Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Archive for the ‘Διαδίκτυο’ Category

Χριστούγεννα 1944, Μυτιλήνη

Posted by tofistiki στο 25/12/2014

Σκαλίζοντας στα ηλεκτρονικά αρχεία που άφησε ο Μίμης, έπεσα πάνω σε ένα βίντεο που την ύπαρξή του δεν ήξερα*. Αναφέρεται στα γνωστά γεγονότα της παραμονής των Χριστουγέννων του 1944, στη Μυτιλήνη, όπου η παλλαϊκή αντίσταση των ντόπιων απέκρουσε με μια φωνή -GO BACK!- την προσπάθεια απόβασης του αγγλικού στόλου στο νησί όπου κυριαρχούσαν οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ και του ΕΑΜ.

Παρακολουθώντας το, διάβασα στο τέλος του, ότι φτιάχτηκε για μια εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου, που έγινε το 2007 . Επειδή δεν βρήκα το βίντεο κάπου στο διαδίκτυο, το ανέβασα, καθώς συμμετέχει η φωνή του Μίμη.

Ας δούμε λοιπόν την ιστορία, μέσα από εικόνες της εποχής και τα τραγούδια που σκάρωσαν οι ντόπιοι, όπως τα τραγουδάνε ο Μίμης και μια άγνωστη Μυτιληνιά, στο τέλος του βίντεο:

 

 

Η ίδια ιστορία, σε ένα επίσης ενδιαφέρον βίντεο, με αρκετή αφήγηση των γεγονότων. Δεν ξέρω ποιος αφηγείται:

 

 

Το 2007, είχε κάνει αφιέρωμα στα γεγονότα, ο αξέχαστος Allu Fun Marx, με τίτλο Κατ’ αγριγιαθρώπ’ μας φέραν…, όπου παρέθετε τις ηχογραφήσεις του Μίμη και τους στίχους των τραγουδιών, αλλά και τις αναμνήσεις του Μίμη από εκείνες τις ηρωικές μέρες:

«Την προπαραμονή των Χριστουγέννων του 1944 είχα περάσει από την Τράπεζα και με τον πατέρα μου πήγαμε στην αγορά για ψώνια. Ήταν γύρω στις 10 το πρωί και αντιληφθήκαμε κόσμο να τρέχει προς το λιμάνι. Ακολουθήσαμε κι εμείς και τότε είδαμε πως έξω από το λιμάνι είχαν έρθει 4 αγγλικά πολεμικά και 7 μεγάλα μεταγωγικά, από ένα από τα οποία προερχόταν μια ατμάκατος γεμάτη με ινδούς στρατιώτες, που κατευθυνόταν στο μέσα λιμάνι. Μη ξεχνάτε, πως εκείνες τις ημέρες στην Αθήνα μαίνονταν οι μάχες μεταξύ του ΕΛΑΣ και των Άγγλων.

Ήταν η πρώτη απόπειρά τους να αποβιβάσουν στρατό στη Μυτιλήνη, η οποία, σημειωτέον, μαζί με τη Σάμο ήταν τα μόνα νησιά του Αιγαίου που βρίσκονταν σταθερά κάτω από τον έλεγχο του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Από την Απελευθέρωση και μετά στο νησί υπήρχε κάποια δυαδική εξουσία. Από τη μια υπήρχε η εξουσία του ΕΑΜ, με δικιά της Τοπική Αυτοδιοίκηση, Νομάρχη, Πολιτοφυλακή και το 22ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ. Από την άλλη υπήρχε η Συμμαχική Αποστολή από καμιά δεκαριά αξιωματικούς (όλους Άγγλους), η (ελληνική) Ναυτική Διοίκησις Αιγαίου, με τον πλοίαρχο Μίλτωνα Ιατρίδη (αυτόν του «Παπανικολή»), ένα άγημα ναυτών και το αντιτορπιλικό «Αετός», που ήταν αραγμένο στο μέσα λιμάνι και μία διμοιρία Ιερολοχιτών. Όλοι αυτοί όμως δεν είχαν καμιάν ουσιαστική δύναμη, αλλά σε συνεργασία με τους ντόπιους αντιδραστικούς βυσσοδομούσαν κατά της εαμικής εξουσίας.
Με την αποβίβαση των ινδικών στρατευμάτων θα αποχτούσαν τη δύναμη που δεν είχαν και θα ανέτρεπαν την εαμοκρατία, όπως είχαν κάνει, από τον Σεπτέμβρη ήδη, στη Χίο, τη Λήμνο και τις Κυκλάδες. Η ηγεσία του ΕΑΜ ήταν ενήμερη για τις προθέσεις των Άγγλων, γιατί από την προηγούμενη βδομάδα η Συμμαχική Αποστολή στη Μυτιλήνη είχε συγκεντρώσει στα Μπλόκια (τον προσφορότερο χώρο αποβίβασης – εκεί που σήμερα αράζουν τα φερυ-μπωτ), όλα τα φορτηγά αυτοκίνητα της Ούνρα, που είχαν έρθει με την απελευθέρωση στο νησί για τη μεταφορά στα χωριά της συμμαχικής βοήθειας.
Η απόπειρα αποκρούστηκε αμέσως από εκατοντάδες πολίτες, που με φωνές, σπρωξιές, μπαστουνιές και ομπρελιές (ψιλόβρεχε), εμπόδισαν τους ινδούς να πατήσουν καν το πόδι τους στο μουράγιο. Θυμάμαι τον πατέρα μου, κραδαίνοντας την ομπρέλα του να πρωτοστατεί στην απώθηση.
Αμέσως άρχισαν να χτυπάνε οι καμπάνες όλων των εκκλησιών και σε όλες τις γειτονιές βγήκαν συνεργεία της ΕΠΟΝ και με χωνιά ξεσήκωσαν τον κόσμο. Σε λίγο είχαν συγκεντρωθεί χιλιάδες στα Μπλόκια.

Με τον πατέρα μου δε γυρίσαμε στο σπίτι (άλλωστε δεν είχαμε προλάβει να ψωνίσουμε τίποτα) αλλά πήγαμε στα γραφεία των οργανώσεων. Ο πατέρας μου έβαλε σε λειτουργία τον «Ραδιοφωνικό Σταθμό ΕΑΜ Λέσβου», που είχε φτιάσει σχεδόν μόνος του και άρχισε να εκπέμπει. Εμένα με στείλανε, με τα πόδια φυσικά, στη Μόρια, να δώσω σχετικό μήνυμα στην τοπική οργάνωση, γιατί δεν υπήρχε τηλέφωνο στο χωριό. Άλλους συνομήλικους μου (εμείς οι μαθητές βλέπεις είχαμε διακοπές) τους έστειλαν σε άλλα κοντινά χωριά.
Από το απόγεμα άρχισαν να μπαίνουν στην πόλη τραγουδώντας, φάλαγγες χωρικών, αυτοσχέδια οπλισμένων. Συνεργεία επονιτών αναλάβαμε να πηγαίνουμε τις ομάδες των χωρικών σε σπίτια (αντιδραστικών κατά προτίμηση), όπου θα κοιμόντουσαν τη νύχτα. Μας είχαν εφοδιάσει με έγγραφη εξουσιοδότηση και σε ορισμένες περιπτώσεις μας συνόδευε και ένας πολιτοφύλακας. Δημιουργήθηκε επίσης υπηρεσία τροφοδοσίας όλου αυτού του πλήθους, από κοπέλες της ΕΠΟΝ.

Ως το πρωί της επομένης είχαν έρθει στην πόλη, χωρίς υπερβολή, 60.000 άνθρωποι. Τη νύχτα η Μυτιλήνη γέμισε οδοφράγματα, έτσι που θύμιζε το Παρίσι της εποχής των επαναστάσεων του 19ου αιώνα.
Από την πρώτη στιγμή επίσης άρχισαν ατέλειωτες διαπραγματεύσεις, μεταξύ της ηγεσίας του ΕΑΜ και των Άγγλων, που επέτρεψαν στους δικούς μας να κερδίσουν καιρό. Για λόγους τακτικής ο ΕΛΑΣ δεν εμφανίστηκε πουθενά, είχε όμως καταλάβει επίκαιρες θέσεις στο Κάστρο και σε οικοδομήματα που δεσπόζανε και ελέγχανε το χώρο αποβίβασης, ενώ τα φορτηγά που περίμεναν να φορτώσουν τους ινδούς αχρηστεύθηκαν, με την αφαίρεση των μπουζί από τις μηχανές τους.

Επί έξι ημέρες και έξι νύχτες μείναμε όλοι στα Μπλόκια και στις γύρω παραλίες, παρά το ψοφόκρυο που έκανε. Είχαμε ανάψει φωτιές για να ζεσταθούμε και με την παραμικρή κίνηση που παρατηρούσαμε στα πλοία, χτυπούσαν αμέσως τις καμπάνες και όσοι μένανε στα σπίτια κατέβαιναν αλαλάζοντας και κραδαίνοντας αυτοσχέδια όπλα στην παραλία. Γενικά επικρατούσε ατμόσφαιρα ενθουσιασμού και κεφιού, που το συντηρούσαν χορωδίες νεαρών, που γυρνούσαν και λέγανε επαναστατικά ή σατιρικά τραγούδια, καθώς και πολλοί (ο πατέρας μου μεταξύ των πρώτων, όταν δεν εξέπεμπε ο σταθμός), που ανεβασμένοι στα Μπλόκια ή στα οδοφράγματα απαγγέλναν φλογερά ποιήματα.

Τελικά οι Άγγλοι υποχώρησαν και φύγανε από το νησί. Αυτή η αναίμακτη νίκη γιορτάστηκε με τρικούβερτο παλλαϊκό γλέντι. Θυμάμαι μια ομάδα από Αγιασώτες, που είχαν καταλύσει στο κτίριο της Λέσχης «Πρόοδος» – που ήταν τότε το προπύργιο της Αντίδρασης, να παρακολουθούν από το μπαλκόνι της τα παρελαύνοντα πλήθη φωνάζοντας «ζήτω η Λέσχη Πρόοδος».»

Διαβάστε επίσης -από τον ιστότοπο «Βραχόκηπος»- το βιβλιαράκι  «Μυτιλήνη, Χριστούγεννα 1944, GO BACK», που εκδόθηκε το 1945, από το οποίο είναι παρμένες θαρρώ, όλες οι φωτογραφίες των αφιερωμάτων:

* Για τα γεγονότα αυτά και τις δύο αναρτήσεις του Allu Fun Marx, είχε κάνει ανάρτηση το 2009, ο Νίκος στο ιστολόγιό του, σε δύο συνέχειες: Ο Δημήτρης Σαραντάκος θυμάται και τραγουδάει – Μέρος 1 και Μέρος 2, όπου έκανε αναφορά και στο πρώτο βίντεο, φτιαγμένο από τον Σύριζα Λέσβου, αλλά δεν το είχα προσέξει, ή δεν το θυμόμουν και το οποίο τελικά υπάρχει στο youtube. 

Χρόνια μας πολλά, και μακάρι αυτή η αντίδραση των Μυτιληνιών το 1944, να αποτελεί έμπνευση για μας σήμερα…

 

Posted in Αριστερά - κινήματα, Διαδίκτυο, Εις μνήμην, Ιστορία, Τσ’ Μυτ’λήν’ς | Με ετικέτα: , , , , , , | Leave a Comment »

Ας ψάχνουμε για βάρκα…

Posted by tofistiki στο 28/01/2014

Πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν για την τραγωδία στο Φαρμακονήσι, αν και τα συστημικά μέσα ενημέρωσης έκαναν ό,τι μπορούσαν για να υποβαθμίσουν το απίστευτο γεγονός και να αποκρύψουν τις ευθύνες των αρμόδιων αλλά και της Πολιτείας. Στο διαδίκτυο όμως, ευτυχώς υπάρχει ακόμα ελευθερία στη διακίνηση ιδεών και ειδήσεων.
Μου είναι αδύνατον να γράψω κάτι δικό μου, δεν έχω τη ικανότητα να βρω τα λόγια να περιγράψουν το απερίγραπτο… Έτσι, αναδημοσιεύω ένα κείμενο του Γιάννη Μακριδάκη που διάβασα στο The Press Project, που βοηθάει να καταλάβουμε πόσο παράλογο είναι να θεωρούμε «ξένα» τα βάσανα που τραβάνε αυτοί οι άνθρωποι σήμερα. 
 

Ας ψάχνουμε για βάρκα

Έφευγαν οι Χιώτες με βάρκες να γλυτώσουν από την πείνα και την Κατοχή. Κάποιοι βαρκάρηδες, ενώ τους είχαν πάρει τα χρυσαφικά, βούλιαζαν τα καΐκια και τους έπνιγαν. Οι Τούρκοι του έπιαναν, τους έδερναν και τους γύριζαν πίσω. Όλα ίδια, σαν ρεπορτάζ σημερινό, με μόνη διαφορά στην κατεύθυνση.

«…Ήτανε Απρίλης του ’42… και δώσαμε όλα μας τα χρυσά, τα πήρε ο θείος και τα ’δωσε στον άνθρωπο που έπρεπε να τα δώσει και την άλλη μέρα το πρωί ήρθε ένα κάρο. Μαζέψαμε δυο τρεις αλλαξιές ο καθένας μας ρούχα, τα βάλαμε σε κάτι τσουβάλια της ζάχαρης, άσπρα, θαρρώ πως τα βλέπω και αφού τα φορτώσαμε αυτά το κάρο δεν μας φόρτωνε εμάς (…) και φτάσαμε στην Κώμη, στην παραλία αργά το βραδάκι. Και τι να δούμε! Όλη η παραλία εκεί ήτανε άνθρωποι που περιμένανε να νυχτώσει, να ’ρθουνε οι βάρκες να μας πάρουνε. Στην αρχή, όταν επήγαμε είχε κύμα η θάλασσα κι εμείς ταξιδεύαμε με ψαρόβαρκες, με πανί και με κουπιά… Και περιμέναμε να καλμάρει λίγο η θάλασσα. Κι ερχότανε οι γυναίκες και βάζανε εικόνες μες στη θάλασσα, να γαληνέψει η θάλασσα, να μπορούμε να ταξιδέψομε. (…) Και ξεκινούμε κατά τις εννιά η ώρα γιατί έπρεπε να νυχτώσει. Eμείς είμαστε η τελευταία βάρκα. Καμιά εικοσαριά ανθρώποι μέσα και τέσσερις στο κουπί. Εν τω μεταξύ η αδερφή μου μωρό, το ’χε τυλιγμένο σε ένα χράμι η μαμά μου και αυτό ζαλίστηκε, φαίνεται, με τη θάλασσα και άρχισε να κλαίει, να κλαίει γοερά και να φωνάζουνε μες στη βάρκα πετάξτε το παιδί στη θάλασσα, θα μας πιάσουνε οι Γερμανοί!…». Εύχαρις Κοκκάλη Ακαβάλου

«Μπαίνομε μες στη βάρκα κι εφύγαμε. Φεγγάρι, γάργαρο. Τα παιδάκια τα ’χα κάτω από την πλώρη καθισμένα και ήρθανε ίσα με το στήθος μες τα νερά. Ύστερα τα νερά λιγοστέψανε. Εγώ βαστούσα έναν νεμπότη και έβγαζα τα νερά. Ο γιος της Βεργετήδαινας γύρευε ψωμί. Θέλω ψωμί, θέλω ψωμί… Απάνω που ήτανε να φτάσομε στην Τουρκία. Με τις φωνές πέφτομε απάνω σε ένα φυλάκιο, ακούνε οι Τούρκοι κατεβαίνουνε κάτω και μας πιάνουνε. Πήγαμε να βγούμε όξω, ήτανε τα νερά γλυστερά. Επήγα εγώ να δω αν πατώνω, να βγω όξω, γλυστρώ και πέφτω μες στη θάλασσα. Βαστούσα τα ρούχα μου, εμουλιάσανε…». Σταματία Βαλιδάκη

«Ξεκινήσαμε να φύγομε, σιγά σιγά επηγαίναμε. Η αδερφή μου ήτανε έντεκα χρονώ, έβγαζε νερά από τη βάρκα, από εδώ που ξεκινήσαμε μέχρι την Τουρκία. Στο δρόμο που πηγαίναμε και φτάσαμε στα μισά πια, άκουε ο βαρκάρης ένα ντούκου ντούκου, ντούκου ντούκου, λέει έρχεται η Καταδίωξη. Αν έρθει πιο κοντά και δούμε ότι είναι η Καταδίωξη θα βγάλω το φελλό. Το φελλό θα βγάλεις; Έτσι και σε δω και σκύψεις να βγάλεις το φελλό θα σε πετάξω στη θάλασσα και θα την πάω εγώ τη βάρκα, του λέει ο πατέρας μου. Στο τέλος, κούτσα κούτσα, τα ξημερώματα, φτάνομε στα Άσπρα Χώματα, απέναντι…». Γιάννης Ξυντάρης

«Πραγματικά πείνασα τις δέκα μέρες που κάμαμε μέσα στο καΐκι. Το ταξίδι ήτανε για τρεις μέρες. Τη μέρα εκαθούμαστε και τη νύχτα εβαδίζαμε, διακόσιες δέκα έξι ψυχές μέσα και σκεπασμένο με ένα καραβόπανο. Ψείρες, βρόμα, άστα… Πέθανε ένα μωρό και το ’βαλε η ίδια η μάνα του σε ένα τσουβάλι και το ’ριξε στη θάλασσα. Μας δώκανε πατάτες βραστές, ελιές και σύκα και νερό από βαρέλια που είχαν πετρέλαιο μέσα, ήτανε κόκκινο και βρομούσε πετρέλαιο (…) Ήτανε και Μεγάλη Βδομάδα. Τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ τους έψαλα τον Επιτάφιο μες στο καΐκι. Αυτοί είχανε σκοπό να μας πνίξουνε, γιατί είχανε πνίξει ορισμένα καϊκια…». Ζαχαρένια Γεώργαλου

Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που μάζεψα αυτές και πολλές ακόμη μαρτυρίες Ελλήνων προσφύγων στη Μέση Ανατολή το 1941-42, οι οποίες δημοσιεύονται στο βιβλίο «Συρματένιοι ξεσυρματένοι όλοι», εκδόσεις Εστία 2010. Και μέσα σε μισόν αιώνα γίναμε όπως γίναμε, Ευρωπαίοι που πνίγουν μεσανατολίτες πρόσφυγες για να μην εισέλθουν στη χώρα τους…

Κοντοζυγώνει όμως και πάλι η ώρα μας. Η ώρα που θα φεύγουν τις νύχτες με βάρκες οι εξαθλιωμένοι Έλληνες και θα πηγαίνουν απέναντι, εκτός της Ε.Ε., για να μπορέσουν να ζήσουν. Η Ιστορία δεν σταματάει στο σήμερα, ούτε καν καθυστερεί. Ιδίως γι’ αυτούς που κάθονται αμέτοχοι και την κοιτούν να συμβαίνει στους άλλους. Καλά κουράγια εύχομαι για την ανατροπή. Αλλιώς, ας βρούμε βάρκα.

 
Υ.Γ. Χωρίς να το θέλω, βλέποντας τον αισχρό ή στην καλύτερη περίπτωση αδιάφορο τρόπο που αντιμετωπίστηκε και σχολιάστηκε  το θέμα από τους μεγαλοδημοσιογράφους αλλά και από αρκετούς συμπολίτες μας, σκέφτηκα πως ευτυχώς που δεν ζει η Βούλα η Μανή -που με όλα τα προβλήματα υγείας που είχε, έτρεχε νύχτα-μέρα για τους πρόσφυγες στο Λαύριο και αλλού- για να μη δει πώς κατάντησε αυτή η κοινωνία…

😦

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Διαδίκτυο, Επικαιρότητα, Περιοδικό, μετανάστες, πρόσφυγες, οικονομική κρίση | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Καλά μισθούς και συντάξεις, αλλά ΚΑΙ τα φωνήεντα;

Posted by tofistiki στο 21/07/2012

Ίσως έχει φτάσει και σε σας εκείνο το chain-mail που τρομοκρατεί τους γονείς ότι τα παιδιά τους θα μαθαίνουν στην Ε’ και Στ’ Δημοτικού πιο …λίγα φωνήεντα!  Πριν πανικοβληθείτε, αξίζει να κάντε ένα κόπο να διαβάσετε από μόνοι σας και να κρίνετε:

Ο Νίκος έχει ασχοληθεί εκτενώς στο ιστολόγιό του:
Τελικά, είναι εφτά τα φωνήεντα;
Ο Βύρων πήρε τ’ όπλο του, κρυφτείτε γλωσσολόγοι!

και στο γλωσσικό φόρουμ Λεξιλογία, έχει γίνει μεγάλη κουβέντα.

Άλλα δύο ενδιαφέροντα δημοσιεύματα, που βάζουν και πολιτικά το ζήτημα:

Γλώσσα και ιδεολογία: φετφάδες αντί διαλόγου και Τα φωνήεντα και οι συνήθεις «ανθέλληνες»

Στο πρώτο σύνδεσμο από το ιστολόγιο του Νίκου, παρατίθεται και το αρχικό κείμενο με την παρεξήγηση της δασκάλας από τη Ραφήνα που το ξεκίνησε όλο αυτό.
Κι είναι ν’ απορεί κανείς, αυτοί που καλούνται να διδάξουν τα παιδιά,  δεν ξέρουν οι ίδιοι να διαβάζουν τα βιβλία; Δεν κατανοούν τη διαφορά μεταξύ φθόγγου και γράμματος;
Όμως, ακόμα και αφού απάντησαν αρμοδίως και υπεύθυνα (κι όχι ένας-δυο, αλλά 140 γλωσσολόγοι και Πανεπιστημιακοί!), αντί να λήξει το ζήτημα, έγινε θέμα στη Βουλή από τον γελοιωδέστατο Πολύδωρα και χτες, κατέθεσε επίσημα σχετική ερώτηση στον Υπουργό Παιδείας, ποιος άλλος; Ο Κασιδιάρης!

Δεν είναι τυχαίο που όσοι ασχολούνται με το θέμα, μπλέκουν μέσα συνωμοσιολογικές θεωρίες περί προσπάθειας εξαφάνισης του Ελληνικού Έθνους από σκοτεινούς κύκλους μέσω του ευτελισμού της γλώσσας κλπ, κλπ., φτάνοντας να υποστηρίζουν κι εντελώς αβάσιμα και εξόφθαλμα παράλογα πράγματα, όπως ότι όταν μιλάμε, προφέρουμε τάχα μου αλλιώς το ο από το ω ή το ι από το υ και το η!

Αν βαριέστε πάντως να διαβάσετε πολλά, διαβάστε τις παρακάτω απαντήσεις του Καζάζη και του Μπαμπινιώτη:

Ι.Καζάζης: Κανένα γράμμα δεν αφαιρείται!

Ο Πρόεδρος του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας, Ι.Καζάζης, το οποίο αποτελεί τον κατά τον νόμο επιστημονικό σύμβουλο του υπουργείου Παιδείας, σημειώνει χαρακτηριστικά τα εξής:Πρώτον, «τα γράμματα της ελληνικής αλφαβήτου, τα οποία χρησιμοποιούμε στον γραπτό λόγο είναι εικοσιτέσσερα (24). Επομένως κανένα γράμμα δεν αφαιρείται ούτε παραλείπεται στο διδασκόμενο σχολικό εγχειρίδιο».

Δεύτερον, «Οι φθόγγοι (ή ήχοι) που χρησιμοποιούνται στον προφορικό λόγο διακρίνονται σε φωνήεντα και σύμφωνα. Όπως διδάσκει ομόφωνα η επιστήμη της γλωσσολογίας (από τη μεγάλη ή «κρατική» Γραμματική Τριανταφυλλίδη του 1940 ως εκείνη των Κλαίρη -Μπαμπινιώτη του 2011), τα φωνήεντα, δηλαδή οι φωνηεντικοί φθόγγοι, είναι πέντε (5) (a, e, i, o, u), ενώ τα γράμματα, δηλαδή η γραπτή απόδοσή τους, είναι δώδεκα (12): επτά μονά γράμματα (α, ε, ι, η, υ, ο, ω) και πέντε διγράμματα: τα ει, οι, υι (για τη γραπτή απόδοση του φθόγγου /i/), το αι (για την απόδοση του /e/), και το ου (για τη γραπτή απόδοση του /u/)».

Τρίτον, «σε πολύ παλαιότερες -προεπιστημονικές- σχολικές γραμματικές συγχέονταν οι φθόγγοι (ό,τι προφέρουμε) με τα γράμματα (ό,τι γράφουμε). Αντίθετα, στην εν χρήσει σχολική «Νέα Ελληνική Γραμματική της Ε’ και ΣΤ’ Δημοτικού», και η επιστημονική διάκριση ακουόμενων ήχων και γραφόμενων συμβόλων παρουσιάζεται με απλότητα και ακρίβεια, και η άσκηση των μαθητών στην ορθή γραφή είναι συστηματική και αναλυτική μέσα από σαφείς και κατάλληλες ασκήσεις.

Εδώ και η παραδοσιακή ιστορική ορθογραφία τηρείται (αυτή που επιβάλλει την ποιοτική και την αριθμητική διάκριση ‘φθόγγων’ και ‘γραμμάτων’) και η επιστημονική αλήθεια εκφράζεται στο ακέραιο».

Τέταρτον, «η επιστημονική ορθότητα αποτελεί τη μόνη βάση τόσο για την ορθή εκπαίδευση των Ελλήνων μαθητών, όσο και για την προάσπιση της Ελληνικής Γλώσσας.»

Γ.Μπαμπινιώτης: Κρίμα, αν όχι ντροπή…

Στο θέμα παρενέβη και ο καθηγητής γλωσσολογίας και πρώην υπουργός Παιδείας Γ. Μπαμπινιώτης.

«Πληροφορούμαι ότι έχει εγερθεί ζήτημα για το πόσα είναι τα φωνήεντα τής γλώσσας μας! Πέντε (5), όπως γράφει η νέα σχολική γραμματική (και η γραμματική Τριανταφυλλίδη ήδη από το 1940! και η δική μας επιστημονική γραμματική Κλαίρη -Μπαμπινιώτη 2011), ή επτά (7), όπως μαθαίναμε στις παλαιότερες σχολικές γραμματικές; » αναρωτιέται σε ανάρτηση στην προσωπική του ιστοσελίδα ο κ. Μπαμπινιώτης.

Και συνεχίζει: «Επιστημονική γλωσσολογική απάντηση: τα φωνήεντα ως φθόγγοι είναι πέντε (a, e, o, i, u). Τα γράμματα με τα οποία τα γράφουμε είναι επτά (α, ε, ι, η, υ, ο, ω) ή, ακριβέστερα, δώδεκα (12), αν προσθέσουμε τα διγράμματα ει, οι, υι (που χρησιμοποιούμε επίσης για τη γραπτή απόδοση τού φθόγγου i), το αι (για την απόδοση τού e) και το ου (για την απόδοση τού u). Ήτοι:

φθόγγος a = γράμμα α
φθόγγος e = γράμμα ε και δίγραμμα αι (επαινώ)
φθόγγος o = γράμματα ο και ω (χώρος)
φθόγγος i = γράμματα ι, η, υ (κυρία, τύπος) και διγράμματα ει, οι, υι (ειρηνικοί, υιός)
φθόγγος u = δίγραμμα ου (πού)

Στην παλαιότερη σχολική γραμματική -προτού αναπτυχθεί η φωνητική και η φωνολογία στην επιστήμη τής γλωσσολογίας- συγχέονταν οι φθόγγοι (οι ήχοι που προφέρουμε στη γλώσσα μας) με τα γράμματα (με τους τρόπους που παριστάνουμε στη γραφή μας τους ήχους, δηλ. τους φθόγγους).

Στη γλώσσα μας προφέρουμε πέντε (5) φωνηεντικούς φθόγγους, πέντε (5) φωνήεντα, αλλά έχουμε περισσότερα γράμματα, επτά μονογράμματα (7) και 5 διγράμματα για να δηλώνουμε στη γραφή των λέξεων τα 5 φωνήεντα: για τον φθόγγο /i/ (τον αποδίδω φωνητικώς) που προφέρουμε λ.χ. στη λέξη πύλη (για λόγους που συνδέονται με την ετυμολογία και την ιστορική ορθογραφία τής λέξης) χρησιμοποιούμε στη γραπτή απόδοση τής λέξης τα γράμματα υ και η. Για τον φθόγγο /i/ που προφέρουμε στη λέξη θείοι χρησιμοποιούμε τα διγράμματα ει και οι»

«Προσοχή! Είναι κρίμα -αν όχι ντροπή- να ξαναγυρίσουμε σήμερα στον 21ο αιώνα στα λάθη, δηλαδή στη σύγχυση φθόγγων και γραμμάτων ή, αλλιώς, στη σύγχυση προφοράς και γραφής, που γίνονταν στις παλαιότερες γραμματικές. Έχουμε τόσα άλλα προβλήματα να αντιμετωπίσουμε» καταλήγει ο καθηγητής γλωσσολογίας.

————————————————————————–
Για το τέλος, μια ωραία πλάκα, πάλι από τη Λεξιλογία:  Απόκομμα από δημοσίευση σε αγγλόφωνη εφημερίδα με τίτλο: «Το ΔΝΤ εξαναγκάζει τους Έλληνες να μειώσουν τα φωνήεντα από 7 σε 5!»    😀

Posted in Διαδίκτυο, Επικαιρότητα, Παιδεία | Με ετικέτα: , , , , , , , , , | Leave a Comment »

Βράβευση των «λέξεων» του Νίκου

Posted by tofistiki στο 15/05/2012

Αναδημοσιεύω την ανάρτηση του Νίκου για την χτεσινή βράβευση του ιστολογίου του «Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία», στα ηλε-βραβεία e-awards 2012. Θερμά συγχαρητήρια και από εδώ, πάντα τέτοια! 
————————————————————————————————————————————————

Πήραμε τα ηλεβραβεία!

Μερικοί το ξέρετε, αφού παρακολουθησαμε μαζί λάιβ την απονομή -που δεν έχει ακόμα τελειώσει, αυτή τη στιγμή δίνεται στον Στάθη Δρογώση το βραβείο για μουσικό (διαδικτυακό) έργο. Λοιπόν, τα πρώτα Ελληνικά Βραβεία Διαδικτύου απονεμήθηκαν σήμερα Δευτέρα 14 Μαΐου, και με πολύ μεγάλη μου χαρά το ιστολόγιό μας πήρε το βραβείο στην κατηγορία του, μια πολύ τιμητική διάκριση, πολύ περισσότερο που οι συνυποψήφιοι (είπαμε: ανθυποψήφιοι δεν μ’ αρέσει) ήταν όλοι ένας κι ένας. Ας τους δούμε:

Ιστολόγιο 2011

Το βυτίο
Oι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία
Old Boy
Pandespani
Sraosha
Tαξιδεύοντας: η άλλη όψη
Techie Chan

 Την απονομή την έκανε ο Νίκος Ξυδάκης, ο αρχισυντάκτης της Καθημερινής, που είπε μερικά πολύ σωστά πράγματα για τα ιστολόγια και τον ρόλο τους. Εγώ δεν μπόρεσα να είμαι εκεί, αλλά έστειλα βιντεάκι, που φτιάχτηκε μέσα σε λίγες ώρες. Αν μάθω πώς να το ανεβάζω σε κάποιον κατάλληλο ιστότοπο (είναι σχεδόν 300 ΜΒ) θα το ανεβάσω και θα βάλω το λινκ να το δείτε Αν θέλετε να δείτε την τελετή απονομής, υπάρχει σε βίντεο στον ιστότοπο των διοργανωτών, η δική μας απονομή είναι προς το τέλος, παραπροτελευταία, και είπα περίπου κάτι σαν:

Ευχαριστώ, ευχαριστώ πολύ την οργανωτική επιτροπή των Ελληνικών Βραβείων Διαδικτύου, ευχαριστώ την κριτική επιτροπή που μου έκανε την τιμή να επιλέξει στον τελικό κατάλογο το ιστολόγιό μου. Λυπάμαι που δεν μπορώ να βρίσκομαι κοντά σας. Είμαι συγκινημένος και περήφανος για τη βράβευση αυτή, πολύ περισσότερο που τα συνυποψήφια ιστολόγια είναι όλα πολύ αξιόλογα. Θεωρώ πως ο έπαινος ανήκει σε μεγάλο βαθμό στους τακτικούς σχολιαστές και τους φίλους του ιστολογίου, που με τα εύστοχα σχόλιά τους πολλαπλασιάζουν την αξία των δικών μου άρθρων. Χαίρομαι που μπόρεσα να διατηρήσω μιαν ατμόσφαιρα νηφάλιου διαλόγου, με σεβασμό στην αντίθετη άποψη, χωρίς προσωπικές αντιπαραθέσεις. Η έκρηξη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να φέρει μια νέα μορφή ανταλλαγής πληροφοριών και ενημέρωσης, και θεσμοί σαν τον σημερινό μπορούν αναμφίβολα να βοηθήσουν να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι.

Και μια φωτογραφία από την απονομή, χάρη στον Νίκο Λίγγρη που μου την έστειλε:

Ο τίτλος της ανάρτησης δεν είναι τυχαίος. Πιστεύω ακράδαντα πως ο λόγος για τον οποίο προτιμήθηκε και ψηφίστηκε το δικό μας ιστολόγιο είναι όχι τόσο τα κείμενα του ιστολόγου όσο τα δικά σας σχόλια.

Σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου και… εδώ θα είμαστε να τα λέμε!

—————————————————————————————————————————————————

Οι υποψήφιοι για όλες τις κατηγορίες από το www.e-awards.gr

Ιστολόγιο 2011
Το βυτίο
Oι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία
Old Boy
Pandespani
Sraosha
Tαξιδεύοντας: η άλλη όψη
Techie Chan

Άρθρο 2011
“Ο αναρχικός δάσκαλος”, του Νικόλα Σμυρνάκη
“Βαριά Ρώσικη προφορά”, του Vytio
“Κατέβα κάτω ρε” του Νiko Ago
“Το Ροκ που σώπασε”, της Εύης Φέτση
“Σκλήρυνση κατά πλάκας σε πρώτο πρόσωπο”, της Δέσποινας Μουζουράκη
“Συν Αθηνά και χείρα κίνει;” της Φαίδρας Σίμιτσεκ
“Οι φίλοι μου οι μπάτσοι (του κινήματος)”, του “ΠάνωςΚ”

Twitter account 2011
@doleross
@fotisk
@I_Nikolopoulos
@northaura
@stratosathens
@VisitGreeceGR
@yanniKouts

Twitter hashtag 2011
#blogovision
#opnhealth
#rbnews
#syntagma
#tutorpool
#vouli

Ενημερωτικός ιστότοπος 2011
http://www.athensvoice.gr
http://www.capital.gr
http://www.euro2day.gr
http://www.kathimerini.gr
http://www.naftemporiki.gr
news.radiobubble.gr
http://www.tovima.gr

Άποψη – Κριτική – Σχόλιο – Τεκμηρίωση 2011
Ask 4 food
Beat-Town
Cynical
Λογική της πλάκας
Metavolismos
Nτίνος Στεργίδης, “Αμπελότοποι”
Ταβερνοχώρος

Επιμέλεια 2011
Anemos Naftilos
Δικαιώματα Ψυχικά Πασχόντων
Δόμνα Σαμίου
Εθνικό Τυπογραφείο
Πύλη για την Ελληνική γλώσσα
Χρήσιμες συμβουλές για την πολεοδομία
Wear this today

Ιστότοπος Mη Kυβερνητικής Οργάνωσης 2011
Balkans Beyond Borders
Δρακότρυπα
Ο τόπος μου
Σύλλογος “Φλόγα”
Xαμόγελο του παιδιού

Webradio – podcast 2011
Bleepradio
Juria
Moodradio
Off radio
Radio bubble
Radio Zografou
Timeliners

Webtv – webcast 2011
Aegina portal
Comedy lab
Doc tv
Gay eye tv
Omnia tv
Τηλεόραση από τους πολίτες

Forum 2011
Greek espresso
Hellenic architecture agora
Hellug
Insomnia
Lexilogia
Parents
SFF.GR

Φωτογραφία 2011
Στάθης Καλλιγέρης
Χαράλαμπος Κυδωνάκης
Αλέξανδρος Μιχαηλίδης
Οδυσσέας
One pic a day
Real democracy gr
Craig Wherlock

Μουσικό έργο 2011
Στάθης Δρογώσης – Μαριέττα Φαφούτη
My wet Calvin
Gravitysays_i

Συγγραφικό έργο 2011
“Δήγμα γραφής”, πολλών συγγραφέων
“Eίκοσι ετώ” (ποίημα), του Δήμου Xλωπτσιούδη
“Όσα χωράει μια στιγμή”, του Στέφανου Λίβου

Διαφημιστική καμπάνια 2011
Δώρα Χωρίς Σύνορα
15 χρόνια Nestle fitness
Υποψηφιότητα Θεσσαλονίκης για Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας 2014

Εφαρμογή 2011
4sq wifi
Disability Impairment Approximation Simulator (DIAS)
Οikologistis
Shareloc
Skroutz
Taxibeat

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Διαδίκτυο, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: