Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Posts Tagged ‘Αίγινα’

Για τη λύση του προβλήματος ύδρευσης της Αίγινας

Posted by tofistiki στο 26/08/2010

Άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου
που θα δημοσιευτεί στα «Αιγινήτικα Νέα»

Πριν από τέσσερις μήνες δημοσιεύθηκε σ΄ αυτή τη σελίδα των «Αιγινήτικων Νέων» σημείωμά μου, αναφορικά με τα χρονίζοντα εδώ και δεκαετίες προβλήματα, που ταλαιπωρούν το νησί και συγκεκριμένα την ύδρευση, τη διάθεση των υγρών αποβλήτων και την αξιοποίηση των στερεών αποβλήτων και σαν είδος συμπεράσματος κατέληγα στη διαπίστωση, πως εκείνο που χρειάζεται ο τόπος είναι να έρθει στην εξουσία η Φαντασία.

Καθώς πλησιάζουν οι αυτοδιοικητικές εκλογές, βλέπω πως ποτέ δεν ήταν τόσο αναγκαίο να γίνει αυτό.
Διανύουμε μια πολύ περίεργη προεκλογική περίοδο. Μολονότι σε λιγότερο από τρεις μήνες έχουμε τις αυτοδιοικητικές εκλογές, ακόμα δεν έχουν κατασταλάξει τα σχήματα που θα ζητήσουν την ψήφο μας, δεν έχουν καταρτίσει τα προγράμματα που θα εφαρμόσουν, εάν και εφόσον πάρουν την εξουσία, και σχεδόν δεν έχουν δημοσιευθεί οι προεκλογικές διακηρύξεις τους.
Είναι πρωτοφανής στα εκλογικά χρονικά αυτή η δυστοκία, όχι όμως και ανεξήγητη. Κατά κύριο λόγο οφείλεται στην κρίση αξιοπιστίας και φερεγγυότητας, που περνά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.
Δε θα συνεχίσω με αυτό το άχαρο θέμα. Για κάτι άλλο θέλω να γράψω: Για το περιεχόμενο των προγραμμάτων των υποψήφιων, τα οποία όμως δεν έχουν ακόμα κυκλοφορήσει επισήμως. Έτσι, μη έχοντας στη διάθεσή μου τα τελικά προγράμματα, στα οποία εκθέτουν οι υποψήφιοι τους τρόπους με τους οποίους θα επιλύσουν τα προβλήματα που απασχολούν την Αίγινα και τους κατοίκους της, αποφάσισα να ρωτήσω εγώ ο ίδιος τους υποψήφιους δημάρχους προσωπικά.
Και άρχισα ρωτώντας τους τι σκοπεύουν να κάνουν με το νερό, γιατί το θεωρώ το πιο βασικό πρόβλημα, καθώς χωρίς άφθονο πόσιμο νερό δε μπορεί να γίνει τίποτα: ούτε τουριστική ανάπτυξη, ούτε γεωργική παραγωγή, ούτε κανενός είδους ανάπτυξη.
Μη περιμένετε, αγαπητοί αναγνώστες να αναφέρω ονόματα. Το σημείωμα αυτό δεν έχει προεκλογικό χαρακτήρα και δε θα προβάλει ούτε θα κατακρίνει κανέναν υποψήφιο. Λοιπόν, από όλους όσους ρώτησα μονάχα ένας τάχθηκε αναφανδόν και ανεπιφύλακτα υπέρ της αφαλάτωσης του θαλασσινού νερού.
Άλλος, αφού ανέφερε ένα σωρό «ναι μεν αλλά», ουσιαστικά τάχθηκε υπέρ της σύνδεσης με το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ. Τρίτος μου δήλωσε πως ο ίδιος είναι υπέρ της αφαλάτωσης, αλλά η πλειοψηφία των συμβούλων που τον πλαισιώνουν είναι υπέρ της μεταφοράς του νερού από το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ. Τέταρτος τέλος εκπρόσωπος συνδυασμού, στήριξε τις ενστάσεις του κατά της λύσεις της αφαλάτωσης, στο μεγάλο κόστος ενός εργοστασίου που θα ικανοποιεί τις υδατικές απαιτήσεις του νησιού, το μεγάλο ποσό ενέργειας που θα χρειαζόταν και στο πρόβλημα της διάθεσης του αλμολοίπου, δηλαδή του πυκνού αλατούχου διαλύματος που θα μείνει μετά την απόληψη του καθαρού-γλυκού νερού.

Το κάπως μελαγχολικό συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω είναι πως όσοι υποστηρίζουν τη λύση να συνδεθεί το νησί με το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ, δεν διαθέτουν, τουλάχιστον φαντασία. Γιατί δεν αντιλαμβάνονται πως αν παγιωθεί η εξάρτηση του νησιού από εξωτερικές πηγές νερού, αυτό μας γυρίζει πολύ πίσω, στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν δεν υπήρχαν οι σημερινές τεχνολογικές λύσεις. Όσοι πάλι απορρίπτουν τη λύση της αφαλάτωσης για τους λόγους που προανέφερα, είναι φανερό πως την αντιμετωπίζουν με την παρωχημένη νοοτροπία της κατασκευής μεγάλων μονάδων, που βαθμιαία εγκαταλείπεται.

Επειδή ανήκω στους αισιόδοξους (ή κατ΄ άλλους, στους εύπιστους και αφελείς), πιστεύω πως τα επιχειρήματα υπέρ της σύνδεσης με την ΕΥΔΑΠ ή οι αντιρρήσεις κατά της αφαλάτωσης δεν έχουν ιδιοτελή χαρακτήρα. Με ενοχλεί όμως αυτή η κοντόφθαλμη αντιμετώπιση ενός προβλήματος καίριας σημασίας και με εξοργίζει η προτίμηση σε λύσεις που προϋποθέτουν την κατασκευή μεγάλων έργων.

Κατά την πολυετή υπηρεσία μου στην Δ/νση Τεχνικών Έργων της Αγροτικής Τράπεζας, εκείνο που αντιμετωπίζαμε συχνά, οι συνάδελφοί μου κι εγώ, ήταν η τάση των Προέδρων και άλλων ηγετικών παραγόντων των Αγροτικών Συνεταιρισμών ή των Ενώσεων Γεωργικών Συνεταιρισμών, να επιλέγουν μεταξύ των προτεινόμενων λύσεων την πιο μεγάλη και την πιο δαπανηρή. Είχα δώσει τότε πολλές νικηφόρες μάχες ενάντια σ΄ αυτή τη νοοτροπία.
Κανείς δε μίλησε για μία κεντρική μονάδα αφαλάτωσης, που θα καλύπτει τις ανάγκες ολόκληρου του νησιού, αλλά για έξι ή οκτώ μονάδες, σκορπισμένες σε όλο το νησί: στην Πέρδικα, στην Αγιά Μαρίνα, στη Βαγία, στη Σουβάλα, στην πόλη της Αίγινας, ακόμα και, γιατί όχι;. στις Λαούσες.
Κανείς δε μίλησε επίσης για ενεργοβόρες μονάδες, που θα ξοδεύουν το ρεύμα της ΔΕΗ. Οι σύγχρονες μονάδες αφαλάτωσης παράγουν μόνες τους την ηλεκτρική ενέργεια που χρειάζονται, από τον ήλιο ή από τον άνεμο. Άλλη μια ένδειξη της έλλειψης φαντασίας που έχουν οι αντιρρησίες. Δεν υποπτεύονται πως, μέσα στα επόμενα είκοσι χρόνια, όταν κάθε σπίτι θα παράγει το δικό του ρεύμα από τον ήλιο, ενώ η αιολική ενέργεια θα καλύπτει τις ανάγκες των οικισμών για ηλεκτροφωτισμό και κίνηση, η ΔΕΗ θα έχει προ πολλού καταργηθεί.

Φαντασίες, θα πούνε κάποιοι. Και τι απέγιναν οι μαρκονιστές, οι ασυρματιστές του εμπορικού ναυτικού, που άλλοτε μόνο στην Αίγινα ήταν πολλές δεκάδες και σε όλη την Ελλάδα πολλές εκατοντάδες, που είχαν σωματεία, υπήρχαν σχολές που τους εκπαίδευαν; Mόλις μπήκαν σε χρήση οι δορυφόροι πλοήγησης, καταργήθηκαν!

Posted in "Αιγινήτικα Νέα", Αιγινήτικα, Γνώμες και σχόλια, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Φωτογραφικό αφιέρωμα στο Αιγενίτικο καλοκαίρι

Posted by tofistiki στο 19/07/2010

Καλοκαίρι στην Αίγινα είναι…

(περάστε το ποντίκι πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τη λεζάντα τους, πατήστε για να τις δείτε μεγαλύτερες)

Οι ίδιες φωτογραφίες σε slideshow:

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.


(φωτογραφίες και σχόλια από τη Λένα)

Posted in Επικαιρότητα, Σκίτσα-φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Παρουσίαση του συγγραφέα Δημήτρη Σαραντάκου στο Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης

Posted by tofistiki στο 07/06/2010

Αντιγράφουμε από το πάντα ενημερωμένο Aegina portal, απόσπασμα από το άρθρο για την παρουσίαση που έγινε για τον εκδότη μας Δημήτρη Σαραντάκο, προχτές Σάββατο, στο Πνευματικό κέντρο Κυψέλης την οποία παρακολούθησε πλήθος κόσμου!

Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολούθησαν την παρουσίαση των δύο βιβλίων του συγγραφέα κυρίου Δημήτρη Σαραντάκου, όσοι παρευρέθηκαν χθες το βράδυ στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου Κυψέλης. Η παρουσίαση αφορούσε δύο βιβλία του κυρίου Σαραντάκου. Το πρώτο με τίτλο «Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους» και το δεύτερο και πιο πρόσφατο βιβλίο με τίτλο «Τι μας έμαθαν επιτέλους οι αρχαίοι Έλληνες;». Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από το Πνευματικό Κέντρο Κυψέλης και την Επιτροπή Παιδείας του Δήμου Αίγινας. Η παρουσίαση ξεκίνησε με το χαιρετισμό του προέδρου του Πνευματικού Κέντρου κυρίου Γιώργου Μπήτρου, ο οποίος μεταξύ άλλων έκανε μία συνοπτική αναφορά στην εκδοτική επιτυχία των δύο έργων, τονίζοντας την προσφορά του συγγραφέα Δημήτρη Σαραντάκου. Αξίζει να σημειώσουμε ότι το πιο πρόσφατο βιβλίο του κυρίου Σαραντάκου «Τι μας έμαθαν επιτέλους οι αρχαίοι Έλληνες;» βρίσκεται ήδη στην τρίτη του έκδοση.


Ακολούθως το λόγο πήρε ο αντιδήμαρχος κύριος Γιάννης Πούντος με την ιδιότητα του ως προέδρου της Επισκοπής Παιδείας του Δήμου Αίγινας, ο οποίος παρουσίασε τον άνθρωπο και συγγραφέα Δημήτρη Σαραντάκο και βιωματικές εμπειρίες της προσωπικής του σχέσης με τον ίδιο. Παρουσίασε επίσης τους εισηγητές κύριο Δημήτρη Νικολόπουλο φιλόλογο και κυρία Μαριλένα Γιαννούλη δημοσιογράφο. Ο κύριος Νικολόπουλος με μία σεμιναριακή εισήγηση παρουσίασε το βιβλίο «Οι αρχαίοι είχαν την πλάκα τους», ενώ η κυρία Μαρινέλα Γιαννούλη το «Τι μας έμαθαν επιτέλους οι αρχαίοι Έλληνες;».

Στο άρθρο του Aegina portal, μπορείτε να ακούσετε την εισήγηση του φιλολόγου κυρίου Νικολόπουλου  (ηχητικό αρχείο, 45 περίπου λεπτά) και να δείτε video με αποσπάσματα από τις εισηγήσεις και τη σύντομη ομιλία του κυρίου Σαραντάκου.

(οι φωτογραφίες είναι παρμένες επίσης από το Aegina portal)


Posted in Αιγινήτικα, Επικαιρότητα, Πολιτιστικά | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

ΦΙΛΟΥΜΕΝΑ ΜΑΡΤΟΥΡΑΝΟ από το Μορφωτικό Σύλλογο Αίγινας

Posted by tofistiki στο 14/02/2010

Γράφει ο Δ. Σαραντάκος

Θα σας εξομολογηθώ κάτι προσωπικό: Καμαρώνω που είμαι, έστω και ανενεργό, μέλος του Μορφωτικού Συλλόγου Αίγινας «ο Καποδίστριας». Καμαρώνω που υπήρξα για 4 χρόνια πρόεδρός του. Κυρίως όμως καμαρώνω που ο «Μορφωτικός», ο αρχαιότερος ίσως πολιτιστικός σύλλογος του νησιού, εξακολουθεί να υπάρχει, να είναι δραστήριος και, να συμβάλει αποφασιστικά στην ανάπτυξη του πολιτισμού.

Σήμερα, όταν οι περισσότεροι ομόλογοι Σύλλογοι έχουν μεταλλαχθεί σε «φορείς», με μοναδικές δραστηριότητες τους μια Γενική Συνέλευση το χρόνο, το κόψιμο της πίτας της Πρωτοχρονιά, άντε και έναν χορό τις απόκριες, ο «Μορφωτικός» είναι παρών σε πλήθος τομέων της πολιτιστικής ζωής του τόπου. Έχει ζωντανά και δραστήρια τμήματα, όπως το σκακιστικό, το θεατρικό, το φιλολογικό. Διοργανώνει διαλέξεις, συζητήσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, φιλοξενεί το Φιλολογικό Καφενείο, που πάει να καθιερωθεί σε θεσμό. Κάνει εκδρομές, που εκτός από τον ψυχαγωγικό, έχουν και επιμορφωτικό χαρακτήρα. Ξεναγεί τα μέλη του σε μουσεία. Και άλλα πολλά γνωστά στους πολλούς και καλούς του φίλους.

Χωρίς αμφιβολία το Θεατρικό είναι το τμήμα του «Μορφωτικού» με τις πιο γνωστές και υψηλής, ταυτόχρονα, ποιότητας εκδηλώσεις. Η αρχή έγινε ουσιαστικά πριν από 27 ολόκληρα χρόνια, παρουσιάζοντας τον «Καποδίστρια» του Νίκου Καζαντζάκη, με την εμπνευσμένη σκηνοθεσία του Μάνου Βενιέρη! Ήταν μια εξαιρετικά πετυχημένη παράσταση, που κράτησε σχεδόν όλο το καλοκαίρι του ΄83, ως τον Σεπτέμβρη. Τον διαδέχτηκε ο «Λεπρέντης» του Χουρμούζη και η σαιζόν εκείνη έκλεισε με τρία μονόπρακτα του Σουρή…
Τον επόμενο χρόνο το θεατρικό τμήμα παρουσίασε τέσσερα μονόπρακτα του Τσέχωφ, που παίζονταν όλο το καλοκαίρι και, τον Οκτώβριο συνέβαλε στον γιορτασμό του «Όχι» με το ανέβασμα της επιθεώρησης «Μπράβο Κολονέλο», με εξαιρετική επιτυχία. Σκηνοθέτης των παραστάσεων, στα δύο αυτά χρόνια, ήταν ο Μάνος Βενιέρης, που βρισκόταν στην ακμή της καλλιτεχνικής του δράσης!

Ακολούθησαν τέσσερα χρόνια απραξίας του θεατρικού τμήματος, που ξανάρχισε τη δραστηριότητά του το 1988, με τον «Εαυτούλη μου» του Ψαθά (σκηνοθεσία Τάκη Σώρου) και την «Αυλή των θαυμάτων» του Καμπανέλη (σκηνοθεσία Τάκη Βουτέρη).
Και η δραστηριότητα αυτή συνεχίζεται αδιάκοπα ως σήμερα…

Πρόθεσή μου όμως, αγαπητοί αναγνώστες, δεν είναι, μόνο, να γράψω το ιστορικό της δράσης του θεατρικού τμήματος του «Μορφωτικού», που μπορείτε να το διαβάσετε και στο καλαίσθητο πρόγραμμα, το οποίο θα πάρετε όταν πάτε να δείτε την παράσταση της «Φιλουμένας Μαρτουράνο», πράγμα που σας συνιστώ με όλη μου την καρδιά.
Γι΄ αυτήν άλλωστε την παράσταση θέλω να γράψω δυο λόγια:

Το πασίγνωστο θεατρικό έργο του Εντουάρντο ντε Φίλιππο, ύστερα από πολύμηνη προετοιμασία, παρουσιάστηκε σε σκηνοθεσία της Άννας Γεραλή, της εξαιρετικής αυτής καλλιτέχνιδας, που από το 2002, αν δεν κάνω λάθος, έχει σκηνοθετήσει πολλές παραστάσεις του θεατρικού τμήματος (και σε μερικές έχει παίξει και η ίδια). Δε χρειάζεται φυσικά να πω περισσότερα για την Άννα Γεραλή, που είναι πασίγνωστη και καταξιωμένη ηθοποιός και της οποίας η παρουσία και η ενεργή συμμετοχή στα καλλιτεχνικά δρώμενα του νησιού, τιμά την Αίγινα.
Θέλω να μιλήσω για την ίδια την παράσταση!

Στο παρελθόν είχα την ευτυχία να δω το ίδιο θεατρικό έργο παιγμένο από το θίασο της Άννας Βαγενά, στο θεατράκι της που βρίσκεται πίσω από το ΙΚΑ στην Αθήνα. Λοιπόν, με το χέρι στην καρδιά σας βεβαιώνω πως το ανέβασμα της «Φιλουμένας Μαρτουράνο» από το θεατρικό τμήμα του «Μορφωτικού» σε σκηνοθεσία της Άννας Γεραλή, είναι ανώτερο!
Δεν είναι μόνο η εμπνευσμένη σκηνοθεσία και η ευρηματική σκηνογραφία, στην οποία η Άννα Γεραλή χρησιμοποίησε ακόμα και ηλεκτρονικό υπολογιστή!
Είναι και το παίξιμο των ηθοποιών!
Όλοι τους κινήθηκαν με τέτοια άνεση, αυτοπεποίθηση και την επίγνωση του ρόλου τους, που θα τους ζήλευαν «επαγγελματίες» ηθοποιοί. Θέλω να ξαναμιλήσω για τη Νένα Τρικοπούλου – είναι μοναδική, με την ουσιαστική και όχι την κολακευτική έννοια του όρου – αλλά – και για πολλοστή φορά – για τον Πασχάλη Μελισσάρη. Και οι 2 τους έχουν καταξιωθεί με την πολύχρονη παρουσία τους στη σκηνή.
Χάρηκα για την Πέρσα Λαλιώτη, τον Γιώργο Μπήτρο – που τον είδα για πρώτη φορά στη σκηνή- την Ασπασία Φωτάκη, τον Σταύρο Φώσκολο, την Αλίκη Πέππα, που τους παρακολούθησα να παίζουν και σε άλλα έργα.
Εντυπωσιάστηκα, όμως, με τους καινούργιους ηθοποιούς, που δεν έτυχε τους να δω ως τώρα να «παίζουν» και τους παρακολούθησα, στην πρεμιέρα, με πόση ευσυνειδησία και τι πρωτόγνωρο ταλέντο «επαγγελματιών» ηθοποιών, παίξανε. Ιδίως ο, άγνωστός μου ως προχτές, Μιχάλης Αγριόγιαννος, που μας έδωσε έναν, καταπληχτικά πειστικό, Αλφρέδο!

Χωρίς να υπερβάλλω, με τη «Φιλουμένα Μαρτουράνο», ο Μορφωτικός Σύλλογος έκανε ένα πραγματικά ποιοτικό άλμα και, του εύχομαι να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο…

(Η αφίσα της παράστασης είναι από την ιστοσελίδα της «Νέας Εποχής»)

Posted in Αιγινήτικα, Επικαιρότητα, Πολιτιστικά | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: