Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Posts Tagged ‘γραφένιο’

Η απελευθέρωση του ανθρώπου

Posted by tofistiki στο 30/03/2011

Άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου
που δημοσιεύτηκε στις 29/03/2011 στο Εμπρός

Το προηγούμενο σημείωμά μου προκάλεσε μεγάλη συζήτηση. Αυτό τουλάχιστο συμπεραίνω από τις πολλές δεκάδες σχόλια, που διατύπωσαν επώνυμοι ή ψευδώνυμοι αναγνώστες των ιστολογίων στα οποία αναρτήθηκε, www.sarantakos.wordpress.com και www.tofistiki.wordpress.com.

Η συζήτηση βεβαίως οφείλεται και στη συγκίνηση που προκάλεσε στην κοινή γνώμη το πυρηνικό ατύχημα στη Φουκουσίμα, και επικεντρώνεται στο είδος της ενέργειας που πρέπει τελικά να επιλέξει η Ανθρωπότητα.

Οι επιλογές στο σημείο αυτό δεν είναι πολλές. Ουσιαστικά είναι μόνο τρεις: Τα συμβατικά στερεά, υγρά και αέρια καύσιμα (κάρβουνο, πετρέλαιο και φυσικό αέριο), η πυρηνική ενέργεια με τη σημερινή της μορφή (πυρηνικοί αντιδραστήρες με ουράνιο ή πλουτώνιο) και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ήλιος, άνεμος, υδατοπτώσεις, παλίρροιες, άντε και γεωθερμία).

Καθώς εμπεδώνεται στην κοινή γνώμη η πεποίθηση πως οι δυο πρώτες κατηγορίες ενεργειακών πηγών και πολλούς κινδύνους κρύβουν και ανεξάντλητες δεν είναι, ξαναγεννιέται το ενδιαφέρον για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Γράφω «ξαναγεννιέται το ενδιαφέρον» γιατί έχω την πεποίθηση πως οι ισχυροί οικονομικοί παράγοντες και κυρίως το τραπεζικό κεφάλαιο δεν είδαν από την αρχή με καλό μάτι τη διάδοση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Αν θυμάστε, η πρώτη εκτεταμένη πρακτική εφαρμογή της ηλιακής ενέργειας ήταν οι ηλιακοί θερμοσίφωνες. Μέσα σε λίγα χρόνια όλες οι ταράτσες, τα δώματα και οι στέγες των σπιτιών γέμισαν με ηλιακούς θερμοσίφωνες. Υπολογίζεται πως με τη χρήση τους είχαμε εξοικονόμηση πετρελαίου κατά 18%, πολύ σημαντικό ποσοστό δηλαδή. Ενώ, λοιπόν, στην αρχή οι δαπάνες για την εγκατάσταση ηλιακών θερμοσιφώνων ενθαρρύνονταν με κάποια φορολογική απαλλαγή, τα τελευταία 20 χρόνια η απαλλαγή αυτή καταργήθηκε.

Η μεγάλη μάχη, όμως, προετοιμάζεται να δοθεί σε ένα άλλο πεδίο. Στη μορφή που θα πάρουν η παραγωγή και η διανομή της ενέργειας που θα παράγεται από τις ανανεώσιμες πηγές. Εδώ αντιμάχονται δυο απόψεις, που αντιπροσωπεύουν στην ουσία δυο διαφορετικές φιλοσοφίες: Μεγάλες κεντρικές μονάδες παραγωγής και εκτεταμένα δίκτυα μεταφοράς και διανομής ή άπειρες στον αριθμό, μικρού μεγέθους και τελείως αποκεντρωμένες μονάδες;

Όπως είναι ευνόητο, η δεύτερη περίπτωση δεν παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για τα μεγάλα οικονομικά συγκροτήματα. Έτσι κι αλλιώς δεν ελέγχουν την πηγή. Ο ήλιος, ο άνεμος, το νερό των ποταμών ή οι παλίρροιες της θάλασσας δεν ανήκουν σε κανέναν, άρα δεν προσφέρονται για οικονομική εκμετάλλευση και κερδοφορία. Αλλά και η τεχνογνωσία της κατασκευής και της εγκατάστασης τέτοιων μικρών μονάδων είναι προσιτή σε πολλούς και δεν μπορεί να μονοπωληθεί.

Επιπλέον, αν τέτοιες μικρές μονάδες παραγωγής ενέργειας τοποθετηθούν σε όλες τις κατοικίες, σε όλα τα αγροκτήματα, σε όλες τις επιχειρήσεις παραγωγής ή μεταποίησης, θα περιττεύουν τα δίκτυα διανομής. Εκεί βρίσκεται ο κίνδυνος για τα οικονομικά μονοπώλια. Έτσι, ενθαρρύνουν την πρώτη περίπτωση: των μεγάλων μονάδων. Από τα σχέδια για γιγάντιες σε έκταση εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών στην… Σαχάρα, που θα στέλνουν το παραγόμενο ρεύμα στην… Νορβηγία, έως τα κεντρικά αιολικά πάρκα ή μεγάλες κεντρικές μονάδες φωτοβολταϊκών ικανές να τροφοδοτήσουν ολόκληρες πόλεις. Δηλαδή σε λύσεις που απαιτούν σοβαρές επενδύσεις κεφαλαίων και έχουν και ανάλογα κέρδη.

Όντας αθεράπευτα αισιόδοξος, πιστεύω πως οι υποστηρικτές των μεγάλων κεντρικών μονάδων και των μεγάλων δικτύων διανομής θα χάσουν το παιχνίδι. Δεν έχουν αντιληφθεί πως η ανθρωπότητα έχει μπει σε μια νέα εποχή, στην οποία η γνώση και η πληροφόρηση έχουν γίνει παραγωγικές δυνάμεις και ισχυρά όπλα αλλαγής.

Ο άνθρωπος μαθαίνει ένα – ένα τα μυστικά της φύσης και αρχίζει να τη μιμείται. Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα δέντρο. Στην ουσία πρόκειται για μια θαυμαστή μονάδα παραγωγής οξυγόνου και κυτταρίνης, με πρώτες ύλες το διοξείδιο του άνθρακα, που δεσμεύει από τον αέρα και το νερό και τα άλατα, που αντλεί από το έδαφος. Και όλα αυτά τα πετυχαίνει με τις εκατοντάδες χιλιάδες φύλλα του και τις πάμπολλες ρίζες με τα άπειρα ριζίδιά τους και όχι με κάποιον «κεντρικό» μηχανισμό.

Θα βοηθήσει πολύ και η τεχνολογική πρόοδος. Το γραφένιο, για την απομόνωση του οποίου πήραν πέρσι το Νομπέλ Φυσικής δυο Ρώσοι ερευνητές, θα επιτρέψει τη μετατροπή τεράστιων επιφανειών σε παραγωγούς ηλεκτρισμού από τον ήλιο.

Η εφαρμογή της πληροφορικής στην ενεργειακή τεχνολογία θα επιτρέψει την κατασκευή υβριδικών μονάδων που θα συνδυάζουν την ηλιακή και την αιολική ενέργεια και θα δουλεύουν ανεξαρτήτως καιρού και χρόνου. Θα κατασκευαστούν πλοία και αεροπλάνα που θα κινούνται με τον ήλιο ή τον άνεμο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα γυρίσουμε στα ιστιοφόρα ή τα ανεμόπτερα.

Ο άνθρωπος θα μιμηθεί τη φύση, που αποστρέφεται το γιγαντισμό και τη μονομέρεια, ταυτόχρονα όμως θα απαλλαγεί από τα δεσμά της και θα πάψει να υποτάσσεται σε ορισμένους νόμους της, που τον έκαναν υποχείριό της. Θα περάσει, δηλαδή, από το βασίλειο της ανάγκης και της υποταγής στο βασίλειο της ελευθερίας.

 

Σημείωση από tofistiki:
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο σχετικά θέματα, έπεσα πάνω στην «Δενδροθεωρία», που έχει μεγάλη σχέση με όσα περιγράφονται στο παραπάνω άρθρο:

Η «Δενδροθεωρία», όπως την ονομάζουν οι εμπνευστές της, προβλέπει την εγκατάσταση συστημάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) σε κάθε οίκημα και τη διασύνδεσή τους, στην κλίμακα της γειτονιάς, με μια μικρή τοπική κεντρική μονάδα, μεγέθους αντίστοιχου με τα αντλιοστάσια της ύδρευσης. Εκεί μπορεί να γίνεται η αποθήκευση της ενέργειας σε μορφή υδρογόνου σε ειδικές κυψέλες, για να αναδιανέμεται στη συνέχεια -με τη βοήθεια ενός πολύπλοκου υπολογιστικού συστήματος- στα κτίσματα της γειτονιάς, ανάλογα με τις ενεργειακές ανάγκες του καθενός. 

«Οπως ακριβώς ένα δέντρο τρέφεται και αναπτύσσεται χάρη στις φυλλωσιές του, αφού κάθε ξεχωριστό φύλλο φωτοσυνθέτει και στέλνει τα θρεπτικά συστατικά στα κλαδιά και στον κορμό, έτσι και κάθε πολυκατοικία μπορεί να παράγει το δικό της ηλεκτρικό ρεύμα, να το στέλνει στη γειτονιά και, εφόσον χρειαστεί, στο κεντρικό σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας», εξήγησε μιλώντας στην «Κ» ο κ. Εμμ. Πάσχος, καθηγητής Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων του Πολυτεχνείου του Ντόρτμουντ και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών που μαζί με τον υπεύθυνο Πληροφορικής του δήμου Ντόρτμουντ, κ. Δημ. Καρακατσάνη, ανέπτυξαν τη «Δενδροθεωρία».

Πηγή

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Γνώμες και σχόλια, Επικαιρότητα, εφημερίδα "Εμπρός" | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα

Posted by tofistiki στο 13/10/2010

Άρθρο του Δημήτρη  Σαραντάκου
που δημοσιεύτηκε στις  12/10/2010 στο Εμπρός

Είναι κοινοτοπία να λέει κανείς πως περνάμε δύσκολες μέρες. Αυτό το νιώθουμε στο πετσί μας. Ούτε χρειαζόμαστε να το ακούμε καθημερινώς από τα Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού, που με την έντυπη ή την ηλεκτρονική μορφή τους φροντίζουν να μας προετοιμάσουν για ακόμα πιο δύσκολες μέρες που έρχονται. Χωρίς να συμμερίζομαι τη χαζοχαρούμενη αισιοδοξία του Φόρεστ ΓΑΠ, πιστεύω πως θα τα βγάλουμε πέρα. Το δέντρο μας έχει γερές ρίζες.

Δεν υπάρχει μονάχα αυτή η Ελλάδα που μας δείχνουν. Αυτό το ξεχαρβαλωμένο κράτος, όπου οι νόμοι δεν εφαρμόζονται, αυτή η κοινωνία, που λειτουργεί στη λογική της συναλλαγής, την εξαγοράς, της κομπίνας και της αρπαχτής, αυτή η νεολαία, που ζει στις καφετέριες με το χαρτζιλίκι του μπαμπάκα της και αποβλέπει σε αργομισθίες, αυτή η υποταγμένη και βολεμένη μεσαία τάξη, που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να μη χάσει τα κεκτημένα της, αυτή η αγροτική τάξη, που ζει με επιδοτήσεις, και αυτή η μεταλλαγμένη εργατική τάξη, στην πράξη υπεργολάβος των επιχειρηματιών και εκμεταλλεύτρια των οικονομικών μεταναστών.

Υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα. Των παιδιών που σπουδάζουν και πρωτεύουν στα μαθήματα, των ευαίσθητων ανθρώπων που φυλάνε τα κάστρα του πολιτισμού μας, των ενεργών πολιτών που νοιάζονται για τους άλλους, των αγροτών που αλλάζουν τις παραδοσιακές καλλιέργειες με άλλες πρωτοπόρες, των επιστημόνων που καινοτομούν στους πιο προχωρημένους τομείς της επιστήμης.

Για αυτούς τους τελευταίους θέλω να γράψω δυο λόγια.
Όπως μάθαμε, το φετινό βραβείο Νόμπελ στη Φυσική δόθηκε σε δυο Ρώσους φυσικούς, τον Κωνσταντίν Νοβοσέλοφ 36 χρονών και τον Αντρέι Γκέιμ 51 χρονών, που εργάζονται στην Αγγλία, στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, για την απομόνωση του γραφενίου. Αυτό το ακούσαμε από τα Μ.Μ.Ε. κατά κόρον, μ’ όλο που οι περισσότεροι σχολιαστές ή παρουσιαστές δεν έκαναν τον κόπο να εξηγήσουν στο κοινό τους τι είναι αυτό το γραφένιο.

Το γραφένιο, λοιπόν, είναι λεπτότατο – πάχους ενός ατόμου! – πλέγμα ατόμων άνθρακα, που το απομόνωσαν από το γραφίτη (εξ ου και το όνομα) και το οποίο παρουσιάζει εκπληκτικές ιδιότητες: είναι διαφανές, εξαιρετικά σταθερής δομής, καλός αγωγός της θερμότητας και του ηλεκτρισμού, φίλτρο ακτινοβολίας και μετατροπέας της ηλιακής σε ηλεκτρική ενέργεια.

Στο χώρο της ηλεκτρονικής προβλέπεται πως το γραφένιο θα υποκαταστήσει το πυρίτιο στα φωτοβολταϊκά κύτταρα, θα βρει εφαρμογές στη νανοτεχνολογία σε πεδία που ως τα χτες τα θεωρούσαν απρόσιτα, θα συμβάλει στην κατασκευή καινοτόμων συσκευών, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην κίνηση αεροπλάνων, πλοίων και αυτοκινήτων με την ηλιακή ενέργεια.

Εκείνο, όμως, που πέρασε στα ψιλά γράμματα από τα Μ.Μ.Ε., είναι πως στη μελέτη και την εξαετή έρευνα που κατέληξε στην απομόνωση του γραφενίου και εν συνεχεία στο βραβείο Νόμπελ, τους δύο Ρώσους επιστήμονες βοήθησαν αποφασιστικά δύο Έλληνες φυσικοί, δυο νέοι άνθρωποι, ο Λευτέρης Λιδωρίκης, επίκουρος καθηγητής Κβαντικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, και ο καθηγητής του Τμήματος Επιστήμης Υλικών στο Πανεπιστήμιο Πατρών Κώστας Γαλιώτης.

Χαρακτηριστικό της καινούργιας εποχής στην οποία ζούμε και της συνακόλουθης νοοτροπίας που γεννήθηκε, είναι πως οι Έλληνες φυσικοί βρίσκονταν επί έξι χρόνια σε στενή επαφή και συνεργασία με τους Ρώσους συναδέλφους τους, όχι πηγαίνοντας κάθε τόσο στην Αγγλία, αλλά από την έδρα τους, στην Ελλάδα, με τη βοήθεια του διαδικτύου!

Για αυτή την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πτυχή της υπόθεσης του γραφενίου τα Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού δε μας είπαν τίποτα σχεδόν, και οι γραφικοί Ελληναράδες, που αναμασούν συνεχώς ανοησίες για τα δήθεν 70 εκατομμύρια λέξεων της ελληνικής γλώσσας ή για την εξάπλωση των Ελλήνων ως τη Νήσο του Πάσχα ή για την κατασκευή ρομπότ από τους αρχαίους ημών, ούτε την πήραν είδηση.
Όπως, άλλωστε, κανείς δε μας έχει πληροφορήσει για τα πειράματα που γίνονται από επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Κρήτης, για τις εκπληκτικές προόδους στην Ιατρική από επιστήμονες του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και για πλήθος άλλα επιτεύγματα των Ελλήνων επιστημόνων σε όλους σχεδόν τους τομείς της επιστήμης.

Βλέπετε, αυτά, κατά την ορολογία των υπεύθυνων των Μ.Μ.Ε., «δεν πουλάνε».

 
Στην εικόνα, το γραφένιο από τον ιστότοπο  http://www.chemist.gr/

Posted in Επικαιρότητα, εφημερίδα "Εμπρός" | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: