Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Posts Tagged ‘Στάθης Λιδωρίκης’

Στάθης Ν. Τσοτσορός, Στάθης Ε. Λιδωρίκης: «Τεχνολογική αλλαγή και οικονομική ανάπτυξη» (4 τόμοι) | Παρουσίαση: Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2014

Posted by tofistiki στο 25/11/2014

Ο Στάθης ο Λιδωρίκης, είναι ένας εξαίρετος επιστήμονας, χημικός μηχανικός, που υπήρξε συνάδελφος και πολύ καλός φίλος με τον πατέρα μου. Με μεγάλη χαρά λοιπόν, κοινοποιώ την είδηση για την παρουσίαση του τελευταίου τετράτομου έργου, «Τεχνολογική αλλαγή και Οικονομική ανάπτυξη», το οποίο συνέγραψε από κοινού με τον Στάθη Τσοτσορό. Αντιγράφω από την «Αυγή«:
Τη σχέση μεταξύ τεχνολογικής αλλαγής και οικονομικής ανάπτυξης, όπως διαμορφώνεται διαχρονικά και μετεξελίσσεται, σε άμεση συνάφεια με τις εκάστοτε κοινωνικοοικονομικές συνθήκες και το διαμορφούμενο θεωρητικό πλαίσιο, διερευνά και «συζητά» το έργο «Τεχνολογική αλλαγή και Οικονομική ανάπτυξη» των Στάθη Τσοτσορού και Στάθη Λιδωρίκη.

Το τετράτομο έργο «Τεχνολογική Αλλαγή και Οικονομική Ανάπτυξη», από τις εκδόσεις Παπαζήση, θα παρουσιαστεί σε ειδική εκδήλωση την Πέμπτη 27 Νοεμβρίου, στις 7 μ.μ. στη Στοά του Βιβλίου (Πεσμαζόγλου 5, Αρσάκειο Μέγαρο). Την σειρά θα παρουσιάσουν οι: Θεοδόσης Τάσιος ομότιμος καθηγητής ΕΜΠ, Σταύρος Δήμας πρ. υπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας και πρ. επίτροπος της Ελλάδας στην Ε.Ε., Αλέκος Παπαδόπουλος πρ. υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Σταθάκης καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

Πρόκειται για την αποκάλυψη μιας σύνθετης διαδικασίας διαρκώς εξελισσόμενης, που μπορεί να φωτίσει τους σύγχρονους προβληματισμούς σχετικά με την τεχνολογική και βιομηχανική ανάπτυξη, τη σημασία του ανθρώπινου κεφαλαίου, τον ρόλο του κράτους, των αγορών και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, με αιχμή την πορεία της χημικής βιομηχανίας.

Κατωτέρω οι συγγραφείς επιχειρούν να επικοινωνήσουν τον σκοπό του έργου τους σε άμεση σχέση με επίκαιρα ερωτήματα.

* Ποια είναι τα βασικά συμπεράσματα του έργου «Τεχνολογική αλλαγή και οικονομική ανάπτυξη»;

Στο παρόν έργο της θεωρητικής και ιστορικής προσέγγισης της τεχνολογικής αλλαγής και του κοινωνικοοικονομικού μετασχηματισμού, στη διάρκεια της βιομηχανικής περιόδου και της μετάβασης στη μεταβιομηχανική εποχή της κυριαρχίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, η τεχνολογική αλλαγή και η συσσώρευση τεχνολογικής γνώσης αναδεικνύονται ως κύριοι παράγοντες που καθορίζουν το κατά περίπτωσιν επίπεδο του συντελεστή «ανθρώπινο κεφάλαιο», που αποτελεί το μέτρο των δυνατοτήτων μιας χώρας, για συμμετοχή στην αναπτυξιακή διαδικασία και του επιπέδου της βιομηχανικής ανάπτυξης.

Στην περίπτωση της χημικής τεχνολογίας και βιομηχανίας επιβεβαιώνονται τα σύγχρονα θεωρητικά σχήματα, στο πλαίσιο των οποίων η τεχνολογική πρόοδος αλληλοσυσχετίζεται, αλληλεπιδρά και αλληλεξαρτάται ποικιλόμορφα και πολυσύνθετα με το κοινωνικό μόρφωμα (τρόπος παραγωγής, σύστημα συσσώρευσης, θεσμικό σύστημα, κοινωνικές σχέσεις, κοινωνικοί γνώμονες) απομακρυνόμενη από τις παραδοσιακές απόψεις ενός άκαμπτου ντετερμινισμού και αιτιοκρατισμού, τις θεωρήσεις καθολικής ισχύος και τα γραμμικά υποδείγματα ερμηνείας της τεχνολογικής προόδου.

* Ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες που συμβάλλουν στην τεχνολογική και βιομηχανική ανάπτυξη μιας χώρας;

Η τεχνολογική γνώση, οι μηχανισμοί και οι ρυθμίσεις ανάπτυξης και συσσώρευσης του ανθρώπινου κεφαλαίου αναδεικνύονται ως οι κύριοι κεντρικοί και καθοριστικοί παράγοντες για την τεχνολογική και βιομηχανική ανάπτυξη μιας χώρας. Θεσμοί κυβερνητικής διακυβέρνησης, συμμετοχής και ιδιοκτησίας, πανεπιστήμια, τεχνολογικά ιδρύματα και ινστιτούτα, επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, μέσα μαζικής επικοινωνίας, συστήματα κινήτρων, όπως η κατοχύρωση των δικαιωμάτων ευρεσιτεχνίας, χρηματοδοτικές και επενδυτικές ενισχύσεις, καθώς και ένα ευρύτερο πλαίσιο ρυθμίσεων συγκροτούν τα επιμέρους εθνικά συστήματα θεσμών, κινήτρων και ρυθμίσεων που προσδιορίζουν και καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τους διαφορετικούς εθνικούς δρόμους τεχνολογικής και βιομηχανικής ανάπτυξης.

Επίσης, εθνικές και τοπικές πολιτισμικές κινήσεις και νοοτροπίες καθορίζουν και προσδιορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις διαφοροποιήσεις στη σύλληψη, τον σχεδιασμό και τη διαμόρφωση των εθνικών και τοπικών προγραμμάτων και των καθημερινών συμπεριφορών στο μακρύ και δύσκολο ταξίδι της τεχνολογικής και βιομηχανικής ανάπτυξης.

* Αποτελούν κοινή διαπίστωση οι σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των εθνικών κρατών στα ζητήματα τεχνολογίας και βιομηχανικής ανάπτυξης. Με βάση τα συμπεράσματα της μελέτης ποιος είναι ο ρόλος του κράτους;

Ιδιαίτερα κρίσιμος αποδεικνύεται ο έντονα παρεμβατικός ρόλος του κράτους, στον πυρήνα των ανεπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών, ώστε να συγκροτηθούν και να αναπτυχθούν οι ολιγοπωλιακοί, ακόμα και μονοπωλιακοί, εθνικοί πρωταθλητές, που στη συνέχεια μετασχηματίστηκαν σε πολυεθνικές ή διεθνικές εταιρείες και σταδιακά απέκτησαν τον έλεγχο των συνολικών μηχανισμών, παραγωγής και συσσώρευσης του ανθρώπινου κεφαλαίου, ανάπτυξης της τεχνολογικής γνώσης και της δημιουργίας, παραγωγής και διάθεσης των νέων καινοτόμων προϊόντων.

Οι εταιρείες αυτές νομοτελειακά κυριάρχησαν στην παγκόσμια αγορά του 20ού αιώνα και συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση και σταδιακή μεγέθυνση του τεχνολογικού κενού (technological gap) σε σχέση με τις καθυστερημένες και αναπτυσσόμενες χώρες.

* Πώς θα μπορούσε η Ελλάδα να αξιοποιήσει σύγχρονες τεχνολογίες ως μοχλό για ανασύνταξη της παραγωγής και ανάπτυξη;

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης αυτό είναι πλέον ζητούμενο ακόμη και για τις πιο ανεπτυγμένες χώρες. Σε γενικούς όρους η αξιοποίηση νέων τεχνολογιών στην παραγωγική διαδικασία βοηθάει με τρεις τρόπους:

* Με την αυτοματοποίηση της παραγωγής και την μείωση του κόστους.

* Με τη βελτίωση των προϊόντων και τη δημιουργία προστιθέμενης αξίας.

* Με τη δημιουργία καινοτόμων τεχνολογικών προϊόντων και νέων αγορών (ανάπτυξη).

Οι δύο πρώτοι δρόμοι προϋποθέτουν την ύπαρξη ανταγωνιστικού προϊόντος και μεριδίου στην αγορά. Μια χώρα λοιπόν καλείται να επενδύσει στις παραγωγικές διεργασίες στις οποίες έχει ξεκάθαρα συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι του ανταγωνισμού και τέτοια προϊόντα, για παράδειγμα στην Ελλάδα, είναι η εξειδικευμένη αγροτική παραγωγή και ο τουρισμός.

Ο τρίτος δρόμος από την άλλη, ο οποίος παρεμπιπτόντως καταφέρνει και την πιο άμεση, ξεκάθαρη οικονομική ανάπτυξη, είναι πλέον ζητούμενο για όλους. Ο σκληρός ανταγωνισμός από την Ασία, η ελεύθερη διακίνηση προϊόντων με μηδαμινά κόστη μεταφοράς και το υψηλό κόστος αρχικής επένδυσης έχουν κάνει πολύ δύσκολη την είσοδο σε νέες αγορές. Πόσο μάλλον όταν σε αυτές ήδη κυριαρχούν μεγάλες διεθνείς εταιρείες και όμιλοι, με δραματικές αλλαγές να συντελούνται διαρκώς όπως συγχωνεύσεις ή/και πτώσεις ομίλων, αλλαγές στα μερίδια αγορών, κινήσεις προστατευτισμού, πολιτικές εξελίξεις, πόλεμοι κ.λπ.

Σε αυτήν την άκρως ζωντανή διεθνή σκακιέρα, κάθε επένδυση για νέο προϊόν είναι πια μια επένδυση υψηλού ρίσκου / υψηλής απόδοσης, κάτι που δύσκολα μπορεί να χειριστεί μια χώρα κεντρικά με την παραδοσιακή έννοια της κρατικής επένδυσης / παρέμβασης και αναγκαστικά επαφίεται στη συνδυασμένη δράση κράτους και ιδιωτικής πρωτοβουλίας και με εργαλεία την καινοτόμο σκέψη, την εξασφάλιση νέων οδών χρηματοδότησης και τη δημιουργία διεθνών στρατηγικών συμμαχιών.

Posted in Επιστήμη, Επικαιρότητα, Νέες εκδόσεις, Περιοδικό | Με ετικέτα: , , , | 1 Comment »

Για την εκδήλωση «Στον απόηχο της Αιολικής Λογοτεχνικής Σχολής»

Posted by tofistiki στο 14/01/2014

Η εκδήλωση- αφιέρωμα στον Δημήτρη Σαραντάκο, είχε συγκινητικά μεγάλη επιτυχία και η αίθουσα αποδείχτηκε μικρή για τον κόσμο που ήρθε. Μακάρι να είχαμε φέρει ακόμα περισσότερα βιβλία να χαρίσουμε στο κοινό που παρακολούθησε· δυστυχώς δεν έφτασαν όσα φέραμε.

Ευχαριστούμε θερμά τους καλούς φίλους του, τον Στάθη Λιδωρίκη και τον Στρατή Ζαφείρη και βέβαια τον Νίκο, που μίλησαν για τον μηχανικό, λογοτέχνη, λόγιο, φίλο και σύντροφο, τον Μίμη.

Ευχαριστούμε ιδιαίτερα την Ντόρα Βακιρτζή που ανέλαβε το συντονισμό της οργάνωσης και την εμπεριστατωμένη παρουσίαση, και ασφαλώς, τον Βλάση Αγτζίδη για την φιλοξενία, στα πλαίσια των Σεμιναρίων Σύγχρονης Ιστορίας. Όσα ακούστηκαν ήταν πολύ ενδιαφέροντα και γλαφυρά δοσμένα και ελπίζω να πάρουμε κάποια στιγμή το βίντεο της εκδήλωσης ώστε να μπορέσουμε να το αναρτήσουμε. (Έγινε ενημέρωση της ανάρτησης, έχουν προστεθεί τα βίντεο στο τέλος)

Ευχαριστούμε επίσης τους παλιούς καλούς φίλους που μας έκαναν την τιμή να παραστούν, ήταν μεγάλη χαρά μας που τους ξαναείδαμε. 

Ακολουθούν κάποια στιγμιότυπα από την εκδήλωση, με το φακό του Σταμάτη Λαγάνη:

 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

Για το Σεμινάριο Σύγχρονης Ιστορίας που διοργανώνεται από τον Βλάση Αγτζίδη -για 6η συνεχή χρονιά- στο «Ελεύθερο Πανεπιστήμιο» του Δήμου Κηφισιάς  (Έπαυλη ΔροσίνηΒιβλιοθήκη Δήμου Κηφισιάς), με τη συμμετοχή εκλεκτών επιστημόνων, διαβάστε εδώ.

Ενημέρωση 6/2/2014: Ο κ. Αγτζίδης, είχε την καλοσύνη να μας στείλει την βιντεοσκόπηση της εκδήλωσης που έγινε από τον κ. Παύλο Κοσμίδη, και μπορείτε να την παρακολουθήσετε παρακάτω, σε 3 μέρη:

Posted in Επικαιρότητα, Ιστορία, Λογοτεχνία, Πολιτιστικά, εφημερίδα "Εμπρός" | Με ετικέτα: , , , , , , | 1 Comment »

Αφιέρωμα στον Δημήτρη Σαραντάκο, «Στον απόηχο της Αιολικής Λογοτεχνικής Σχολής»

Posted by tofistiki στο 02/01/2014

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΔείτε και σχετική δημοσίευση στο «Εμπρός«.

Για το Σεμινάριο Σύγχρονης Ιστορίας που διοργανώνεται από τον Βλάση Αγτζίδη -για 6η συνεχή χρονιά- στο «Ελεύθερο Πανεπιστήμιο» του Δήμου Κηφισιάς  (Έπαυλη ΔροσίνηΒιβλιοθήκη Δήμου Κηφισιάς), με τη συμμετοχή εκλεκτών επιστημόνων, διαβάστε εδώ.

Posted in Επικαιρότητα, Πολιτιστικά, εφημερίδα "Εμπρός" | Με ετικέτα: , , , , , , | 2 Σχόλια »

Αντίο, με τα λόγια ενός συναδέλφου

Posted by tofistiki στο 21/01/2012

Πέρασε κιόλας πάνω από μήνας…
Δημοσιεύουμε σήμερα τον συγκινητικό επικήδειο που έκανε στο Μίμη ο καλός φίλος και συνάδελφός του, Στάθης Λιδωρίκης. Τον ευχαριστούμε θερμά.

Αγαπημένε μας φίλε και συνάδελφε Μίμη,

Συγκλονισμένοι μάθαμε για το θλιβερό μαντάτο όλοι οι συνάδελφοί Χημικοί Μηχανικοί, που τόσο πολύ τους είχες αγαπήσει. Δύσκολο σε τέτοιες στιγμές να περιγράψουμε αυτό που όλοι μας νοιώσαμε με το ξαφνικό φευγιό σου. Τα λόγια στερεύουν και δεν μπορούν να αποτυπώσουν τη βαθειά συγκίνηση που διακατέχει όλους μας.

Σου ταιριάζουν απόλυτα τα λόγια του μεγάλου καινοτόμου της χημείας Charles Goodyear. “Η ζωή δεν θα πρέπει να αποτιμάται με το χρήμα. Δεν έχω πρόθεση να παρα­πονεθώ ότι εγώ έσπειρα και άλλοι μάζεψαν τους καρπούς. Ένας άνθρωπος θα πρέπει να λυπάται μόνο αν ο ίδιος σπείρει και κανένας δεν απολαμβάνει τους καρπούς».

Λόγια απόλυτα αληθινά για τη στάση ζωής που είχες επιλέξει συνειδητά. Η ζωή για σένα δεν ήταν δεμένη με το στενό περιβάλλον του συμφέροντος. Αντίθετα μοίραζες απλόχερα και δημιουργικά αυτήν την ανυπολόγιστη γνώση και εμπειρία που είχες αποκτήσει. Ο λόγος σου πάντα απλός και συγκροτημένος, μα συνάμα ανθρώπινος γεμάτος με αισιοδοξία και μια αστείρευτη διάθεση γεμάτη χαμόγελο και χιούμορ.

Μα και η προσωπική σου ζωή αντάξια των συναισθημάτων και των πράξεών σου. Κατόρθωσες στο διάβα της ζωής σου να δείξεις το πραγματικό νόημα και την αξία που έχει αυτή η χιλιοβασανισμένη λέξη “οικογένεια”. Ήταν για σένα το κάστρο απ’όπου εφαρμούσες. Ένοιωθες αυτή τη λεύτερη σιγουριά της θαλπωρής μα και συνάμα της δημιουργίας. Κατόρθωσες αυτό που για πολλούς σήμερα αποτελεί άπιαστο όνειρο. Να γεύεσαι χαρές και λύπες έχοντας δίπλα σου σύντροφο-συμπαραστάτη τη γυναίκα σου Κική, τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου.

Και το έδειχνες πάντα αυτό όπου και να βρισκόσουν. Και ένοιωθες υπερήφανος. Ήσουν πραγματικά ευλογημένος Μίμη που μπόρεσες να γνωρίσεις την απλότητα της ζωής μέσα από τη δημιουργικότητα της πραγματικής οικογένειας.
Αλλά δεν περιορίστηκες μόνο στην οικογένεια σου γιατί πάντα πίστευες ότι η οικογένεια αποτελεί εφαλτήριο για κοινωνικούς αγώνες και ανθρώπινη κοινωνία. Και αυτό το έκφραζες με κάθε τρόπο στο ευρύτερο περιβάλλον, τους φίλους σου και τους συναδέλφους.
Παρά την τεράστια γνώση σου και αγάπη για την Αρχαία Ελλάδα, που ήταν διάχυτη σε όλα τα έργα σου, ποτέ δεν ξέχασες και πάντα ήσουν ενήμερος για όλες τις σύγχρονες εξελίξεις γύρω από τη χημεία. Νεαρός ακόμη χημικός μηχανικός ήσουν όταν εκδόθηκε το βιβλίο σου “Στεγανώσεις και στεγανωτικά υλικά” που και σήμερα ακόμη αποτελεί πολύτιμο βοήθημα για όλους τους μηχανικούς.

Οι απόψεις σου για θέματα χημικού μηχανικού πάντα επίκαιρες και τεκμηριωμένες. Πάντα συνεργάσιμος και έτοιμος να προσφέρεις χωρίς δεύτερη σκέψη την αστείρευτη γνώση σου και εμπειρία. Γνώση, αισιοδοξία και πάνω απ’ όλα ανθρωπιά, αυτό ήταν πάντα το τρίπτυχο της ζωής σου που σε συντρόφευε σε κάθε σου βήμα. Έννοιες απλές, μα συνάμα και δύσκολες που απαιτούν πάντα συνεχή αγώνα για όποιον θέλει να νοιώθει και να είναι πραγματικά ελεύθερος.

Και συ, Μίμη, όχι μόνο ένοιωθες μα και ήσουν λεύθερος. Και απολάμβανες αυτά τα άϋλα αλλά ανεκτίμητα αγαθά που απλόχερα χάρισε η φύση στον άνθρωπο, μα που σήμερα πολλοί όχι μόνο αρνούνται αλλά ούτε καν γνωρίζουν.

Αγαπούσες πολύ τη ζωή, Μίμη, και αυτό το εκδήλωνες με κάθε τρόπο. Με την αγάπη σου για τον άνθρωπο και την ανθρώπινη κοινωνία γενικότερα. Όλη σου η ζωή ήταν μια συνεχής προσπάθεια για καλύτερη κοινωνία, με ανθρώπους ελεύθερους, απαλλαγμένους από το μικρόβιο του καιροσκοπισμού και της αντιπαλότητας. Η γνώση σου για όλα τα κρίσιμα θέματα που αντιμετωπίζει σήμερα η παγκόσμια κοινότητα και ιδιαίτερα η αστείρευτη αγάπη σου για τον αρχαίο πολιτισμό μας, πάντα προκαλούσε τον σεβασμό όλων μας.

Αγαπούσες την προσπάθεια και την συνέπεια. Ποτέ δεν απογοητεύτηκες και πάντα ήσουν γεμάτος αισιοδοξία και πίστη για κάτι καλύτερο. Αγάπη και πίστη για τον άνθρωπο, αγάπη για την εργασία, συνέπεια και αλληλοεκτίμηση στις ανθρώπινες σχέσεις. Και αυτό πάντα σε συνόδευε σε κάθε βήμα της ζωής σου. Μα συνάμα διέθετες κάτι ανεκτίμητο και δυστυχώς δυσεύρετο στην εποχή που ζούμε. Και αυτό δεν ήταν τίποτε άλλο από το χιούμορ σου που πάντα σατύριζε κάθε τι που απαξίωνε τον άνθρωπο.

Μίμη, φεύγεις σε μια στιγμή που πολλά από αυτά που ζούσες και αγαπούσες πλανιώνται σήμερα θολά γύρω μας και γλιστράνε κάτω από τα πόδια μας. Έννοιες και αξίες στροβιλίζονται σήμερα γύρω μας σαν ένας τυφώνας που συμπαρασύρει τα πάντα στο διάβα του. Στιγμές δύσκολες και σκοτεινές.
Όμως, ο σπόρος που έσπειρες δεν θα πάει χαμένος. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν πέθανε και δεν πρόκειται να πεθάνει. Τα βιβλία σου και η πίστη σου στον άνθρωπο και την κοινωνία γενικότερα δεν είναι πλαστές και φευγαλέες αποτυπώσεις κάποιας στιγμής και δεν πρόκειται να ξεθωριάσουν, παρά τη σημερινή λαίλαπα της χυδαιότητας και του ευτελισμού. Στηρίζονται στην αιωνιότητα του πνεύματος και των συναισθημάτων, στηρίζονται σε αυτά που με απλές λέξεις ονομάζουμε αγάπη, συναδέλφωση. Έννοιες διαχρονικές που καμιά σκόνη και αν πέσει πάνω τους δεν μπορεί να τις σβύσει.

Καλό σου ταξείδι αξέχαστε φίλε και συνάδελφε ΜΙΜΗ. Ποτέ δεν θα σε ξεχάσουμε.

Η φωτογραφία του Μίμη, είναι περίπου από την εποχή που πρέπει να τον γνώρισε ο Στάθης.
 

Posted in Εις μνήμην, Περιοδικό | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: