, άρκεσε η κατασκευή και η λειτουργία των λεγομένων δορυφόρων πλοήγησης, για να εξαφανιστούν ολοσχερώς, μέσα σε ένα μήνα! Το ίδιο προβλέπω πως θα γίνει, και μάλιστα πολύ σύντομα, με πλήθος άλλους κλάδους. Στις τηλεπικοινωνίες, για παράδειγμα. Σήμερα όλοι έχουμε στην τσέπη μας, ένα κινητό τηλέφωνο, τεχνολογικό προϊόν τελείως άγνωστο πριν είκοσι χρόνια. Έτσι που εξελίσσεται και με το άπειρο πλήθος των δυνατοτήτων που αποκτά συνεχώς, πολύ σύντομα το κινητό τηλέφωνο θα κάνει περιττό το συνηθισμένο σταθερό, με αποτέλεσμα να γίνει περιττή και η ύπαρξη του ΟΤΕ, που το πολύ πολύ να περιοριστεί σε μια ολιγομελή υπηρεσία, από εξειδικευμένους τεχνικούς, που θα καθορίζουν τις συχνότητες και θα ρυθμίζουν τη σωστή χρήση των κινητών τηλεφώνων. Ας πάμε τώρα στην ηλεκτροενέργεια. Ζούμε σε μιαν ηλιόλουστη και ανεμόδαρτη ταυτόχρονα χώρα, και όμως εξακολουθούμε να είμαστε τελευταίοι στην Ευρώπη, στην αξιοποίηση των λεγόμενων «Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας». Πολύ σύντομα και να μου το θυμάστε, κάθε οικοδομή, δίπλα στους καθιερωμένους πια ηλιακούς θερμοσίφωνες, θα διαθέτει πλαίσια με φωτοβολταϊκά κύτταρα, που θα παράγουν το ηλεκτρικό ρεύμα που χρειάζεται, για φωτισμό, θέρμανση και κίνηση (του ασανσέρ). Για μεγαλύτερες καταναλώσεις, φωτισμό δρόμων, λειτουργία ηλεκτροκίνητων συγκοινωνιακών μέσων, κίνηση εργοστασίων κ.λπ., θα υπάρχουν τοπικά πάρκα με ανεμογεννήτριες ή φωτοβολταϊκά. Το αποτέλεσμα θα είναι πως η ύπαρξη της ΔΕΗ, θα γίνει περιττή. Το πολύ να συρρικνωθεί σε ολιγομελή υπηρεσία ειδικών με ρυθμιστικό και συντονιστικό ρόλο, αλλά το πιθανότερο είναι πως θα υποκατασταθεί από τις τεχνικές υπηρεσίες των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Καταλαβαίνουμε όλοι τι οικολογικό όφελος θα προκύψει απλώς από το να πάψουμε να καίμε πετρέλαιο ή λιγνίτη, για να κάνουμε ηλεκτρικό ρεύμα. Θα επαληθευθεί μια προφητεία του καθηγητή μου, της Φυσικής, στο Πολυτεχνείο, Παύλου Σαντορίνη, που μας είχε πει (το 1949 παρακαλώ): «Θα έρθει μια ημέρα κύριοι, που όποιος καίει πετρέλαιο, θα φυλακίζεται».

Θα μπορούσα να αναφέρω πολλές άλλες παρόμοιες εφαρμογές της Νέας Τεχνολογίας, όπως η μετατροπή του θαλασσινού νερού σε γλυκό, η πλήρης αυτοματοποίηση των σπιτιών, κ.ά. Θα πούνε όμως πολλοί: Αποτελούν αισιόδοξα σενάρια, όλα αυτά; Και οι χιλιάδες εργαζόμενοι στον ΟΤΕ, στη ΔΕΗ, στις πετρελαιοπηγές, στα λιγνιτωρυχεία, στα δίκτυα διανομής, που θα χάσουν τη δουλειά τους; Εδώ το μόνο που έχω να πω, είναι πως τα σενάρια αυτά είναι αισιόδοξα, με την προϋπόθεση πως θα αλλάξει το οικονομικό σύστημα που κυριαρχεί σήμερα στον πλανήτη (χωρίς να εξαιρώ και την κομμουνιστική -τρομάρα της- Κίνα) και το οποίο βάζει το χρήμα και το κέρδος πάνω από τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Δεν είναι τόσο δύσκολο όσο φαίνεται.

Όταν ο Ντενίς Παπέν έφτιαξε την πρώτη ατμομηχανή, δε φανταζόταν πως έβαλε το σπόρο, για να αλλάξει ο τρόπος παραγωγής. Και όμως σε λιγότερο από δυο αιώνες, η φεουδαρχία, που κυριαρχούσε στον καιρό του, ήταν παρελθόν. Σήμερα, καθώς οι εξελίξεις επιταχύνονται ιλιγγιωδώς, θα χρειαστούν λίγες δεκαετίες.

Στις εικόνες, χειριστήριο ασυρμάτου από το μουσείο τηλεπικοινωνιών του ΟΤΕ
και ατμομηχανή από το site www.sfrang.com

Posted in Γνώμες και σχόλια, εφημερίδα "Εμπρός" | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: