Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Archive for the ‘Μεταξύ αστείου και σοβαρού’ Category

Κάποτε τους έλεγαν και πόλισμαν

Posted by tofistiki στο 04/06/2013

Με την ευκαιρία της κουβέντας που γίνεται περί της προσφώνησης «μπάτσοι», που τόσο ενόχλησε τα χρηστά τηλεοπτικά μας ήθη, θυμήθηκα τις διηγήσεις του παππού μου για τον κ. Θεόδωρο, έναν εκκεντρικό τύπο που γνώριζε κι ο οποίος έτρεφε εξαιρετική αντιπάθεια προς τους αστυφύλακες. Ο πατέρας μου, στο βιβλίο του «Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης», στο οποίο αφηγείται τη ζωή του παππού μου, αφιερώνει ένα ολόκληρο -απολαυστικό- κεφάλαιο στον κ. Θεόδωρο, καθηγητή της Θεολογίας, άντρα πανύψηλο, με τεράστια σωματική δύναμη αλλά με εντελώς ιδιόρρυθμη συμπεριφορά. Από κει, το παρακάτω απόσπασμα με την «προσλαλιά προς πόλισμαν» που τόσο ο παππούς όσο και ο πατέρας μου είχαν αποστηθίσει και συνήθιζαν να την απαγγέλλουν θεατρικά, προς μεγάλη τέρψη των ακροατών τους. Κάποιες φράσεις, είχαν μείνει παροιμιώδεις στις παρέες τους και στην οικογένεια.

μια μποέμικη παρέα[…] Ο κύριος Θεόδωρος δε χρησιμοποιούσε συνήθεις ύβρεις στις λογομαχίες του. Είχε επινοήσει δικές του, αντλώντας συνήθως επίθετα και χαρακτηρισμούς από τη Βίβλο. Η χειρότερη ύβρις του ήταν υπήκοε του Αββαδών, την οποία απηύθυνε σε θηλυπρεπείς τύπους. Βαριές ήταν και οι ύβρεις: τοίχε κεκονιαμένε και σκλάβε καθώς και η τουρκική βρισιά, (συνεκφερομένη στερεοτύπως με την ελληνική της μετάφραση) ραγιά-κιοπόγλου κιοπέκ-άτιμε δούλε-παιδί της σκύλας. Όπως και η αποτρεπτική κραυγή προς κάθε επιτιθέμενο: πίσω σκλάβε!

Ειδική όμως υβριστική αποστροφή επεφύλασσε στους αστυφύλακες. Όπως προανέφερα, ο Θεόδωρος απεχθανόταν τους αστυνομικούς, από την εποχή που φοιτούσε στη σχολή αστυφυλάκων. Είχε λοιπόν φτιάξει μια ειδική προσλαλιά όταν απευθυνόταν προς κάποιο όργανο της τάξεως, την οποία μολονότι την είχαν ακούσει οι φίλοι αρκετές φορές δεν μπορούσαν, λόγω του μήκους της, να τη μάθουν απ’ έξω. Τελικά προκάλεσαν ξανά την απαγγελία της, βάζοντας κάποιο φίλο τους αστυφύλακα να ζητήσει «τα χαρτιά» του Θεόδωρου σ’ ένα δικό τους καφενείο, ενώ ο Μιχάλης κρυμμένος πίσω από το τεζιάκι κρατούσε σημειώσεις.

Η προσλαλιά προς πόλισμαν είχε τρία μέρη. Στο πρώτο ο Θεόδωρος απευθυνόταν στον αστυφύλακα, κουνώντας το δάχτυλο του απειλητικά:

Πίσω!
Μη με πλησιάζεις ουδέ συρόμενος επί των γονάτων και διά του ατίμου μετώπου σου ψαύων την γην, όπως ενώπιον του Σουλτάνου και του Χαλίφου.
Είσαι κατώτερός μου. Σ’ το θέτω ταξικά!
Ούτε στο ίδιο εστιατόριο να φας ούτε στο ίδιο καφενείο να πιεις νερό!
Το επάγγελμά σου είναι άτιμον. Το επάγγελμα της πόρνης και του προδότου.

Στο σημείο αυτό τελειώνει το πρώτο μέρος κι ο Θεόδωρος στρέφεται στο κοινό, παρουσιάζοντας τον αστυφύλακα:

Το απελπισμένο παιδί,
που ροβόλησε από το χωριό του για να ξεκλειδώσει το φούρνο, να παίρνει ένα καρβέλι την ημέρα.
Όπου βλακόπαις και βουβαλόπαις και τεναγόπαις.
Όπου χασικλής και μάγκας κι αγαπητικός.
Που εκδίδει αθώας κορασίδας προς ικανοποίησιν αλλότριας φιληδονίας.

Ο αόρατος εχθρός του απείρου,
που παραμονεύει στη γωνιά και στομώνει το διαβάτη
και κατασκοπεύει την ανθρωπότητα.

Όν ατιμότερον των κατασκόπων, των προδοτών, των βασανιστών και των δημίων.

Εδώ, στρέφεται και πάλι στον πόλισμαν:

Θα σε δέσω με λύσσα σε βελανιδιά με μερμήγκια.
Γυμνόνε. Να μουκανιέσαι και να βοά η ρεματιά
και ν’ αντηχάει το μουκανητό σου στη χώρα.
Θα σου ανοίξω τρίτο μάτι ανάμεσα στα φρύδια
για να πηγαίνεις θαρρετά στον Άδη.
Θα σου περάσω τ’ άντερα λαιμαριά στο λαιμό.
Θα σου κλείσω το φούρνο με σαρανταοχτώ μανταλοσίδερα.

Η προσλαλιά προς πόλισμαν είναι το αριστούργημα της Θεοδωρείου μούσης. Είναι κείμενο εξαιρετικά δουλεμένο που παρουσιάζει μεγάλο υφολογικό ενδιαφέρον. Η φράση θα σου ανοίξω τρίτο μάτι είναι παρμένη από τον «Αθανάσιο Διάκο» του Βαλαωρίτη. Το σ’ το θέτω ταξικά από την καινοφανή τότε «κομμουνιστική διάλεκτο». Οι γλωσσοπλαστικές του ικανότητες (βλακόπαις, τεναγόπαις, βουβαλόπαις) εκπληκτικές, η σωστή εναλλαγή δημοτικής και καθαρεύουσας καθώς και η χρήση των «βοά» και «αντηχάει» για να δώσει την εντύπωση του αντιλαλητού της κραυγής μαρτυρούν μεγάλες λογοτεχνικές ικανότητες. Πολύ ζωντανή επίσης η εικόνα του απελπισμένου παιδιού που ροβόλησε από το, ορεινό και άγονο βεβαίως, χωριό του, με μόνη φιλοδοξία του να μπορεί να έχει ένα καρβέλι την ημέρα – τον άρτον ημών τον επιούσιον. Σ’ αυτή την ταπεινή φιλοδοξία αναφέρεται και η τελευταία απειλή της προσλαλιάς.

Σήμερα φαίνεται σχεδόν απίστευτο πως θα ’ταν δυνατό να απευθύνεις σε όργανο της τάξεως τέτοιες ύβρεις χωρίς να βρεις για καλά τον μπελά σου, στη δεκαετία όμως του είκοσι φαίνεται πως ο κόσμος ήταν πιο ελεύθερος στις σχέσεις του με την αστυνομία, ίσως δε τα όργανα να μην αντιλαμβάνονταν τη γλώσσα του Θεόδωρου ή ακόμα (και το πιθανότερο) να τον εξελάμβαναν σαν ακίνδυνο τρελό. Ύστερα, η αστυνομία πόλεων ήταν νέος θεσμός, οργανωμένος πρόσφατα από τους Άγγλους, που διατηρούσε πολλά από τα αγγλικά ήθη. Οι αστυφύλακες δεν οπλοφορούσαν παρά σε σπάνιες και ειδικές περιπτώσεις. Ήταν ευγενέστατοι και άφηναν τις βρώμικες δουλειές, την αντιμετώπιση των απεργών, τη συνοδεία των υποδίκων κ.λπ. στους χωροφύλακες. […]

Φωτογραφία του κ.Θεόδωρου δεν βρήκα στο αρχείο του πατέρα μου και αμφιβάλλω αν αυτός ο τόσο ιδιόρρυθμος τύπος θα επέτρεψε ποτέ να τον φωτογραφήσουν. Η φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενο είναι από την εποχή πάνω-κάτω που ο παππούς μου γνωρίστηκε με τον κ. Θεόδωρο.

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Επικαιρότητα, Εις μνήμην, Μεταξύ αστείου και σοβαρού | Με ετικέτα: , , , , , , , , | Leave a Comment »

Μποστ Λαϊκαί Εικόναι – Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου, αφιέρωμα στον Μποστ

Posted by tofistiki στο 25/05/2013

Το βρήκα στο ιστολόγιο του Νίκου και το μεταφέρω: Το επόμενο Σάββατο, 1 Ιουνίου, στις 11 π.μ., στο μουσείο Γουναρόπουλου (οδός Γουναροπούλου 6, Άνω Ιλίσια) θα κάνει μια ξενάγηση στα σκίτσα της έκθεσης ‘Μποστ. Λαϊκαί Εικόναι’, δηλαδή θα προσπαθήσει να εντάξει το κάθε σκίτσο στο ιστορικό του πλαίσιο και να εξηγήσει μερικές από τις αναφορές και τους υπαινιγμούς του. Θα προηγηθεί η παρουσίαση των καθαυτό εικαστικών έργων της έκθεσης, από την επιμελήτρια κυρία Διονυσία Γιακουμή, και θα ακολουθήσει η προβολή δύο ντοκιμαντέρ για τον Μποστ.
Ακολουθεί η παρουσίαση της έκθεσης -που εγκαινιάστηκε στις 15 Μαϊου- από το http://www.culturenow.gr
 
Μποστ Λαϊκαί Εικόναι - Το Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στον Μποστ

Το Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου παρουσιάζει ένα αφιέρωμα στο ζωγράφο, σκιτσογράφο, θεατρικό συγγραφέα και ποιητή Μέντη Μποσταντζόγλου, γνωστό ως Μποστ, με τίτλο «Μποστ. Λαϊκαί Εικόναι»  από τις 15 Μαΐου μέχρι τις 8 Ιουνίου 2013.

Ο Μέντης Μποσταντζόγλου (Κωνσταντινούπολη 1918 – Αθήνα 1995), μια πολυσχιδής και πολυτάλαντη προσωπικότητα, άφησε το στίγμα του στο νεότερο ελληνικό πολιτισμό με την ευρηματική και καυστική του σάτιρα, την ευφάνταστη και λαϊκότροπη ζωγραφική του, αλλά και την υπαινικτική, συχνά λογοπλαστική, ανορθογραφία του.

Η έκθεση του αφιερώματος περιλαμβάνει πάνω από σαράντα έργα ζωγραφικής του καλλιτέχνη, ζωγραφισμένα βότσαλα, ζωγραφισμένα χρηστικά αντικείμενα και μικροέπιπλα, σχέδια για θεατρικά σκηνικά και κοστούμια, και σκίτσα. Επίσης θα παρουσιαστούν θεατρικά κοστούμια που είχε σχεδιάσει ο Μποστ για τις παραστάσεις έργων του από τη θεατρική εταιρία «Στοά».

Εγκαίνια: Τετάρτη 15 Μαΐου 2013, ώρα 20.00

Τη βραδιά των εγκαινίων η θεατρική εταιρία «Στοά» θα παρουσιάσει δρώμενα από έργα και κείμενα του Μποστ και θα προβληθούν οι ταινίες ντοκιμαντέρ για τον Μποστ από τις σειρές Μονόγραμμα (σκηνοθεσία Γιώργου Σγουράκη) και Έλληνες γελοιογράφοι (σκηνοθεσία Κατερίνας Πανταζοπούλου).

Κατά τη διάρκεια του αφιερώματος οι παραπάνω ταινίες θα προβάλλονται διαδοχικά (συνολική διάρκεια 70 λεπτά) στην αίθουσα διαλέξεων του μουσείου σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα:

Τρίτη 21 Μαΐου,19:00 / Τετάρτη 22 Μαΐου, 19:00 / Σάββατο 25 Μαΐου, 12:30 / Τρίτη 28 Μαΐου, 19:00 / Τετάρτη 29 Μαΐου, 19:00 / Σάββατο 1 Ιουνίου, 12:30 / Τρίτη 4 Ιουνίου, 19:00 / Τετάρτη 5 Ιουνίου, 19:00 / Σάββατο 8 Ιουνίου, 12:30

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ σε όλες τις εκδηλώσεις

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Επικαιρότητα, Μεταξύ αστείου και σοβαρού, Σκίτσα-φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Μια διπλή αφιέρωση από τον Γρηγόρη Γεωργίου

Posted by tofistiki στο 26/04/2013

Από τον σκιτσογράφο Γρηγόρη Γεωργίου, αγαπημένο φίλο και μόνιμο συνεργάτη του Μίμη από τα πρώτα ακόμα φύλλα της εφημερίδας -τότε- «Φιστίκι», πήραμε το παρακάτω πολύ συγκινητικό ηλε-μήνυμα, συνοδευόμενο από δύο βραβευμένες δουλειές του. Τον ευχαριστούμε από καρδιάς για την αφιέρωση, τα αισθήματα αγάπης και εκτίμησης μεταξύ τους ήταν άλλωστε αμοιβαία.

«Επειδή ειλικρινά ο Μίμης είναι πάντα μέσα στην καρδιά μου και στη σκέψη μου και επειδή πάντα διασκέδαζε με τα σκίτσα μου και  καμάρωνε σαν… αρχισυντάκτης μου επί 15(;) χρόνια , θεωρώ ιερό μου χρέος να αφιερώσω στη μνήμη του τα δύο πρόσφατα διεθνή  βραβεία μου (για δύο διαφορετικούς λόγους): Το ένα (πρώτο βραβείο) είναι από τη Συρία πολύ πρόσφατο , με ένα θέμα που θα τον άγγιζε (We love to live… no more blood).
To  άλλο από τον περασμένο Δεκέμβρη , (τρίτο βραβείο-και μάλιστα βραβείο κοινού)  είναι από την Κροατία με ελεύθερο θέμα, αλλά ξέρω ότι το ασεβές του θέμα θα τον έκανε να χαμογελάσει.»

Georgiou-1

Georgiou-2

Την είδηση για τη βράβευση του Γ. Γεωργίου στη Συρία, μπορεί να μην τη βρήκα στον ελληνικό διαδικτυακό χώρο, αλλά τη βρήκα σε ιστολόγιο Τούρκου σκιτσογράφου!
 
 

Posted in Εις μνήμην, Μεταξύ αστείου και σοβαρού, Περιοδικό, Σκίτσα-φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Θυμάστε τον Γαρουφαλιά;

Posted by tofistiki στο 17/11/2011

Άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου που δημοσιεύτηκε
στις 15/11/2011, στο Εμπρός

Στο προηγούμενο σημείωμά μου προφήτευα πως η κατάργηση των σχολικών παρελάσεων θα είναι η λογική συνέπεια του ευτελισμού των πολιτικών προσώπων, με τα επεισόδια, που σημειώθηκαν κατά τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου.

Τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές έχει επιτέλους σχηματιστεί η μεταβατική αυτή κυβέρνηση, από την οποία περιμένουμε να εξασφαλίσει τη χορήγηση της 6ης δόσης του δανείου και να οδηγήσει τη χώρα σε βουλευτικές εκλογές. Άργησε κάπου μια βδομάδα να τα βρούνε οι υποτιθέμενοι κυβερνήτες μας (γιατί, να μη γελιόμαστε, οι πραγματικοί κυβερνήτες είναι άλλοι, που βρίσκονται αλλού) και ολόκληρη η Ελλάδα περίμενε εναγωνίως το σχηματισμό της.

Για να είμαι πιο κοντά στην πραγματικότητα, όχι και τόσο εναγωνίως αλλά περισσότερο με σκωπτική διάθεση. Τα ανέκδοτα που κυκλοφόρησαν αυτή την περίοδο της αναμονής, από στόμα σε στόμα ή στο Διαδίκτυο, θα μπορούσαν να γεμίσουν βιβλίο. Αναφέρω μερικά:

 *Τηλεφωνούν στο προεδρικό μέγαρο οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ: «Τι θα γίνει, βρέθηκε ο πρωθυπουργός; Γιατί μέρες τώρα έχουμε ετοιμάσει πανώ που γράφει ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ…και έχουμε κενό το όνομα».

*Άλλο: «Είχαμε έναν πρωθυπουργό μ…. και τώρα ψάχνουμε έναν μ…. να γίνει πρωθυπουργός»

*Άλλο: «Είναι σκληρό να μαθαίνουν από την τηλεόραση οι οικογένειες ότι κάποιος δικός τους κινδυνεύει να γίνει πρωθυπουργός».

*Άλλο: «Μύθος ότι υπάρχει ανεργία στη χώρα. Μια θέση άδειασε και κανείς δεν ενδιαφέρεται να την καταλάβει»

* Άλλο: «Ο παππούς παπατζής – ο εγγονός γκαφατζής»

* Άλλο: «Αν έχει χιούμορ ο νέος πρωθυπουργός, πρέπει μόλις ορκιστεί να προκηρύξει δημοψήφισμα»

Είναι πολύ παρήγορο φαινόμενο πως οι Έλληνες αποφασίσαμε να αντιμετωπίσουμε με χιούμορ τις δύσκολες μέρες που περνάμε. Είναι η πιο υγιής αντίδραση. Το είχαν κάνει οι πατεράδες μας το ΄40, όταν μετατρέψανε τον Ντούτσε, που ο Τσώρτσιλ τον είχε ονομάσει «μεγάλο ευρωπαίο πολιτικό» σε «κορόιδο Μουσολίνι» και τον κάνανε ρεζίλι των σκυλιών.

Αλλά και πιο πρόσφατα, στις παραμονές των πρώτων μετά τη μεταπολίτευση εκλογών του 1974, με παρόμοιο χιούμορ αντιμετωπίσανε τον Πέτρο Γαρουφαλιά, που είχε κατεβεί σ΄ αυτές επικεφαλής του κόμματος της «Εθνικής Δημοκρατικής Ενώσεως» (ΕΔΕ) που είχε ιδρύσει. Στον προεκλογικό λόγο που εκφώνησε από ένα μπαλκόνι πολυκατοικίας, στη γωνία Πανεπιστημίου και  Αιόλου, στα Χαυτεία, μπροστά σε πυκνότατο πλήθος συγκεντρωμένων έγινε το έλα και να δεις.

Πρώτα πρώτα έκανε το σοβαρότατο λάθος να βγάλει λόγο στην καθαρεύουσα, η οποία μπορεί να είναι ανακηρυχθεί «εθνική γλώσσα» από τους χουντικούς, αλλά είχε δεχτεί θανάσιμα πλήγματα από τον ίδιο τον αρχηγό τους, τον Γεώργιο Παπαδόπουλο. Ο φαιδρός αυτός καραβανάς, εκτός του ότι όταν έπιανε μικρόφωνο στα χέρια του ξεχνούσε να το αφήσει, κακοποιούσε βάναυσα την καθαρεύουσα, σε σημείο που η καθιέρωση της δημοτικής αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση, από την κυβέρνηση Καραμανλή, να αποτελέσει αναπόδραστη ανάγκη.

Δεν ήταν όμως μόνο η ατυχής επιλογή της καθαρεύουσας, που προκάλεσε την πρωτοφανή ως τότε καζούρα από τους ακροατές του. Ήταν και η όλη πολιτεία του Γαρουφαλιά κατά τους ταραγμένους εκείνους καιρούς, που σημαδεύτηκαν από την «Αποστασία», την «υπόθεση του Ασπίδα», την «ανταρσία του Ναυτικού» και άλλες παρόμοιες υποθέσεις, για να καταλήξουν στην «Εθνοσωτήριο» Δικτατορία και στις οποίες ο ρόλος του ήταν σκοτεινός. Και δεν ήταν ο Γαρουφαλιάς κάποιο τυχαίο πρόσωπο. Ήταν νομικός, οικονομολόγος, διπλωμάτης, συγγραφέας και ιδρυτής βραχύβιου πολιτικού κόμματος. (Παρεμπιπτόντως ήταν και γαμπρός του γνωστού και ισχυρού – αν και στα πρόθυρα χρεοκοπίας – βιομηχάνου  Φιξ).

Δυστυχώς γι΄ αυτόν, το πυκνό πλήθος που είχε συγκεντρωθεί στην προεκλογική ομιλία του, δεν ήταν οπαδοί του, αλλά δεν προχώρησαν σε καμιά βιαιοπραγία ή κατάφωρη αποδοκιμασία του. Δεν εκτοξεύθηκε ούτε ένα αυγό και δεν ακούστηκε κανένα «κάτω» ή «αίσχος» και τα παρόμοια. Οι ακροατές του διάλεξαν να τον αποδοκιμάσουν με το χιούμορ και γελοιοποίηση. Τις εξαγγελίες που εκφωνούσε από το μπαλκόνι, το πλήθος τις συμπλήρωνε με δικές του, όπως «στους παπάδες άσπρα ράσα» και άλλες παρόμοιες. Όταν δήλωσε «θα κινηθώμεν με θάρρος και συνέπειαν» το πλήθος αντιφώνησε «Πέτρο κουνήσου, σου τρώνε το πουλί σου» (υπονοώντας το πουλί της Χούντας).

Το γέλιο και η ευθυμία που επικράτησε κατά την προεκλογική αυτή συγκέντρωση, δεν είχε να ζηλέψει σε τίποτα από τις πιο ξεκαρδιστικές επιθεωρήσεις εκείνης της εποχής. και αυτός ο τρόπος αποδοκιμασίας αποδείχθηκε κυριολεκτικά θανάσιμος. Στις εκλογές που ακολούθησαν συγκέντρωσε το 1,09% των ψήφων και δεν εξελέγη ούτε ο ίδιος Ύστερα από αυτό, ο Πέτρος Γρουφαλιάς πέθανε ως πολιτικός, δέκα χρόνια πριν πεθάνει και ληξιαρχικώς.

Σκέφτομαι λοιπόν το τι μέλλεται να γίνει στις προσεχείς εκλογές αν μέλη των κοινοβουλευτικών ομάδων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αποφασίσουν να είναι  υποψήφιοι και αποπειραθούν να εκφωνήσουν προεκλογικούς λόγους από τα μπαλκόνια; Το φαντάζεστε, αγαπητοί αναγνώστες και μπορείτε να συλλάβετε την υποδοχή που θα τους επιφυλαχθεί;.

Προσωπικά δεν πιστεύω να το αποτολμήσουν αλλά και τι άλλο να κάνουν; Άνθρωποι που επί δύο και τρεις δεκαετίες έχουν κάνει την πολιτική επάγγελμα, είναι έρμαια της μοίρας τους. Ουσιαστικά δεν ξέρουν ούτε μπορούν να κάνουν καμιάν άλλη δουλειά.

Το σκίτσο είναι από το λεύκωμα «Ποτέ πια», του Κώστα Μητρόπουλου που κυκλοφόρησε το 1965 με  σκίτσα του δημοσιευμένα στο Βήμα και στον Ταχυδρόμο, κατά την περίοδο Ιουνίου – Οκτωβρίου 1965. Το πήρα από το http://www.sarantakos.com
 

Posted in Αναμνήσεις, Επικαιρότητα, Ιστορία, Μεταξύ αστείου και σοβαρού | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Όπως ο «Παπαγάλος» του Ζαχαρία Παπαντωνίου

Posted by tofistiki στο 07/10/2011

Επίκαιρη διασκευή του γνωστού παιδικού ποιήματος
του Ζαχαρία Παπαντωνίου, «ο παπαγάλος»
,
από τον Δημήτρη Σαραντάκο
 
 

 Σαν έμαθε τη φράση «Βάζω φόρους»
ο Μπένι Χιλ σκέφτηκε ξαφνικά
«Βρε είμαι σοφός στα οικονομικά,
αφού έχω μάθει πια τους κύριους όρους»

***

Τη μαύρη τη ζακέτα του φορεί
και στο συμβούλιο των υπουργών πηγαίνει
για να τους πει μια γνώμη φωτισμένη,
μια λύση για την κρίση, τρομερή.

***

Τους βρήκε όλους τους κομπιναδόρους
να συζητάν πώς θα περάσει η μέρα…
ξεροβήχει, κοιτάζει λίγο πέρα
και ύστερα λέει: «βάζω φόρους»

 ***

Ο λόγος του θαυμάστηκε πολύ.
Πού ήτανε τόσον καιρό κρυμμένος
υπουργός τόσο καταρτισμένος
στη Λόντον Σκουλ οφ Εκονόμικς τη σχολή;

Κυρ Μπένι Χιλ μας, θα ‘χουμε την τύχη
ν΄ακούσουμε πού θα ‘βρεις νέους πόρους;
κι εκείνος τότε, βήχει, ξεροβήχει
μα τι να πει; Ξανάπε: «Βάζω φόρους»

***

Posted in Επικαιρότητα, Μεταξύ αστείου και σοβαρού, Ποίηση, οικονομική κρίση | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Μηνολόγιον Ιανουαρίου

Posted by tofistiki στο 01/01/2011

Καλό μήνα, καλή χρονιά και καλά κουράγια σε όλους!

Σα   1

Της πρασίνης τσόχας

Κυ  2

Έναρξις αγώνος ανυπακοής και μη βίας υπό Μαχάτμα Γκάντι

Δε   3

+ Κοίμησις Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη, συγγραφέως των ταπεινών

Τρ   4

+ Ναπολέοντος Λαπαθιώτη τελευτή

Τε   5

Γενέσιον Σωκράτους του φιλοσόφου

Πε   6

Εφεύρεσις τηλεγράφου υπό Μορς

Πα  7

Ανακάλυψις των δορυφόρων του Διός υπό Γαλιλαίου

Σα   8

+ Γαλιλαίου τελευτή – και όμως κινείται!

Κυ  9

+ Θεοφίλου Καϊρη του μεγάλου διδασκάλου τελευτή

Δε 10

Νίκη Θρασυβούλου κατά των τριάκοντα τυράννων

Τρ 11

+ Γρηγορίου Ξενοπούλου, του Ζακυνθίου

Τε 12

+ Μαρίκας Νίνου, της των Ελλήνων ψαλμωδού

Πε 13

Το «Κατηγορώ» του Αιμιλίου Ζολά

Πα 14

Της Αλκυόνης

Σα 15

Γενέσιον Ιωάννου Ποκελέν ή Μολιέρου, ηθοποιού και συγγραφέως

Κυ 16

+ Ευστρατίου Αναστασέλλη του σκωπτικού

Δε 17

Γενέσιον Βενιαμίν Φραγκλίνου

Τρ 18

+ Βασιλείου Τσιτσάνη, λαϊκού μουσουργού

Τε 19

Γενέσιον Εδγάρδου Άλλαν Πόε

Πε 20

+ κοίμησις Χρήστου Καπράλου

Πα 21

Των τριών Λάμδα

Σα 22

Γενέσιον Λόρδου Βύρωνος, του φιλέλληνος ποιητού

Κυ 23

Γενέσιον Αντωνίου Γκράμσι

Δε 24

+ Αμεδαίου Μοντιλιάνι

Τρ 25

Γενέσιον Γεωργίου Ζαμπέτα, του μεγάλου διασκεδαστού

Τε 26

Του Ολοκαυτώματος

Πε 27

+ Κοίμησις Ιωσήφ Βέρντι

Πα 28

+ Κοίμησις Θεοδώρου Δοστογέφσκι

Σα 29

+ Θανή Αλεξάνδρου Πούσκιν, του ποιητού

Κυ 30

+Μεθοδίου Ανθρακίτου, του διαφωτιστού

Δε 31

+ Αλεξάνδρου Υψηλάντου τελευτή

Posted in Επικαιρότητα, Μεταξύ αστείου και σοβαρού | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Μηνολόγιον Δεκεμβρίου

Posted by tofistiki στο 01/12/2010

Τε   1

Παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS

Πε   2

Διεθνής ημέρα καταργήσεως της δουλείας – Αντιφώντος   του σοφιστού

Πα 3

Αυγούστου Ρενουάρ

Σα   4

Ο Θωμάς Έδισον εφευρίσκει τον ηλεκτρικόν λαμπτήρα

Κυ  5

Διεθνής ημέρα του εθελοντισμού και Θεοφίλου Μόζαρτ τελευτή

Δε   6

Νικολάου Μύρων και των Διοσκούρων, προστατών των πλοϊζομένων και Αλεξάνδρου Γρηγοροπούλου αναίρεσις

Τρ   7

Των τριών Χαρίτων

Τε   8

Δάμωνος και Φιντίου’ και Ιωάννου Λένον του πολυκλαύστου αναίρεσις

Πε   9

Ιωάννου Βοκκακίου και της Ανθρωπίνης Κωμωδίας του

Πα 10

Των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Σα 11

Γενέσιον Μαξίμου Γκόρκι

Κυ 12

Διογένους του  Κυνός

Δε 13

Γαλιλαίου ταπείνωσις

Τρ 14

Ανάληψις Απολλωνίου του Τυανέως εκ του ιερού της Δικτύννης

Τε 15

Αναξαγόρου του φιλοσόφου

Πε 16

Κωνσταντίνου Βάρναλη, ποιητού των Μοιραίων

Πα 17

Σίμωνος Μπολιβάρ του ελευθερωτού

Σα 18

Του χορού του Ζαλόγγου

Κυ19

Προμηθέως καθήλωσις επί του Καυκάσου

Δε 20

Της εν Επιδαύρω πρώτης Εθνοσυνελεύσεως

Τρ 21

Παγκόσμια ημέρα τηλοψίας

Τε 22

Ησιόδου του Ασκραίου και των Έργων και Ημερών αυτού

Πε 23

Χειμερινόν ηλιοστάσιον και κρυσταλλοτριόδου της θαυματουργού γενέσιον

Πα 24

Λέοντος Τολστόι

Σα 25

Γέννησις Ιησού του Ναζωραίου, Ορφέως και Μίθρα

Κυ 26

Σωτηρίας Μπέλλου της υμνωδού

Δε 27

Πινδάρου του Θηβαίου

Τρ 28

Κινηματογράφου γέννησις

Τε 29

Γενέσιον Παύλου Καζάλς

Πε 30

Ίδρυσις Σοβιετικής Ενώσεως

Πα 31

Εφεύρεσις του τηλεσκοπίου

Posted in Επικαιρότητα, Μεταξύ αστείου και σοβαρού | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ!

Posted by tofistiki στο 10/11/2010

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ
ΣΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΓΥΡΟ
ΤΩΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

 Στο πλαίσιο της αποδοκιμασίας του δικομματισμού, το «Φιστίκι» προτείνει να ψηφίσουμε τον εξαιρετικά επιτυχημένο Χουάν Μανουέλ Γκορδίγιο  (δήμαρχο της πόλης Marinaleda της Ανδαλουσίας),  ως Περιφερειάρχη.

Στο λευκό ψηφοδέλτιο, να γράψουμε:

Περιφερειάρχης: ΧΟΥΑΝ ΜΑΝΟΥΕΛ ΓΚΟΡΔΙΓΙΟ

 Άντε, και καλό βόλι

 

Το «Φιστίκι»

Posted in Γνώμες και σχόλια, Επικαιρότητα, Μεταξύ αστείου και σοβαρού | Με ετικέτα: , | 1 Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: