Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Posts Tagged ‘πολιτικοί’

Σχετικά με κάποια επώνυμα

Posted by tofistiki στο 07/09/2011

Άρθρο του Δημ. Σαραντάκου που δημοσιεύτηκε στο «Εμπρός» στις 06/09/2011

Στην ελληνική πολιτική ιστορία, εντυπωσιάζει το μελετητή της η συχνότητα κάποιων επωνύμων πολιτικών ανδρών, που μαρτυρούν επιβίωση κάποιας μορφής οικογενειοκρατίας ή, στην καλύτερη των περιπτώσεων, προτίμηση των εκλογέων σε ορισμένα ονόματα. Έτσι έχουμε τον Καραμανλή θείο και τον Καραμανλή ανεψιό, τον Πάγκαλο παππού και τον Πάγκαλο εγγονό, τη «δυναστεία» των Παπανδρέου (παππού, πατέρα και εγγονό), τη «δυναστεία» των Μητσοτάκηδων, μ’ όλο που κόρη του γενάρχη χρησιμοποιεί το επώνυμο του άντρα της και όχι του πατέρα της. Ίσως να φοβάται την γκαντεμιά του.
Τέλος έχουμε τη «δυναστεία» των Βενιζέλων: τον Ελευθέριο Βενιζέλο, το Σοφοκλή Βενιζέλο και τώρα τον Ευάγγελο Βενιζέλο, μόνο που ο τελευταίος δεν ανήκει στη «δυναστεία» των Βενιζέλων, γιατί δεν έχει καμμιά συγγένεια με τους δύο πρώτους. Δεν είναι καν Κρητικός, Σαλονικιός είναι με ρίζες που ξεκινάν από την Ανατολή.
Με την ευκαιρία, σκέφτομαι πως η Ελλάδα είχε σε κάθε περίοδο της ιστορίας της τον αρμόζοντα Βενιζέλο. Όταν μεγαλουργούσε, κατά την περίοδο 1911 – 1915, είχε τον Ελευθέριο, όταν έγινε αγγλικό και κατόπιν αμερικανικό προτεκτοράτο, το 1945 – 1965, είχε τον Κλικλή, τώρα που θυμίζει οπερέτα της κακιάς ώρας, έχει κάποιον που μου θυμίζει το γνωστό Άγγλο κωμικό Μπένυ Χιλλ.
Ας είναι, δεν είναι σωστό να ειρωνευόμαστε κάποιον για το επώνυμό του, μολονότι υπάρχουν νόμοι που επιτρέπουν σε όποιον τον ενοχλεί το δικό του, να το αλλάζει. Σύμφωνα με ένα ανέκδοτο, που κυκλοφορούσε επί Κατοχής, όταν ανέβηκε στην εξουσία (με ελεύθερες εκλογές παρακαλώ) ο Αδόλφος Χίτλερ, κάποιος ασήμαντος Γερμανός ονομαζόμενος Adolf Scheissen πήγε στο αρμόδιο ληξιαρχικό γραφείο και ζήτησε να αλλάξει το όνομά του.
«Με το δίκιο σου», του είπε ο υπάλληλος. «Το Scheissen δεν είναι επώνυμο για αξιοπρεπή άνθρωπο.»
«Μα δε θέλω να αλλάξω το Scheissen, αλλά το Adolf», του λέει αυτός.

Για τους αγνοούντες τη γερμανική, το Scheissen είναι η λέξη τού Καμπρών στη γλώσσα αυτή.
Πάντως δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πούροι εθνικόφρονες, Έλληνες Ελλήνων, επιμένουν να έχουν π.χ. τούρκικο επώνυμο και δεν το αλλάζουν. Γιατί να πούμε ο κύριος Καρατζαφέρης δεν αλλάζει το ακραιφνώς τούρκικο επώνυμό του (αφού kara=μαύρος cafer=ζαφείρι), σε Μαυροζαφείρης ή έστω Μαυρογιαλούρος. Παλιά είχαμε άλλον ένα εκπρόσωπο της πούρας εθνικοφροσύνης, τον Τουρκοβασίλη, αλλά τέλος πάντων.
Και κλείνω με ένα άλλο επώνυμο. Από τα μέσα και ως τα τέλη του 19ου αιώνα, πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας έγινε για τρεις φορές ο Βενιαμίν Ντισραέλι, γιος τού Ισαάκ, από επιφανή εβραϊκή οικογένεια της Βενετίας, που η φορά των πραγμάτων έφερε στην Αγγλία, όπου ολόκληρη η οικογένεια εκχριστιανίστηκε και ο Βενιαμίν αναμίχθηκε με επιτυχία με την πολιτική, παρά τον επικρατούντα τότε στην Αγγλία αντισημιτισμό. Βεβαίως η βασίλισσα Βικτωρία, που τον συμπαθούσε πολύ, του απένειμε τον τίτλο του Μαρκησίου τού Σόλσμπερι και έτσι ήταν περισσότερο γνωστός.
Στην εξωτερική πολιτική ακολούθησε αντιρωσική και φιλοτουρκική πολιτική και κατόρθωσε να πατήσει η Αγγλία πόδι στην Κύπρο, γιατί έτσι θα βοηθούσε καλύτερα την Τουρκία να αποκρούσει τυχόν επίθεση των Ρώσων. Η φιλοτουρκική και ανθελληνική πολιτική του Μαρκησίου τού Σόλσμπερι, που στις τότε ελληνικές εφημερίδες είχε εξελληνιστεί σε Σαλισβουρής, προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις στην Ελλάδα και ο Σουρής έγραφε στο «Ρωμηό» του:

«Σαλισβουρή, τουρκόσπορε, όπου για μας φρενιάζεις
και όλο το φαρμάκι σου επάνω μας το βγάζεις
Σαλισβουρή, Σαλισβουρή, γιατί μας κάνεις τον βαρύ;»

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Περιοδικό, εφημερίδα "Εμπρός" | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Είναι το φιλότιμο ελλαδική λέξη;

Posted by tofistiki στο 09/08/2011

 Άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου
που θα δημοσιευτεί στο Εμπρός στις 9/08/2011
 

Προσέξτε αγαπητοί αναγνώστες, δεν αναρωτιέμαι αν το φιλότιμο είναι ελληνική, αλλά ελλαδική λέξη. Γιατί, για την ελληνική προέλευσή της δεν υπάρχει αμφιβολία ή αντίρρηση. Διαθέτει υπερδισχιλιετείς περγαμηνές, μια που τη βρίσκουμε ήδη στην κλασική αρχαιότητα. Αυτό που με στεναχωρεί και με εξοργίζει είναι πως το φιλότιμο, όχι σα λέξη, αλλά σαν έννοια, είναι ανύπαρκτο στη σημερινή ελληνική πολιτική πραγματικότητα.

Ανέκαθεν καμάρωνα πως οι Κύπριοι, που είναι κι αυτοί Έλληνες και, μάλιστα, πιο ανατολίτες από εμάς τους Ελλαδίτες, έχουν φτιάξει ένα υποδειγματικό κράτος, όπου οι νόμοι τηρούνται και είναι σεβαστοί και όπου η προκοπή είναι εμφανής. Μου κακοφάνηκε λοιπόν πολύ όταν έμαθα για την πολύνεκρη έκρηξη και τα όσα επακολούθησαν. Δεν ταίριαζαν με την εικόνα που είχα σχηματίσει. Μια εξήγηση που θα την αποδεχόμουνα είναι πως η κυβέρνηση Χριστόφια τα έχει μπλέξει, προσπαθώντας να συνδυάσει την αντιιμπεριαλιστική πολιτική του Μακαρίου και του Τάσου Παπαδόπουλου με τη σημερινή πραγματικότητα. Έτσι, δε μπορώ να αξιολογήσω ποιες και πόσες από τις παραιτήσεις σημαινόντων παραγόντων έγιναν για λόγους ευθιξίας, δηλαδή από φιλότιμο, και πόσες για λόγους σκοπιμότητας ή για άλλες ανομολόγητες αιτίες.

Το γεγονός πάντως είναι πως έγιναν πολλές παραιτήσεις. Και θα μου πείτε εντάξει, οι Κύπριοι είναι Έλληνες και συνεπώς έχουνε φιλότιμο. Αλλά και στην Αγγλία, που δεν την κατοικούνε Έλληνες, τώρα που ξέσπασε το σκάνδαλο των υποκλοπών και αποκαλύφθηκε ο σκοτεινός ρόλος του Μέρντοχ κι εκείνης της κοκκινομάλλας καρακάξας, ακολούθησαν τουλάχιστον δέκα παραιτήσεις εμπλεκομένων, γιατί είχαν το φιλότιμο να παραδεχτούν τις ευθύνες τους.

Στην Ελλάδα όμως τι γίνεται; Τα τελευταία τριάντα τουλάχιστον χρόνια, μας φλόμωσαν τα σκάνδαλα, οι φούσκες του χρηματιστηρίου ή οι μίζες της Ζήμενς ή το βρωμερό Βατοπέδι, ενώ παράλληλα είχαμε ένα σωρό θανατηφόρα ατυχήματα, σαν το ναυάγιο της Σάμινας ή εμπλοκές με γειτονικές χώρες που στοίχισαν ανθρώπινες ζωές, όπως το επεισόδιο στα Ίμια, αλλά και πλήθος άλλα ανάλογα περιστατικά. Είδατε να παραιτηθεί κανένας από τους εμπλεκόμενους για λόγους πολιτικής ευθιξίας, δηλαδή από φιλότιμο;

Αμ δε! Ποιός έχασε το φιλότιμο για να το βρουν αυτοί! Εδώ ο πρωθυπουργός της εποχής που έσκαγαν οι φούσκες του χρηματιστηρίου, ο γίγαντας της δημιουργικής λογιστικής,  Σημίτης, έριξε την ευθύνη στα θύματα, σ΄ αυτούς δηλαδή που χάσανε τα λεφτά τους! «Ας πρόσεχαν» είχε πει τότε. Και όταν έγινε το ναυάγιο της Σάμινας, πάλι ο γίγαντας είχε πει «αυτή είναι η Ελλάδα, κύριοι». Δηλαδή, να το πάρουμε απόφαση, αυτό το κράτος δε διορθώνεται. Δεν είχε όμως το φιλότιμο να παραιτηθεί από πρωθυπουργός αυτού του αδιόρθωτου κράτους, που στάθηκε ανίκανος να το διορθώσει.

Σάμπως και ο σημερινός πρωθυπουργός, δεν είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη του, εννοείται σε άψογα αγγλικά (γιατί το έχει σε κακό να μιλήσει ελληνικά εκτός Ελλάδος) πως είναι πρωθυπουργός ενός διεφθαρμένου κράτους, χωρίς να περάσει καν από το μυαλό του, πως μετά από μια τέτοια δήλωση, όφειλε να παραιτηθεί από φιλότιμο! Αλλά πού;

Τους βλέπουμε όλους αυτούς τους πρωταγωνιστές των σκανδάλων, τους μεταφορείς μιζών, τους αποτυχημένους σε όσα επιχείρησαν ως πολιτικοί,  να κυκλοφορούν με αυτάρεσκα χαμόγελα, σα να μην τρέχει τίποτα! Δεν τους φτάνει που δεν πήγανε φυλακή, όπως τους άξιζε, τουλάχιστον δεν είχαν το φιλότιμο να αποσυρθούν εγκαίρως. Αλλά, επαναλαμβάνω, ποιος έχασε το φιλότιμο για να το βρουν αυτοί οι μασκαράδες και απατεώνες, για να θυμηθώ τον Βάρναλη. Ξέρετε,  το ποίημα που έγραψε το 1935 εξόριστος από την κονδυλική δικτατορία. Αξίζει να θυμηθούμε τους στίχους

Αφού μας εσκοτώναν με το ζόρι,
στα μακελειά τους, χρόνια, οι μπαζαδόροι.
Κι αφού μας εσκοτώνανε πιο φίνα,
στα χρόνια της ειρήνης με την πείνα.

Κι αφού μας τυραννούσαν έτσι αιώνες
οι μασκαράδες κι οι απατεώνες….

κτλ, κτλ

Καλά που υπάρχουν η ποίηση και ο πολιτισμός και μας παρηγορούνε.

Η εικόνα είναι, βέβαια, από την ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο», με τον αθάνατο Μαυρογιαλούρο… 🙂

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Λογοτεχνία, εφημερίδα "Εμπρός" | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: