Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Archive for the ‘Σκίτσα-φωτογραφίες’ Category

Τα Χριστούγεννα των προσφύγων

Posted by tofistiki στο 25/12/2015

Τα Χριστούγεννα των προσφύγων, μέσα από σκίτσα. Οι αληθινές εικόνες είναι αβάσταχτες…

Jovcho Savov, η Γκερνίκα των προσφύγων

Banksy – Ο Ιωσήφ και η Μαρία μπροστά στο τείχος που μετατρέπει τα Παλαιστινιακά εδάφη σε φυλακή

Οι τρεις Μάγοι του Soloup

Το θείο βρέφος, του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Σοφία Μαμαλίγκα

Γιάννης Αντωνόπουλος

Γιάννης Καλαϊτζής

 

τα σκίτσα των Ελλήνων σκιτσογράφων τα πήρα από το www.aksioprepeiakantoxh.com

 

Posted in Επικαιρότητα, Σκίτσα-φωτογραφίες, μετανάστες, πρόσφυγες | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Τρία χρόνια που μας λείπει…

Posted by tofistiki στο 17/12/2014

Τρία χρόνια σήμερα από το θάνατο του Μίμη…. και κάθε μέρα, είναι στο μυαλό μας

 

Το μεσημεράκι του Σαββάτου θα μαζευτούμε και πάλι στο στέκι των Καλλονιατών, να πιούμε ένα ποτήρι στη μνήμη του, να τον θυμηθούμε παρέα με τους καλούς του φίλους, και να διαβάσουμε κάποια αποσπάσματα από το βιβλίο του, το αυτοβιογραφικό «Εφτά ευτυχισμένα καλοκαίρια», που πρόκειται -σύντομα ελπίζουμε- να εκδοθεί.

 

————————-

 

Ο Νίκος στο ιστολόγιό του δημοσίευσε χτες ένα ακόμα απόσπασμα από το βιβλίο του “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης”, όπως κάνει συνήθως κάθε Τρίτη.

Για τον Βόρη Φεδέρωφ και την κόρη του, τη Ζήνα, έχει γράψει και το «Φιστίκι», εδώ:

“Πρωτινά σπίτια-Κάστρο Μυτιλήνης- πινελιές και πενάκι”

Η εκμάθηση της ρωσικής και η φιλία με τον Β.Ν. Φεδέρωφ

Βόρης και Ζήνα Φεδέρωφ

Posted in Εις μνήμην, Σκίτσα-φωτογραφίες, Τσ’ Μυτ’λήν’ς | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ποιος το ‘λπιζε σε τούτον τον αιώνα;

Posted by tofistiki στο 23/05/2014

Από τον αγαπητό φίλο και σκιτσογράφο Γρηγόρη Γεωργίου, λάβαμε το παρακάτω σημείωμα, συνοδευόμενο από δύο σκίτσα του, για την πρόσφατη, ανείπωτη, τραγωδία στη γειτονική μας χώρα. Στον 21ο αιώνα, που θαρρούσαν κάποτε οι άνθρωποι -σαν τον πατέρα μου- πως θα έχουμε πλέον αναθέσει στις μηχανές να κάνουν αυτές τις απάνθρωπες δουλειές ή πως θα έχουμε ανακαλύψει πηγές ενέργειας άλλες, να μη χρειάζεται να πληγώνουμε πια τη γη, ακόμα οι εργάτες ματώνουν και πεθαίνουν στα ορυχεία, άλλοι δουλεύουν σαν σκλάβοι και σκλάβες στα εργοστάσια και παιδάκια μαζεύουν σοδειές και υφαίνουν χαλιά…
 

TRAGEDY OF SOMA/SOMA TRAJEDISI

Πριν λίγες μέρες συνέβη στη Soma της Μαγνησίας (Manisa την λένε οι Τούρκοι, αλλά καταλαβαίνει κανείς ότι το όνομα δεν έχει αλλάξει) το τραγικό ατύχημα στο ανθρακωρυχείο με τους 308 νεκρούς. Η μοίρα των ανθρώπων που δουλεύουν απροστάτευτοι, η εκμετάλλευση σ όλο της το μεγαλείο… ( τυπικό ατύχημα σ’ αυτές τις δουλειές το χαρακτήρισε ο Ερτογάν).
Οι Τούρκοι γελοιογράφοι, ευαισθητοποιημένοι,  ένωσαν τις φωνές τους με τις διαμαρτυρίες του κόσμου. Προκήρυξαν μια διεθνή έκθεση  σκίτσου (θα ‘ταν ατυχές να  ονομάζαμε γελοιογραφία το εικαστικό σχόλιο ενός τέτοιου τραγικού γεγονότος) με αυτό το θέμα. Σας στέλνω τα δύο σκίτσα που έστειλα (με το θάρρος του φίλου και συνεργάτη και  γνωρίζοντας  την ευαισθησία σας σε τέτοια θέματα).
Η επιτροπή  τα ανάρτησε αμέσως στο facebook (όπως και των άλλων γελοιογράφων από όλο τον κόσμο), αλλά ήταν πολύ συγκινητικό,  ότι εκτός από τους φίλους είχα πάνω από 70 φιλικά μηνύματα από  Τούρκους  γελοιογράφους γνωστούς και άγνωστους.
Scan_Pic0041
Scan_Pic0042
——————————————————————————————————
Η αφίσα του διαγωνισμού:

Και μερικές ακόμα συμμετοχές:

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Επικαιρότητα, Σκίτσα-φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Χειμωνιάτικη Αίγινα

Posted by tofistiki στο 20/01/2014

Ευλογημένος τόπος, με τέτοιο χειμώνα… Να τον προσέχουμε, για να τον έχουμε. 🙂

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Posted in Αιγινήτικα, Σκίτσα-φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

Καλή χρονιά, από τον Γρηγόρη Γεωργίου.

Posted by tofistiki στο 31/12/2013

Από τον Γρηγόρη Γεωργίου, αγαπημένο φίλο του Φιστικιού, η γλυκόπικρη κάρτα για τη νέα χρονιά… Η ελπίδα, με τη μορφή του κλαδιού της μυρτιάς, υπάρχει, και είναι στο χέρι μας να μην την διαψεύσουμε!
Καλή και αγωνιστική χρονιά σε όλες και όλους!

GRHGORH GEVRGIOY-Scan_Pic0160

Posted in Επικαιρότητα, Σκίτσα-φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Ποτέ πια πόλεμος», Πανελλήνιος Διαγωνισμός Σκακιστικού Σκίτσου

Posted by tofistiki στο 13/12/2013

Για τη σημερινή μέρα μνήμης του ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων το 1943, έγιναν πολλά αφιερώματα και εκδηλώσεις. Ο πολύ δραστήριος Σκακιστικός-Επιμορφωτικός Όμιλος Καλαβρύτων (ΣΕΠΟΚΕ) που κάθε χρόνο διοργανώνει σκακιστικούς αγώνες υπό την αιγίδα της Σκακιστικής Ομοσπονδίας Ελλάδος,  φέτος, προκήρυξε έναν πρωτότυπο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Σκακιστικού Σκίτσου με θέμα «Ποτέ πια πόλεμος», όπου το πρώτο βραβείο, στην Ειδική Κατηγορία(επαγγελματιών), κέρδισε ο «δικός μας» σκιτσογράφος Γρηγόρης Γεωργίου, αγαπημένος φίλος του Μίμη και τακτικός συνεργάτης του Φιστικιού, έντυπου και ηλεκτρονικού, ενώ στην ίδια κατηγορία, την τρίτη θέση πήρε ο άλλος συνεργάτης του έντυπου Φιστικιού, Σεραφείμ Μπάκουλης.

Λεπτομέρειες για το διήμερο των εκδηλώσεων μνήμης στα Καλάβρυτα, μπορείτε να διαβάσετε στο  διαδίκτυο:
http://www.kalavrytanews.com/2013/12/13-1943.html
http://kesaris.blogspot.gr/2013/12/blog-post_11.html
Δείτε: Μαρτυρίες επιζώντων του Καλαβρυτινού δράματος από το δικτυακό τόπο του Μουσείου Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος.
 
Ο Γρηγόρης Γεωργίου μας έκανε την τιμή να στείλει κάποια από τα σκίτσα που είχε στείλει στον διαγωνισμό, μεταξύ των οποίων και το πρώτο, που βραβεύτηκε. Ευχόμαστε πάντα επιτυχίες!
 
Scan_Pic0128
 
Scan_Pic0144
Scan_Pic0145
Scan_Pic0146
 

Posted in Επικαιρότητα, Περιοδικό, Πολιτιστικά, Σκίτσα-φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «Ποτέ πια πόλεμος», Πανελλήνιος Διαγωνισμός Σκακιστικού Σκίτσου

Καλή αρχή στη σχολική χρονιά (και τους αγώνες)!

Posted by tofistiki στο 11/09/2013

sxoliki foto-mimis

Καλή χρονιά σε όλα τα παιδιά, τους δασκάλους και τους γονείς! Θα είναι μια δύσκολη χρονιά, ίσως από τις πιο δύσκολες που έχουμε ζήσει όσοι, σε αντίθεση με τους γονείς μας, ανήκουμε σε μια γενιά που είχε την τύχη να μην βιώσει πόλεμο, κατοχή, πείνα…

Η φωτογραφία είναι από χρόνια επίσης δύσκολα, 1938, δικτατορία Μεταξά και λίγο πριν τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Το δημοτικό σχολείο ήταν τότε μόνο τέσσερις τάξεις, όπως φαίνεται κι από τη χειρόγραφη λεζάντα του Μίμη, καθώς το μεταξικό καθεστώς έκανε μεγάλες αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα στην προσπάθειά του να ακυρώσει την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1929, με τραγικά αποτελέσματα. Αντιγράφω από το άρθρο «4η Αυγούστου και εκπαίδευση» του Κώστα Θεριανού, από τον ιστότοπο Alfavita:

«Όμως, κάτω από τους πομφόλυγες της εθνικής αγωγής η κατάσταση στη δημοτική εκπαίδευση περιγραφόταν στην επίσημη στατιστική του έτους 1938-39 ως εξής: 74.392 παιδιά διέκοψαν τη φοίτηση από το σχολείο, διαρρέοντας από τάξη σε τάξη.

Το 60,4% του συνόλου των δημοτικών σχολείων ήταν μονοτάξια γεγονός που φανέρωνε ότι μεγάλο μέρος των ελληνοπαίδων λάμβανε στοιχειώδη μόρφωση. Την ίδια χρονιά πάνω από 100 χιλιάδες παιδιά σχολικής ηλικίας δημοτικού σχολείου δε φοιτούσαν στο δημοτικό σχολείο.

Σε πάνω από 3 χιλιάδες χωριά και συνοικισμούς δεν υπήρχε καν δημοτικό σχολείο. Τα υπάρχοντα νηπιαγωγεία εξυπηρετούσαν, την ίδια χρονιά μόνο το 15% περίπου των παιδιών νηπιακής ηλικίας.»

Η επίθεση που δέχεται η δημόσια παιδεία σήμερα, είναι πρωτοφανής για την εποχή μας και μας γυρνάει σε πολύ σκοτεινά χρόνια, γιαυτό, ας σταθούμε όλοι μας στο πλευρό των δασκάλων και των καθηγητών για να στηρίξουμε τον αγώνα τους, που είναι και δικός μας.

—————————–

 
Μια ξεχωριστή ευχή για όσα παιδάκια ξεκινάνε τώρα το Δημοτικό Σχολείο, μια ευχή να αλλάξουν σύντομα τα πράγματα, και να μπορέσουν να απολαύσουν εκείνα μια ουσιαστική, δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, που να απευθύνεται σε όλους.
Καλή αρχή, Μιμάκι! 🙂
 
 
 

Posted in Επικαιρότητα, Παιδεία, Σκίτσα-φωτογραφίες, οικονομική κρίση | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

Όταν δυο τρελόπαιδα ρεζιλέψαν τους ναζήδες

Posted by tofistiki στο 31/05/2013

«Κατά τη νύκτα της 30ης προς την 31η Μαΐου υπεξηρέθη η επί της Ακροπόλεως κυματίζουσα γερμανική πολεμική σημαία παρ’ αγνώστων δραστών. Διενεργούνται αυστηραί ανακρίσεις. Οι ένοχοι και οι συνεργοί αυτών θα τιμωρηθώσι διά της ποινής του θανάτου».

Την παραπάνω ανακοίνωση της γερμανικής Κομαντατούρ, διάβασαν σαν σήμερα πριν 72 χρόνια οι Αθηναίοι στις εφημερίδες. Οι ντόπιοι νοσταλγοί των ναζήδων, ακόμα δεν έχουν συγχωρέσει τα δυο παλικάρια που ρεζίλεψαν τα ινδάλματά τους και προσπαθούν να πείσουν τους άσχετους ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ. Όπως αρνούνται και το Ολοκαύτωμα…

Τα ντοκουμέντα όμως της εποχής, από τους ίδιους τους κατακτητές και τους συνεργάτες τους, δείχνουν την αλήθεια:

proinostypos01061941-small

(πηγή: Περσινό αφιέρωμα από το ιστολόγιο του Νίκου: Τότε που έλεγαν εγκληματία τον Γλέζο)

Απόκομμα της εφημερίδας «Βραδυνή» (2 Ιουνίου 1941), για το κατέβασμα τη χιτλερικής σημαίας στην Ακρόπολη από τους Γλέζο και Σάντα (πηγή: Alfavita)

Ας ακούσουμε τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της ηρωικής αυτής ιστορίας, όπως τα διηγήθηκαν στην εκπομπή του Φρέντυ Γερμανού «Πρώτη Σελίδα» το 1982:

(Όλη η εκπομπή, διάρκειας μιας ώρας περίπου, υπάρχει στο Οπτικοακουστικό Αρχείο της ΕΡΤ.)

Ας ακούσουμε και τον Απόστολο Σάντα, από το αφιέρωμα του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα, «Η Ελλάδα του Χίτλερ : Τρόμος και αντίσταση στο Γ’Ράιχ» όπως δημοσιεύτηκε στο TVXS:

«Μια μέρα που ήμαστε πάλι όλοι μαζί εκεί επάνω στο Ζάππειο και μιλούσαμε, ήταν λιακάδα, η μάχη της Κρήτης εξελισσόταν και κοιτάζαμε προς την Ακρόπολη και βλέπαμε αυτή την τεράστια πολεμική σημαία επάνω στην Ακρόπολη. Σε μια στιγμή ο Μανόλης ο οποίος ήταν στραμμένος προς την Ακρόπολη μου λέει: «Λάκη κοίταξε εκεί επάνω, κοίταξε να δεις τι γίνεται εκεί πάνω». Κοιτάω λοιπόν, βλέπω τη σημαία.
Εν τω μεταξύ είχαμε συζητήσει ιδιαίτερα με το Μανόλη με τον οποίο ήμαστε πιο συνδεδεμένοι, είχαμε συζητήσει ότι κάτι πρέπει να κάνουμε. Αλλά τι να κάνουμε; Το να πειράξουμε έναν Γερμανό στρατιώτη να του αρπάξουμε το πιστόλι κτλ. θα μας σκοτώνανε επί τόπου και θα ήταν ένα απλό συμβάν, δηλαδή με το να χτυπήσουμε έναν Γερμανό στρατιώτη δεν έβγαινε τίποτα, δεν είχε σημασία συμβολική που να πειράξει τους Γερμανούς, εμείς θέλαμε να κάνουμε κάτι που να πειράξει τους Γερμανούς, κάτι που είχε σχέση με ιδεαλισμό. Και μόλις μου είπε ο Μανόλης και γύρισα και κοίταξα, όπως ήταν έτσι με τον ήλιο επάνω και είδα τη σβάστιγγα διότι είχε αέρα και κυμάτιζε η σημαία τους, η οποία ήταν μια τεράστια σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό και πάνω αριστερά είχε τον γοτθικό στρατό του Κάιζερ, του Α Παγκοσμίου Πολέμου, του λέω «ναι, έχεις δίκιο, αυτό είναι, αυτό πρέπει να τους κάνουμε εάν μπορούμε».»

Δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελευθερία», την 25η Μαρτίου του 1945:

Περισσότερα , στο περσινό αφιέρωμα από το ιστολόγιο του Νίκου: Τότε που έλεγαν εγκληματία τον Γλέζο
και αναφορά στη σημερινή ανάρτησή του: Διπλός Μποστ για την επέτειο

Διαβάστε ακόμα, το αφιέρωμα στον κομμουνιστή Λάκη Σάντα, από το «Βαθύ Κόκκινο».

Δεν πρέπει να κουραζόμαστε ούτε να βαριόμαστε να διαδίδουμε την ιστορία. Να μαθαίνουν οι μικρότεροι, να μην ξεχνούν οι μεγαλύτεροι. Γιατί πρέπει να ξαναθάψουμε βαθιά το φασιστικό τέρας που προσπαθεί να ξεθάψει η κρίση τους, όπως περιγράφει καταπληκτικά το σκίτσο του Latuff:

latuff_2012_crisisfascistgrave

Posted in Αριστερά - κινήματα, Επικαιρότητα, Ιστορία, Περιοδικό, Σκίτσα-φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , , | Leave a Comment »

Μποστ Λαϊκαί Εικόναι – Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου, αφιέρωμα στον Μποστ

Posted by tofistiki στο 25/05/2013

Το βρήκα στο ιστολόγιο του Νίκου και το μεταφέρω: Το επόμενο Σάββατο, 1 Ιουνίου, στις 11 π.μ., στο μουσείο Γουναρόπουλου (οδός Γουναροπούλου 6, Άνω Ιλίσια) θα κάνει μια ξενάγηση στα σκίτσα της έκθεσης ‘Μποστ. Λαϊκαί Εικόναι’, δηλαδή θα προσπαθήσει να εντάξει το κάθε σκίτσο στο ιστορικό του πλαίσιο και να εξηγήσει μερικές από τις αναφορές και τους υπαινιγμούς του. Θα προηγηθεί η παρουσίαση των καθαυτό εικαστικών έργων της έκθεσης, από την επιμελήτρια κυρία Διονυσία Γιακουμή, και θα ακολουθήσει η προβολή δύο ντοκιμαντέρ για τον Μποστ.
Ακολουθεί η παρουσίαση της έκθεσης -που εγκαινιάστηκε στις 15 Μαϊου- από το http://www.culturenow.gr
 
Μποστ Λαϊκαί Εικόναι - Το Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στον Μποστ

Το Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στο ζωγράφο, σκιτσογράφο, θεατρικό συγγραφέα και ποιητή Μέντη Μποσταντζόγλου, γνωστό ως Μποστ, με τίτλο «Μποστ. Λαϊκαί Εικόναι»  από τις 15 Μαΐου μέχρι τις 8 Ιουνίου 2013.

Ο Μέντης Μποσταντζόγλου (Κωνσταντινούπολη 1918 – Αθήνα 1995), μια πολυσχιδής και πολυτάλαντη προσωπικότητα, άφησε το στίγμα του στο νεότερο ελληνικό πολιτισμό με την ευρηματική και καυστική του σάτιρα, την ευφάνταστη και λαϊκότροπη ζωγραφική του, αλλά και την υπαινικτική, συχνά λογοπλαστική, ανορθογραφία του.

Η έκθεση του αφιερώματος περιλαμβάνει πάνω από σαράντα έργα ζωγραφικής του καλλιτέχνη, ζωγραφισμένα βότσαλα, ζωγραφισμένα χρηστικά αντικείμενα και μικροέπιπλα, σχέδια για θεατρικά σκηνικά και κοστούμια, και σκίτσα. Επίσης θα παρουσιαστούν θεατρικά κοστούμια που είχε σχεδιάσει ο Μποστ για τις παραστάσεις έργων του από τη θεατρική εταιρία «Στοά».

Εγκαίνια: Τετάρτη 15 Μαΐου 2013, ώρα 20.00

Τη βραδιά των εγκαινίων η θεατρική εταιρία «Στοά» θα παρουσιάσει δρώμενα από έργα και κείμενα του Μποστ και θα προβληθούν οι ταινίες ντοκιμαντέρ για τον Μποστ από τις σειρές Μονόγραμμα (σκηνοθεσία Γιώργου Σγουράκη) και Έλληνες γελοιογράφοι (σκηνοθεσία Κατερίνας Πανταζοπούλου).

Κατά τη διάρκεια του αφιερώματος οι παραπάνω ταινίες θα προβάλλονται διαδοχικά (συνολική διάρκεια 70 λεπτά) στην αίθουσα διαλέξεων του μουσείου σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα:

Τρίτη 21 Μαΐου,19:00 / Τετάρτη 22 Μαΐου, 19:00 / Σάββατο 25 Μαΐου, 12:30 / Τρίτη 28 Μαΐου, 19:00 / Τετάρτη 29 Μαΐου, 19:00 / Σάββατο 1 Ιουνίου, 12:30 / Τρίτη 4 Ιουνίου, 19:00 / Τετάρτη 5 Ιουνίου, 19:00 / Σάββατο 8 Ιουνίου, 12:30

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ σε όλες τις εκδηλώσεις

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Επικαιρότητα, Μεταξύ αστείου και σοβαρού, Σκίτσα-φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Πρωτομαγιά του 1944 – Κώστας Βάρναλης

Posted by tofistiki στο 01/05/2013

ΦΩΚΙΩΝ_Η ΣΦΑΓΗ

ΦΩΚΙΩΝ-1ΜΑΗ44

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΤΟΥ 1944

Πέσε στα γόνατα, προσκύνα το πανάγιο χώμα

με την ψυχή κατάκορφα στον ουρανό υψωμένη,

όποιος και να σαι, όθε και να σαι κι ό,τι — άνθρωπος να σαι!

Πιότερο, αν είσαι του λαού ξωμάχος, χερομάχος,

φτωχόπαιδο, που αθέλητα σε βάλαν να καρφώσεις

τον αδερφό σου αντίκρα σου — με μάνα εσύ και κείνος!

Ετούτ’ η μάντρ’ αγνάντια σου το σύνορο του κόσμου.

Σ’ αφτήν απάνου βρόντηξεν ο Διγενής το Χάρο.

Είτανε πρώτη του Μαγιού, φως όλα μέσα κ’ έξω

(έξω τα χρυσολούλουδα και μέσα η καλωσύνη)

που αράδειασε πα στο σοβά, πιστάγκωνα δεμένους

και θέρισε με μπαταριές οχτρός ελληνομάχος,

όχι έναν, όχι δυο και τρεις, διακόσια παληκάρια.

Δεν ήρθαν μελλοθάνατοι με κλάμα και λαχτάρα,

μόν’ ήρθανε μελλόγαμπροι με χορό και τραγούδι.

Και πρώτος άρχος του χορού, δυο μπόγια πάνου απ’ όλους

κι από το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου ο Ναπολέος.

Κ’ είναι από τότες Μάης εδώ, φως όλα μέσα κ’ έξω.

Κόλλα τ’ αφτί και την καρδιά στο ματωμένο χώμα.

Στον Κάτου Κόσμο τραγουδάνε πάντα και χορεύουν

κι αν κάπου ανάκουστος καημός θολώνει τη λαλιά τους,

δεν είναι που τη μάνα τους τη μάβρη ανανογιούνται

παρά που τους προδώσαν απορίματα δικά μας.

Κι αν πέσανε για το λαό, νικήσαν οι προδότες,

που τώρα εδώ κατάχρυσοι περνούν και μαγαρίζουν,

και τώρα πιο τους μάχονται και τους ξανασκοτώνουν!

Σιχαίνεσαι τους ζωντανούς; Μην κλαις τους σκοτωμένους!

Απ’ τα ιερά τους κόκκαλα, πρώτη του Μάη και πάλι,

θα ξεπηδήσει ο καθαρμός κ’ η λεφτεριά του ανθρώπου.

Κ’ είναι χιλιάδες στην Ελλάδα όμοιοι Πανάγιοι Τάφοι.

***

Το ποίημα το πήρα από το ιστολόγιο Στηθάγχη.
Τα σκίτσα του Φωκίωνα Δημητριάδη είναι από το λεύκωμα «Σκιά πάνω απ’ την Αθήνα», Εκδ. Μαρή, 1970. Το πρώτο έχει τίτλο «Η σφαγή» και το δεύτερο «Ο θρήνος του χορού» και αναφέρεται στην εκτέλεση των 200 κομμουνιστών κρατουμένων της Ακροναυπλίας. Η λεζάντα γράφει: Όταν την πρωτομαγιά του 1944 έγινε γνωστό πως θα τυφεκίζονταν διακόσιοι όμηροι μαζύ, χιλιάδες κόσμου, συγγενείς και φίλοι των μελλοθανάτων, μαζεύτηκαν στα υψώματα γύρω του Σκοπευτηρίου και άρχισαν έναν σπαραχτικό ομαδικό θρήνο.
 
Ο «Ναπολέος» του ποιήματος,  που είναι «δυο μπόγια πάνου απ’ όλους, κι από το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου» είναι βέβαια ο Ναπολέων Σουκατζίδης, ο άνθρωπος που με μια λέξη του μόνο μπορούσε να σώσει τη ζωή του, αλλά αρνήθηκε, αφού θα έμπαινε κάποιος άλλος στη θέση του. Αντιγράφω από σχετικό κείμενο του Θανάση Τριαρίδη:
 
Η ιστορία του Ναπολέοντα Σουκατζίδη είναι κάτι σαν απάντηση, στην ιστορία που προχωρεί, στο μέγα ψεύδος μας, στο κενό μας: τον Σεπτέμβριο του 1943 οι Ακροναυπλιώτες κρατούμενοι οδηγήθηκαν στο νεοσύστατο Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Ο Σουκατζίδης καθώς ήξερε γερμανικά, χρησιμοποιούνταν ως διερμηνέας. Μια επίθεση των ανταρτών εναντίων του στρατηγού Κρεντς στους Μολάους, φέρνει την διαταγή να εκτελεστούν ως αντίποινα διακόσιοι κρατούμενοι.  Λίγο πριν από το χάραμα της Πρωτομαγιάς του 1944 η Γερμανική Διοίκηση μαζεύει τους κρατούμενους και δίνει στον Σουκατζίδη να διαβάσει την διαταγή και τα ονόματα. Ο Σουκατζίδης διαβάζει’ στο όνομα 167 –το όνομά του- φωνάζει «Παρών» και δίνει τον κατάλογο στον Γερμανό υπαξιωματικό για να σταθεί στην πλευρά των μελλοθανάτων. Ο Φίσερ, διοικητής του Στρατοπεδου, κάνει νόημα στον Σουκατζίδη να μείνει στην θέση του. Εκείνος τον ρωτά: «Εάν εγώ γλυτώσω, θα εκτελεστεί ένας λιγότερος;». Ο Φίσερ του απαντά «έχω διαταγή να εκτελέσω διακόσιους». «Άρα θα είμαι στη σειρά μου» του αντιγύρισε οι Σουκατζίδης. Ο Ψαθάς γράφει πως τότε «ο Φίσερ, το ανθρώπινο κτήνος, στάθηκε σε στάση προσοχής». Έτσι ο Ναπολέων Σουκατζίδης κράτησε τη σειρά του του στον κατάλογο των μελλοθανάτων, το νούμερο 167: ego sum qui sum
            Μια ώρα αργότερα, οι Διακόσιοι εκτελέστηκαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής τραγουδώντας κάτι ολότελα διαφορετικό από έναν εθνικό ύμνο. Ξημέρωνε Πρωτομαγιά κι ήσαν όλοι στη σειρά τους – όλοι παρόντες.
 
Για το ίδιο θέμα, διάβασα μιαν ανέκδοτη προσωπική μαρτυρία της Ρίτας Μπούμη Παπά στο ιστολόγιο Κόκκινος Τύπος, και στο Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού, την τραγική μαρτυρία της αρραβωνιαστικιάς του Σουκατζίδη, στην οποία άφησε το παρακάτω σημείωμα: «Η τελευταία σκέψη μαζί σου. Θα ‘θελα να σε κάνω ευτυχισμένη. Να βρεις σύντροφο άξιό σου και άξιό μου».
(από αφιέρωμα στους 200 της Καισαριανής, στο ιστολόγιο του Γιώργου Αγοραστάκη)
 
 
Οι στίχοι του Κώστα Βίρβου, είναι εμπνευσμένοι από τους 200 της Καισαριανής.
 

Posted in Αριστερά - κινήματα, Επικαιρότητα, Ιστορία, Περιοδικό, Ποίηση, Σκίτσα-φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: