Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Posts Tagged ‘δανεισμός’

Να βρούμε τον δικό μας δρόμο

Posted by tofistiki στο 20/06/2010

Άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου
που θα δημοσιευτεί στις 22/06/2010, στο «Εμπρός»

Μες΄στο παλιόσπιτό σου ταμπουρώσου
Ζήσε όπως όπως, ο παθός – μαθός.

Κάλλιο γλύστρα στο δρόμο τον δικό σου
παρά στο δρόμο του άλλου νάσαι ορθός

Κωστής Παλαμάς

Έχω πάμπολλες φορές γράψει πόσο καλό είναι να διαβάζει κανείς ποίηση, γιατί θεωρώ τους ποιητές ένα είδος προφητών και γιατί συμφωνώ μ΄ αυτό που είπε ένας μεγάλος εκπρόσωπός τους, ο Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι:

η δημιουργία του κόσμου δε σταμάτησε,
γιατί τη συνεχίζουν οι ποιητές

Διαβάζοντας τα ποιήματα του Παλαμά, τα γραμμένα πριν από εκατό περίπου χρόνια, βλέπω πόσο μακριά έβλεπε ο ποιητής και πόσο χρήσιμο είναι να προσέξουμε σε όσα έλεγε.

Νομίζω πως το μεγάλο ζητούμενο είναι σήμερα η αλλαγή του οικονομικού και πολιτικού συστήματος, όχι μόνο στον τόπο μας αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Και το ζητούμενο αυτό δεν είναι ούτε κάποιο ουτοπικό όραμα, ούτε ανήκει στο απώτερο μέλλον.

Είναι κάτι που θα συμβεί τις επόμενες δεκαετίες και να μου το θυμάστε. Όταν θα γίνει κοινή συνείδηση πως ο καπιταλισμός, έτσι που λειτουργεί σήμερα, δεν είναι μόνο κοινωνικά άδικος και περιβαλλοντικά επικίνδυνος, αλλά και οικονομικά ασύμφορος και πρέπει να καταργηθεί. Όχι να αλλάξει, γιατί δεν επιδέχεται πια καμιά αλλαγή αλλά να καταργηθεί. Και αυτή η ριζική αλλαγή δε μπορεί κατά τη γνώμη μου να γίνει ούτε με επανάσταση, ούτε με εκλογές, παρά μόνο με την τεχνολογική εξέλιξη.

Όταν το ρεύμα θα παράγεται μόνο από τον ήλιο, τον άνεμο και τη γεωθερμία, όταν η πληροφορική θα έχει γεμίσει με κάθε είδους ρομπότ όχι μόνο τα εργοστάσια αλλά και τα σπίτια μας, όταν η αφαλάτωση του θαλασσινού νερού θα γίνει υπόθεση ρουτίνας, που θα μας εξασφαλίσει με απεριόριστες ποσότητες γλυκού νερού, όταν… όταν … όταν…. τότε θα φανεί τότε πόσο άχρηστοι και επιβλαβείς είναι οι κεφαλαιούχοι και πρέπει να φύγουν από τη μέση.

Το έχω ξαναγράψει αλλά η επανάληψη δε βλάπτει. Οι Γιακοβίνοι όταν καταργήσανε το φεουδαρχικό σύστημα είχαν πει: «θα πνίξουμε τον τελευταίο δούκα με τα έντερα του τελευταίου καρδινάλιου». Εγώ δε θέλω τέτοια άγρια πράματα αλλά πιστεύω πως η λύση θα έρθει όταν χώσουμε στη φυλακή τον τελευταίο τραπεζίτη με τις επιβαρυντικές μαρτυρικές καταθέσεις του τελευταίου κεφαλαιούχου.

Ως τότε όμως τι γίνεται; Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, οι απλοί πολίτες μιας μικρής και εξαρτημένης χώρας, που δεν είμαστε οργανωμένοι σε κόμματα, δεν διαθέτουμε όπλα, ούτε τεχνολογικόν εξοπλισμό;

Ένα και μόνο: Να μη μπούμε στη λογική του καταρρέοντος συστήματος. Οι πρώτοι Χριστιανοί πριν από17 αιώνες αποδιοργάνωσαν τη μοναδική υπερδύναμη της εποχής τους, ακολουθώντας διαφορετικό τρόπο ζωής. Αν διαβάσετε την αλληλογραφία του Πλίνιου του Νεώτερου με τον Τραϊανό, θα το δείτε καθαρά.

Αν ακολουθήσουμε τη συμβουλή του Παλαμά και «ταμπουρωθούμε στο παλιόσπιτό μας» αν ζήσουμε «όπως-όπως» χωρίς δάνεια από τις τράπεζες, χωρίς πιστωτικές κάρτες, χωρίς άχρηστες αγορές. Αν περπατούμε περισσότερο και χρησιμοποιούμε λιγότερο τα αυτοκίνητα, αν συζητούμε πιο πολύ και βλέπουμε τηλεόραση πιο λίγο, αν κάνουμε παρέες και συναναστροφές, όχι για  μπίζνες ή για δημόσιες σχέσεις αλλά για την ευχαρίστησή μας,  πολλά μπορούν να γίνουν. Οι παλαιότεροι ίσως να θυμάστε τον «Εισαγόμενο». Ήταν ένα πολύ έξυπνο σποτ στην τηλεόραση, που χτυπούσε τις αγορές εισαγόμενων προϊόντων, ενόχλησε όμως τόσο πολύ τους ξένους οικονομικούς παράγοντες, που επέβαλαν την διακοπή της μετάδοσής του.

Η χρεοκοπημένη Ισλανδία δείχνει το δρόμο. Εκεί αντικαταστήσανε το αυτοκίνητο με το ποδήλατο, περιορίσανε τις εισαγωγές στο ελάχιστο, εθνικοποιήσανε τις τράπεζες και στείλανε τους τραπεζίτες, τους κύριους υπαίτιους της οικονομικής κατάρρευσης, στη φυλακή.

Posted in Επικαιρότητα, εφημερίδα "Εμπρός" | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Πώς να αντισταθούμε…

Posted by tofistiki στο 11/05/2010

Άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου
που δημοσιεύτηκε στις 11/05/2010, στο «Εμπρός» της Μυτιλήνης

Όπως έγραφα στο προηγούμενο σημείωμά μου, η πατρίδα μας τελεί υπό κατοχήν. Μια ιδιότυπη μορφή κατοχής, που δεν είναι εύκολο να την ανιχνεύσεις. Μπορεί να μην ξανάρθανε οι γερμανοί με στολές και όπλα, να μην εισβάλανε στη χώρα ξένα στρατεύματα, να μη γίνανε μάχες, μπορεί ακόμα να εξακολουθεί να ασκεί τα καθήκοντά της η κυβέρνηση που βγήκε με ελεύθερες δημοκρατικές εκλογές, αλλά στην ουσία η κατάσταση αυτή αποτελεί μορφή κατοχής.
Οι αποφάσεις για την πορεία της χώρας δεν παίρνονται εδώ αλλά στο εξωτερικό. Η κυβέρνηση δεν έχει ανεξαρτησία κινήσεων. Είναι υποχείρια της «τρόικας», με απαίτηση της οποίας αφαιρεί πόρους από τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους και τους παραχωρεί στους οικονομικούς μας κατακτητές! Γιατί μπορεί να θεωρούν την Ελλάδα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, την πιέζουν όμως να αγοράζει συνεχώς (από αυτούς) πανάκριβο και ουσιαστικά άχρηστο πολεμικόν εξοπλισμό.

Οι σημερινοί συνεργάτες των «κατακτητών» είναι εν πρώτοις οι μεγάλες τράπεζες, οι οποίες την εποχή που όλοι οι Έλληνες καλούμαστε «να βάλουμε πλάτη», να συντρέξουμε από το υστέρημά μας την καημένη την πατρίδα, αυτές έχουν πάρει κάπου 11 δισεκατομμύρια ευρώ το 2007, άλλα 17 δισεκατομμύρια το 2010 και θα πάρουν ακόμα 10 δισεκατομμύρια, από το πακέτο των 120 δισεκατομμυρίων που θα δανειστούμε.
Δεν είπε λοιπόν ψέματα ο Γιωργάκης προεκλογικώς. Λεφτά υπήρχαν, μόνο που ήταν για άλλους!

Έχουμε λοιπόν καινούργια κατοχή. Όμως, για έναν λαό περήφανο και ανυπότακτο, αυτό σημαίνει αυτομάτως και αντίσταση. Μόνο που αντίσταση δεν σημαίνει και ένοπλη εξέγερση. Αυτή, σήμερα, δεν οδηγεί πουθενά. Η βία αυξάνει την καταστολή και εξυπηρετεί τελικά το σύστημα. Άλλωστε να θυμηθούμε πως άρχισε η Εθνική Αντίσταση, τότε, το ΄41. Δεν ξεκίνησε με όπλα και βιαιότητες. Σαμποτάζ, και ανατινάξεις γίνονταν βέβαια, αλλά από μικρές οργανώσεις, συνδεόμενες με το Συμμαχικό Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής. Υπήρχαν στα βουνά μικρές ομάδες ανταρτών, αλλά η πραγματική αντίσταση ξεκίνησε στις πόλεις, με την προσπάθεια να αντιμετωπιστεί ο φοβερός λιμός που προκάλεσε η καταλήστευση των πάντων από τα στρατεύματα κατοχής.
Είναι σημαδιακό πως η Εθνική Αλληλεγγύη, ο «Ερυθρός Σταυρός» της Αντίστασης, ιδρύθηκε τρεις μήνες πριν από το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο και ιδρύθηκε για να συντρέξει το λαό. Πρωτοστάτησε στην καθιέρωση συσσιτίων, στη συγκρότηση καταναλωτικών συνεταιρισμών, στην αρωγή προς τους πεινασμένους.
Και η ιστορία της το αναγνώρισε
Το ΕΑΜ μας έσωσε απ΄την πείνα….
έλεγε ένα τραγούδι της εποχής εκείνης.

Από εκεί λοιπόν θα πρέπει να αρχίσει η καινούργια αντίσταση. Από την αρωγή προς τους ανήμπορους. Και οργανωμένα και αυθόρμητα. Να δημιουργηθούν σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χωριό, σε κάθε υπηρεσία, σε κάθε χώρο δουλειάς, κοινότητες αντίστασης και επιβίωσης, στη βάση της αγάπης και της αλληλοβοήθειας. Και εδώ θα φανεί η ικανότητα και η χρησιμότητα της Αριστεράς. Μιας καινούργιας Αριστεράς απαλλαγμένης από στερεότυπα και αγκυλώσεις του παρελθόντος.

Η ουσία της νέας αντίστασης είναι επίσης να μη μπούμε στο παιχνίδι που έχουν αυτοί σχεδιάσει. Να τους αγνοήσουμε, και αυτούς, και τους κανόνες που πάνε να μας επιβάλουν, λες και είναι οι κανόνες αυτοί κάτι το νομοτελειακό και το αναπότρεπτο. Να κάνουμε παρέες για τις δύσκολες μέρες και να τους γράψουμε κανονικά. Χωρίς εμάς, το σύστημα των τοκογλύφων, κερδοσκόπων, μαστροπών και εκμεταλλευτών δεν θα μπορεί να δουλέψει και θα καταρρεύσει!

Οι πρώτοι Χριστιανοί, πριν από χίλια εφτακόσια χρόνια, κατάφεραν να διαλύσουν τη μόνη υπερδύναμη της εποχής τους, τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, με το να απαρνηθούν τον καθιερωμένο τρόπο ζωής και να απορρίψουν τις αξίες του.
Ο Σωκράτης έμπαινε ταχτικά στα μαγαζιά της Αθήνας, περιεργαζόταν τα εμπορεύματα και ποτέ δεν αγόραζε τίποτα. Όταν τον ρώτησαν γιατί το κάνει, απάντησε:
«Για να δω πόσα πράγματα δεν έχω ανάγκη»

Ας τον μιμηθούμε λοιπόν. Αν παρακολουθήσει κανείς, με κριτική διάθεση κι όχι σαν αποχαυνωμένος τηλεθεατής, τις διαφημίσεις που προβάλει το χαζοκούτι, θα δει πως το 90% των προϊόντων που διαφημίζει, είναι άχρηστα. Μπορεί μια χαρά να ζήσει και χωρίς αυτά.

Ύστερα είναι και κάτι άλλο, πολύ σοβαρό. Στην αντίσταση περιλαμβάνεται και η εμψύχωση των καταπτοημένων ανθρώπων, που τα Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού τρομοκρατούν συνεχώς γιατί ξέρουν πως περίφοβοι άνθρωποι δεν αντιστέκονται.

Τέλος, να μην το ξεχνάμε πως αντίσταση σημαίνει επίσης την αποδοκιμασία, την πρόγκα και το φτύσιμο, όχι μόνο των αυτουργών της σημερινής κατάπτωσης, όχι μόνο των κλεφταράδων, των μασκαράδων και των απατεώνων της πολιτικής και της οικονομίας, αλλά και αυτών που τους ανέχθηκαν και που και σήμερα ακόμα τους αφήνουν στο απυρόβλητο και δεν κάνουν τίποτα για να τους παραπέμψουν στη Δικαιοσύνη.
Όσο οι κλέφτες, οι καταχραστές, οι πρωταγωνιστές των σκανδάλων κυκλοφορούν ελεύθεροι, δεν πρέπει να αφήσουμε κανέναν από αυτούς που ασκούν την εξουσία να κυκλοφορεί, χωρίς μόλις τους δούμε να τους ρωτάμε δυνατά και με παρρησία
«Τι θα γίνει με τα κλεμμένα;»
«Πότε θα στείλετε τους καταχραστές στη Δικαιοσύνη;»
Κι αυτό να γίνεται κάθε μέρα, σε κάθε βήμα τους, σε κάθε περίπτωση: Σε εγκαίνια έργων, σε τελετές και συνεστιάσεις, σε παρουσιάσεις βιβλίων, σε απονομές βραβείων, παντού όπου θα παρίστανται, καμαρώνοντας σα γύφτικα σκεπάρνια μ΄εκείνο το ανυπόφορο χαμόγελο αυταρέσκειας. Να το χάσουν αυτό το χαμόγελο και να συνειδητοποιήσουν πως δε θα το βάλουμε κάτω…

Posted in Γνώμες και σχόλια, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Περί Δανίας και δανείων

Posted by tofistiki στο 16/03/2010

Άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου
που δημοσιεύτηκε στις 16/03/2010 στο «Εμπρός» της Μυτιλήνης

Συνεχίζω το Συναξάρι των Δανείων και των Πτωχεύσεων.
Στο σατιρικό ποίημα «Φιλολογική εσπερίς» που, αν δεν κάνω λάθος, δημοσίευσε ο Πολ Νορ στην «Παπαρούνα» του, έγραφε μεταξύ άλλων:
«… ο Χαραλάμπης μίλησε “περί Δανίας και Δανών”»,
ήταν η εποχή, (άνοιξη του 1932) που, στα διεθνή καλλιστεία η μις Δανία ανακηρύχθηκε μις Υφήλιος, ενώ τον προηγούμενο χρόνο ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος εκλιπαρούσε ματαίως την Ευρώπη για νέο δάνειο. Χαρακτηριστικό είναι το σκίτσο του Φωκίωνα Δημητριάδη στον «Φανό των Συντακτών» τον Μάρτη του 1932.

Η τέταρτη πτώχευση της Ελλάδας οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης των Φιλελευθέρων και στην αρχή μιας περιόδου πολιτικής αστάθειας, γεμάτης με στρατιωτικά κινήματα, αλλά και έντονων λαϊκών κινητοποιήσεων. Το οπερετικό κίνημα του Πλαστήρα το 1933 και η δραπέτευσή του από τα κεραμίδια της κατοικίας του (γράψανε τότε οι εφημερίδες πως ο «Μαύρος Καβαλάρης» έγινε «Μαύρος Γάτος»), το πολύ σοβαρότερο κίνημα του Βενιζέλου το 1935, η καταστολή του από τον Κονδύλη και η επάνοδος των Γλυξβούργων με νόθο δημοψήφισμα, κυρίως όμως η στάση του στρατού στα αιματηρά γεγονότα της Πρωτομαγιάς του 1936 στη Θεσσαλονίκη, όταν αρνήθηκε να χτυπήσει τους διαδηλωτές, γεγονός που πανικόβαλε τους κρατούντες, καταλήξανε στη δικτατορία της 4ης Αυγούστου.
Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου έμεινε στην ιστορία σαν περίοδος απόλυτης εξαχρείωσης και ασυδοσίας. Δεν ήταν μόνο οι χιλιάδες συλλήψεις, τα βασανιστήρια, οι φυλακίσεις και εξορίες. Ούτε το ψυχικό διαφθορείο της ΕΟΝ. Ήταν κυρίως το μεγάλο φαγοπότι σε βάρος του δημοσίου χρήματος, από τους παράγοντες του καθεστώτος και τους αιώνιους έχοντες και κατέχοντες…
Ποιος δε θυμάται τον διαβόητο «Έρανο υπέρ της Βασιλικής Αεροπορίας», με τον οποίο συγκεντρώθηκαν, από το υστέρημα του ελληνικού λαού, δισεκατομμύρια δραχμές, που καταλήξανε στις τσέπες των ημετέρων και όταν ξέσπασε ο πόλεμος βρεθήκαμε να έχουμε μόλις τρία σμήνη πολεμικών αεροπλάνων!
Από τότε η ελληνική γλώσσα εμπλουτίστηκε με την παροιμιώδη φράση «αυτό πήγε υπέρ αεροπορίας», όταν θέλαμε να δηλώσουμε κάτι το τελεσίδικα χαμένο…
Έγκυρες αγγλικές και γαλλικές εφημερίδες γράφανε τότε:
«Παραμένει ανεξήγητο αίνιγμα το ότι μια χώρα θεωρούμενη φτωχή κάνει τεράστιες εξαγωγές χρυσού και συναλλάγματος σε τράπεζες της Ελβετίας!
Και φθάνουμε στον Πόλεμο και την Κατοχή. Για την καταλήστευση του ελληνικού λαού και τη λεηλασία του εθνικού πλούτου από τους Γερμανούς, έγραψα στο σημείωμά μου της 2 Μαρτίου, ώστε δε χρειάζεται να τα ξαναπώ. Επισημαίνω μόνο πως η Απελευθέρωση στην Ελλάδα δε συνοδεύτηκε με την τιμωρία των προδοτών που συνεργάστηκαν, πολιτικά και οικονομικά, με τους κατακτητές της χώρας μας, όπως έγινε σε όλες τις άλλες κατεχόμενες χώρες!
Αντίθετα, εδώ, οι δωσίλογοι μεταλλάχθηκαν σε εθνικόφρονες και αλλάζοντας αφεντικά, εξαπέλυσαν με τη βοήθεια των Άγγλων τον Εμφύλιο πόλεμο.
Στο σημείο αυτό, η τακτική της ηγεσίας των αντιστασιακών οργανώσεων αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων.
Με τον εμφύλιο πόλεμο, οι μεν Άγγλοι πέτυχαν να εδραιώσουν τη θέση τους στην Ελλάδα και να εξουδετερώσουν τη δυνατότητα προβολής εκ μέρους της απαιτήσεων σε βάρος τους (π.χ. Κυπριακό), οι πολιτικοί και στρατιωτικοί συνεργάτες των Γερμανών την ατιμωρησία τους και οι οικονομικοί δωσίλογοι να διατηρήσουν τα κέρδη τους από τη συμμετοχή τους στην καταλήστευση και λεηλασία της χώρας!
Εκείνο όμως που κυρίως πέτυχαν οι κρατούντες με τον εμφύλιο πόλεμο, ήταν να εξαφανιστεί ο συνειδητός πολίτης, που γεννήθηκε από την Αντίσταση, ο νέος Έλληνας, ο γεμάτος αξιοπρέπεια και λεβεντιά, που, όταν δεν πολεμούσε με το όπλο στο χέρι τον κατακτητή, συμμετείχε ενεργά στην τοπική αυτοδιοίκηση και τη λαϊκή δικαιοσύνη και να μετατραπεί και πάλι στον προπολεμικό υπήκοο, που αφήνει τους άλλους να αποφασίζουν για λογαριασμό του, που παραμένει απαθής θεατής και άκριτος καταναλωτής και που κάθε τέσσερα χρόνια διαλέγει, μονάχος του και απολύτως ελεύθερα, τους κλέφτες και τους απατεώνες, που θα τον κλέβουν και θα τον ξεγελάνε την επόμενη τετραετία.
Τώρα θα μου πουν πολλοί, τι τα θέλω και τα ανασκαλεύω, παλιών καιρών χαλάσματα και δεν τα αφήνω να ξεχαστούν; Αν επιμένω να ανατρέχω στα παλιά είναι ακριβώς γιατί δε θέλω να ξεχαστεί η ιστορία της καταλήστευσης και της λεηλασίας της πατρίδας μας, που κρατά πάνω από 185 χρόνια, κυρίως όμως γιατί διαβλέπω κάποια, αμυδρά ακόμα, αλλά ενθαρρυντικά, σημάδια, πως ο λαός άρχισε να ξυπνά, πως οι ενεργοί πολίτες πληθαίνουν και πως κάποτε θα πούνε:
«Φτάνει πια, φέρτε πίσω τα κλεμμένα!»

Posted in Γνώμες και σχόλια, Επικαιρότητα, Περιοδικό, εγκυκλοπαιδικές σελίδες | Με ετικέτα: , , | 1 Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: