Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Posts Tagged ‘Ισλανδία’

Ακούσατε ή διαβάσατε τίποτα διά την Ισλανδία;

Posted by tofistiki στο 14/10/2011

Άρθρο του  Δημήτρη Σαραντάκου
που δημοσιεύτηκε στο Εμπρός, στις 11/10/2011

Αν προτιμώ χίλιες φορές να εντρυφώ στο Διαδίκτυο παρά να στήνομαι μπροστά στην τηλεόραση, είναι γιατί στην πρώτη περίπτωση νοιώθω ενεργός πολίτης, ενώ στη δεύτερη παθητικός θεατής ή αποχαυνωμένος καταναλωτής κουτόχορτου. Βλέπετε, τα παπαγαλάκια των Μ.Μ.Ε., δηλαδή των Μέσων Μαζικού Εκμαυλισμού ή Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, μας λένε μόνον όσα τα, αφανή, αφεντικά τους επιτρέπουν να μάθουμε. Για παράδειγμα, διαβάσατε ή ακούσατε από τα Μ.Μ.Ε. για την αληθινή επανάσταση που έχει πραγματοποιηθεί στην Ισλανδία τα τελευταία δύο χρόνια;

Απολύτως τίποτα.

Αντίθετα, τον τελευταίο καιρό βρήκα στο Διαδίκτυο πλήθος μηνυμάτων, με πιο πρόσφατο αυτό που πήρα την περασμένη Κυριακή 2 Οκτωβρίου, από τα οποία έμαθα πολλά και ενδιαφέροντα για την Ισλανδία, τα οποία αγνοούσα. Ακούστε λοιπόν τι πέτυχε ο ισλανδικός λαός, με μεγάλες κινητοποιήσεις, πρωτοφανείς για την ήρεμη αυτή χώρα, και με την ψήφο του!

Πρώτο και κύριο: Πέτυχε το 2008 να παραιτηθεί η κυβέρνηση, ως υπεύθυνη για την κατάρρευση της οικονομίας και την πτώχευση της χώρας.

Δεύτερο: Οδήγησε τη χώρα σε νέες εκλογές το 2009 και με συνεχείς κινητοποιήσεις υποχρέωσε τη διάδοχο κυβέρνηση να εθνικοποιήσει τις τράπεζες, που κερδοσκοπώντας προκάλεσαν την κρίση. Σα συνέπεια άρχισαν συλλήψεις πολλών ντόπιων τραπεζιτών και στελεχών της προηγούμενης κυβέρνησης, ενώ οι ξένοι τραπεζίτες υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα.

Τρίτο: Έπεισε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να κάνει τον Μάρτιο του 2010 δημοψήφισμα, στο οποίο με πλειοψηφία 93% ο λαός αποφάσισε να μην πληρωθούν τα χρέη στις τράπεζες του εξωτερικού (κυρίως αγγλικές και ολλανδικές) και να ξεκινήσει δικαστική έρευνα για τις ευθύνες πολιτικών και οικονομικών στελεχών για την κρίση.

Τέταρτο:Επέβαλε την εκλογή Σώματος από 25 απλούς πολίτες, που δεν έχουν καμμιά κομματική ιδιότητα ή εξάρτηση και αποστολή του οποίου είναι να καταρτίσει νέο Σύνταγμα για τη χώρα. Οι 25 αυτοί πολίτες επιλέχθηκαν από σύνολο 522, που είχαν υποδειχθεί από συνελεύσεις του λαού με μόνη προϋπόθεση να τους έχουν υποδείξει τουλάχιστον 30 πολίτες.

Για όλα αυτά τα πρωτοφανή και καθαρά επαναστατικά μέτρα, τα Μ.Μ.Ε. δε μας είπαν τίποτα, δύο χρόνια τώρα. Όπως δε μας λένε τίποτα για το πώς ο Ισημερινός, δηλαδή το Εκουαδόρ, πέτυχε να διαγραφεί το 85% του τεράστιου χρέους του, όπως δε μας λένε τίποτα για την Αργεντινή, την οποία μας αφήνουν να πιστεύουμε πως βρίσκεται στην κατάσταση διάλυσης και χρεωκοπίας τού 2000, ενώ η χώρα έχει ανακάμψει, με δικές της δυνάμεις και έχει κάνει πέρα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Για να είμαι δίκαιος, για την κατάσταση στην Αργεντινή πληροφορήθηκα πολλά από την τηλεόραση της ΝΕΤ, γιατί το κανάλι αυτό, όπως και το κανάλι της Βουλής και εν μέρει της ΕΤ3, διαφέρουν πολύ από τα υπόλοιπα που τα λέω σκουπιδοκάναλα. Και λιγότερες διαφημίσεις βάζουν (της Βουλής μάλιστα δε βάζει καμμία) και μεγαλύτερη αντικειμενικότητα έχουν.

Πάντως το Διαδίκτυο με τα διάφορα ιστολόγιά του εξελίχθηκε σε σοβαρό αντίπαλο της Τηλεόρασης και μακάρι να μάθουμε να το χρησιμοποιούμε όλοι, για πιο έγκυρη ενημέρωσή μας. Υπάρχει επίσης στο Διαδίκτυο, η Τηλεόραση Χωρίς Σύνορα (www.tvxs) του Στέλιου Κούλογλου, που σας τη συνιστώ εκθύμως. Ευτυχώς που έχουμε τη δυνατότητα να προσφεύγουμε σε εναλλακτικές πηγές πληροφόρησης.

Για να επανέλθω όμως στην Ισλανδία και στους πάντα προσφιλείς Αρχαίους ημών, όπως φαίνεται το νησί αυτό το ανακάλυψε τον 4ο προχριστιανικόν αιώνα ένας Έλληνας εξερευνητής και θαλασσοπόρος, που ήταν επίσης και σπουδαίος μαθηματικός και αστρονόμος: ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης.

Ο Πυθέας ξεκίνησε από τη Μασσαλία, ακμάζουσα τότε ελληνική πόλη, αποικία των Φωκαέων, για να βρει δρόμους επικοινωνίας με τις «Κασσιτερίδες νήσους» δηλαδή τη Βρετανία, κύρια πηγή του κασσίτερου, σημαντικής πρώτης ύλης της μεταλλουργίας, δρόμους που να μην ελέγχονται ή απειλούνται από την Καρχηδόνα, κυριότερη αντίπαλο της Μασσαλίας, τότε, στη Δυτική Μεσόγειο.
Πλέοντας όχι παρακτίως αλλά μέσα από τα ποτάμια της Γαλατίας, βγήκε στον Βισκαϊκό Κόλπο, πορεύθηκε προς βορράν, διέσχισε τη Μάγχη, επισκέφθηκε τις ακτές της Ολλανδίας και της Γερμανίας, ήρθε σε επαφή με τους ημιάγριους κατοίκους τους και κατόπιν περιέπλευσε τη Βρετανία, βρήκε τα νησιά του κασσίτερου, διέσχισε τη θάλασσα μεταξύ Βρετανίας και Ιρλανδίας και κατόπιν βγήκε στην Βόρεια Θάλασσα, φθάνοντας τελικά στα πέρατα του κόσμου, στην «Εσχάτη Θούλη», ένα πολύ μεγάλο, ακατοίκητο, νησί στον Κρόνιο ή Πεπηγότα Ωκεανό, όπου ο ήλιος το καλοκαίρι δε βασίλευε ποτέ ενώ τον χειμώνα δεν ανέτειλε στον ουρανό.

Δυστυχώς το βιβλίο «Περί Ωκεανού» που έγραψε ο Πυθέας, στο οποίο εκτός από την αφήγηση της πορείας του είχε καταγράψει σημαντικές επιστημονικές παρατηρήσεις, έχει χαθεί και ό,τι ξέρουμε γι’ αυτό το μάθαμε από μεταγενέστερους συγγραφείς Έλληνες και Ρωμαίους.

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Επικαιρότητα, Ελευθεροτυπία, εφημερίδα "Εμπρός" | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Κι αν διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση;

Posted by tofistiki στο 18/07/2010

Άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου
που δημοσιεύτηκε στις 13/07/2010 στο Εμπρός

Θυμάμαι, πως αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση, ΠΑΣΟΚοι, ΚΚΕδες και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, διαδηλώναμε κάθε τόσο και με οποιαδήποτε αφορμή στους δρόμους της Αθήνας, δημιουργώντας προβλήματα στην κυκλοφορία. Ανεξαρτήτως δε του στόχου και των διεκδικήσεων κάθε διαδήλωσης, ένα σύνθημα ήταν πολύ δημοφιλές και είχε γενική χρήση: «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ – το ίδιο συνδικάτο».
Στα 35 χρόνια που μεσολάβησαν, πολλά πράγματα άλλαξαν ριζικά. Η ΕΟΚ εξελίχθηκε στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΠΑΣΟΚοι μεταλλάχθηκαν σε ένθερμους οπαδούς του «ίδιου συνδικάτου». Μόνο οι ΚΚΕδες, άντε και τμήμα από τις «λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις», εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν το «ίδιο συνδικάτο» αρνητικά ή έστω με δυσπιστία και επιφύλαξη.
Ήτανε τότε στην παρέα μας (των ΚΚΕδων δηλαδή) και ο Αντρέας, παλιός αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, άνθρωπος του κρασιού – ήταν άλλωστε οινολόγος κατ’ επάγγελμα -, κεφάτος και καλαμπουρτζής. Μολονότι μας περνούσε κάπου 15 χρόνια, συμμετείχε ισοτίμως, τόσο στις πορείες και τις διαδηλώσεις, όσο και στα γλέντια μας.
Όταν όλα δείχνανε πως ο άλλος Αντρέας, ο μεγάλος, τα γύριζε και πως τελικά θα συναινούσε να ενταχθούμε και να ενσωματωθούμε στην «Ευρώπη των 9» που κατόπιν έγινε «Ευρώπη των 15» και τελικά Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν έχασε το κέφι του.
«Να μου το θυμάστε, παιδιά. Με την είσοδό μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα της μεταδώσουμε τα μικρόβια της τσαπατσουλιάς, της ανοργανωσιάς και της διχόνοιας, που 150 χρόνια τώρα χαρακτηρίζουν το ελληνικό κράτος. Και τελικά θα τη διαλύσουμε.»

Δεν ξέρω αν θα επαληθευθεί η προφητεία του παλιού μας συντρόφου. Εκείνο όμως που ξέρω είναι πως η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν εξελίχθηκε καθόλου καλά. Όχι μόνο δεν έγινε η «Ευρώπη των Λαών», όπως την ονειρεύτηκαν πολλοί καλοπροαίρετοι αριστεροί, αλλά ούτε δείχνει πως τείνει προς κάτι τέτοιο. Δεν κατόρθωσε καν να γίνει πολιτική ένωση, αλλά παραμένει οικονομική σύμπραξη, στην οποία κουμάντο κάνουν οι οικονομικώς ισχυρότεροι εταίροι.
Δεν απόχτησε ποτέ αιρετή κυβέρνηση. Την «Κομισιόν», δηλαδή την κυβέρνησή της, την αποτελούν διορισμένοι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων των κρατών-μελών. Το αιρετό «ευρωκοινοβούλιο» είναι ουσιαστικά συμβουλευτικό όργανο, χωρίς πραγματική εξουσία. Η συμφωνία του Μάαστριχ, που καθορίζει την εσωτερική δομή και λειτουργία της Ένωσης, παρουσιάζει σοβαρά κενά, που δυσκολεύουν τη λειτουργία της.

Τέλος, και το κυριότερο, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έγινε κάποιος ενιαίος πολιτικός και οικονομικός οργανισμός, μια ομοσπονδία, που θα στεκόταν ισότιμα δίπλα στις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα. Η Αγγλία, η πάλαι ποτέ θαλασσοκράτειρα, που κατάντησε η «Φιλιππινέζα» της Αμερικής, λειτουργεί μέσα στην Ένωση σαν πράκτοράς της, ενάντια στη Γαλλία – Γερμανία. Φαίνεται πως έχουν διαμορφωθεί μέσα στην Ένωση τρεις ομάδες κρατών, με σοβαρότατες διαφορές στην οικονομική και κοινωνική τους υπόσταση και στις επιδιώξεις τους:

Οι πλούσιες χώρες του Βορρά: Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο, Αυστρία, Δανία, Σουηδία και Φινλανδία,
οι χώρες του Νότου: Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα, Κύπρος και Μάλτα
και οι χώρες της Ανατολής: Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Σλοβενία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Λιθουανία, Λετονία και Εσθονία.
Να μην ξεχάσω την Ιρλανδία, που μολονότι γεωγραφικώς ανήκει στον Βορρά, κατατάσσεται στην ομάδα του Νότου.
Υπάρχουν επίσης άλλες τρεις ευρωπαϊκές χώρες, που δε θέλησαν να μπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση: Η Ελβετία, η Ισλανδία και η Νορβηγία.

Η Ελβετία, η παράδοξη αυτή χώρα με τρεις επίσημες γλώσσες, δύο θρησκευτικά δόγματα και με 11% οικονομικούς μετανάστες, αλλά ταυτόχρονα με αδιατάρακτη επί αιώνες σταθερότητα και ευημερία, δε μετέχει σε κανέναν διεθνή οργανισμό, βάσει του Συντάγματός της.

Η Ισλανδία πάλι, μια νησιωτική χώρα με μόλις 320.000 κατοίκους, που γνώρισε πρωτοφανή ευημερία χάρη στο ψάρεμα ρέγγας και βακαλάου και την εξαγωγή των προϊόντων του, εξ αιτίας της ασύδοτης πολιτικής των τριών τραπεζών της, οι οποίες επενδύσανε τα δισεκατομμύρια των καταθέσεων των πελατών τους σε τοξικά προϊόντα αμερικανικών τραπεζών, μετά την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης στην Αμερική με την κατάρρευση της Λήμαν Μπράδερς, κήρυξε πτώχευση, πριν δύο χρόνια.
Η κυβέρνησή της, όμως, ενδίδοντας στη λαϊκή αγανάκτηση, που εκδηλώθηκε με πρωτοφανείς για τη γαλήνια αυτή χώρα διαδηλώσεις και ταραχές, δεν εφάρμοσε τη γερμανική συνταγή που έχει επιβληθεί στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν ιδιωτικοποίησε δηλαδή τα κέρδη των τραπεζών, εθνικοποιώντας τις ζημιές τους, αλλά έκανε ακριβώς το αντίθετο: Εθνικοποίησε τις τρεις τράπεζες, κυνήγησε δικαστικά τους τραπεζίτες και αποζημίωσε τους καταθέτες από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Το αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής ήταν πως το σύνολο των Ισλανδών στάθηκε στο πλευρό της. Θυμήθηκαν τις παραδόσεις των προγόνων τους, των Βίκινγκς, και μάθανε να ζούνε πιο λιτά και πιο απλά, να καταναλώνουν λιγότερα, αντικαταστήσανε τα αυτοκίνητα με ποδήλατα, δεν αγοράζουν ακριβά προϊόντα εισαγόμενα από χώρες με ισχυρό νόμισμα (Γερμανία, ΗΠΑ, Αγγλία), αλλά τα πολύ φθηνότερα, από χώρες με υποτιμημένο νόμισμα (Πολωνία, Ρουμανία κ.λπ.) και μέσα σε ένα χρόνο οι συνέπειες της κρίσης έχουν σχεδόν ξεπεραστεί.
Φυσικά, το δημόσιο εξωτερικό χρέος εκτοξεύθηκε στα ύψη και οι ξένοι δανειστές φρύαξαν, ζητώντας τα λεφτά τους, η κυβέρνηση όμως υπακούοντας ξανά στη λαϊκή βούληση και όχι στις εντολές των ξένων, οργάνωσε πριν λίγες μέρες δημοψήφισμα, στο οποίο ο ισλανδικός λαός με συντριπτική πλειοψηφία αποφάνθηκε: «Δεν πληρώνουμε τίποτα». Τι μπορούν να κάνουν οι ξένοι πιστωτές; Να πιέσουν τις κυβερνήσεις των χωρών τους να στείλουν στρατό και να καταλάβουν την Ισλανδία; Δε γίνονται τέτοια πράγματα και το ξέρουν καλά.

Η Νορβηγία, τέλος, η τρίτη ευρωπαϊκή χώρα που δε δέχτηκε να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, φαίνεται να είναι η πιο κερδισμένη απ’ όλες. Διεθνείς δημοσκοπήσεις κατατάσσουν τους Νορβηγούς πρώτους μεταξύ των Ευρωπαίων που είναι ευχαριστημένοι με τη ζωή στη χώρα τους. Βλέπετε η Νορβηγία διαθέτει το δεύτερο ή τρίτο εμπορικό στόλο στον κόσμο, καθώς και τεράστια αποθέματα πετρελαίου στις ακτές της. Δεν έχει λοιπόν καμιάν ανάγκη από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τώρα θα μου πείτε πως υπάρχει άλλη μία ευρωπαϊκή χώρα, που διαθέτει ομοίως έναν από τους μεγαλύτερους εμπορικούς στόλους παγκοσμίως και έχει, όπως ισχυρίζονται έγκυροι γεωλόγοι, πολύ μεγάλα αποθέματα πετρελαίου κοντά στις ακτές της. Μόνο που η χώρα αυτή δεν είναι πια ανεξάρτητη (το ομολόγησε ο ίδιος ο πρωθυπουργός της), ούτε διαθέτει πολιτικούς με τσαγανό, αλλά ανθρωπάκια που υποκύπτουν στις ξένες πιέσεις και 40 χρόνια τώρα δεν έχουν κάνει τίποτα για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων πετρελαίου, ούτε φυσικά πατριώτες επιχειρηματίες, αλλά κερδοσκόπους καπιταλιστές, που προτιμούν να υψώνουν ξένες σημαίες στα πλοία τους και να μεταφέρουν τις επιχειρήσεις τους στη γειτονική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ναι, έτσι την αποδέχονται στις συμφωνίες που έχουν υπογράψει, οι… εθνικόφρονες), γιατί εκεί έχουν περισσότερα κέρδη και λιγότερους φόρους.
Τι να πει κανείς…

Στην εικόνα, μπλουζάκι που κυκλοφόρησε μετά την πρόσφατη έκρηξη του ηφαιστείου-γλωσσοδέτη στην Ισλανδία, με τις γνωστές συνέπειες στις αερομεταφορές και την διεθνή οικονομία. Κάτω από το σκίτσο του ηφαιστείου γράφει: «Μην τα βάζετε με την Ισλανδία! Μπορεί να μην έχουμε μετρητά (CASH), έχουμε όμως στάχτη (ASH)!»
Φήμες λένε, ότι ετοιμάζεται κάτι αντίστοιχο για το ηφαίστειο της Σαντορίνης… 🙂 Λ.Σ.

Posted in Γνώμες και σχόλια, Επικαιρότητα, εφημερίδα "Εμπρός" | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: