Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Archive for the ‘Αιγινήτικα’ Category

Αν περίμενες λίγο…

Posted by tofistiki στο 20/03/2011

Αύριο, εκτός από εαρινή ισημερία, είναι και παγκόσμια  μέρα της Ποίησης….
Και σε πείσμα των δεινών που ζούμε σε όλο τον κόσμο, η Άνοιξη, επιτέλους θα έρθει.
Ας την υποδεχτούμε λοιπόν, αυτή την πικρή, δύσκολη Άνοιξη, με ένα ποίημα της Αγγελικής Σαραντάκου

 

 

Στον παππού τον Νίκο,
στις γιαγιές  Ελένη και Ευθυμία
-στον Παναγάκη-
στον Νότη,

και στους ποιητές
που βιάστηκαν να φύγουν,
μεσα στο καταχείμωνο…

 

 

 

 

 

 

 

 

Αν περίμενες λίγο,

θα ‘ρχόταν η Άνοιξη

και θα ‘βλεπες τα τριαντάφυλλα

να μπουμπουκιάζουν στις γλάστρες

και στα μάγουλα της εγγόνας σου…

 

Αν περίμενες λίγο,

θα πρασινίζαν οι φιστικιές

και θα ‘κρυβαν την ασχήμια των χωραφιών,

καθώς ανηφόριζες…

 

Αν περίμενες λίγο,

θα ‘ρχόταν η άνοιξη!

Κι οι φράχτες θα γέμιζαν αγριολούλουδα,

που θα ‘κρυβαν τις πληγές τους.

Κι όπως θα ‘ψαχνες μόνος,

εκείνο το πρωινό,

δεν θα ‘βρισκες πέτρα γυμνή να σηκώσεις…

 

Αν περίμενες λίγο…

……………………………………………………………………………………………………………………….

 

Σημ: Γραμμένο το 1994, για τον Παναγάκη, τον ξάδερφο,
που του γκρέμισαν την ταβέρνα – τη ζωή του – και δεν το άντεξε….
Α. Σ.

 

Η εικόνα είναι από το εξαιρετικό project Tsunami, και την πήρα από το ιστολόγιο του Παιδιού της ανοιχτής θάλασσας.

 


Posted in Αιγινήτικα, Επικαιρότητα, Περιοδικό, Ποίηση | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ασφαλές διαδίκτυο (και ό,τι αυτό σημαίνει)

Posted by tofistiki στο 07/03/2011

Άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου

Η 8η Φεβρουαρίου έχει καθιερωθεί, σε παγκόσμιο επίπεδο, ως «ημέρα ενημερωτικών δράσεων για την ασφαλέστερη χρήση του Διαδικτύου» (Safer Internet Day). Δε θυμάμαι αν πέρσι ή πρόπερσι έγινε στο νησί μας καμιά εκδήλωση τη μέρα αυτή και όποιος ξέρει ας με διορθώσει.
Φέτος όμως, με ευθύνη του δραστήριου αντιδημάρχου κ. Νεκτάριου Κουκούλη και σε συνεργασία με τον εντεταλμένο Δημοτικό Σύμβουλο κ. Νίκο Οικονόμου, οργανώθηκε ημέρα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των μαθητών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Αίγινας.

Έγιναν ενημερωτικές ομιλίες στο Γενικό Λύκειο και στο ΕΠΑΛ, από τους προαναφερθέντες, που είναι εκπαιδευτικοί, ειδικευμένοι στην Πληροφορική, σε συνεργασία με τους καθηγητές των σχολείων. Για την καινοτόμα αυτή δράση, ο Δήμος προετοίμασε αφίσα και σχετικό έντυπο υλικό, εγκεκριμένα από το Υπουργείο Παιδείας, σε συνεργασία με τον διαδικτυακό κόμβο www.saferintenet.gr, που ασχολείται με την ασφαλή χρήση του Ιντερνέτ και των κινητών τηλεφώνων. Στα πλαίσια της ενημερωτικής αυτής εκστρατείας παραβρέθηκε και ο Δήμαρχος κ. Σακκιώτης, που με Δελτίο Τύπου του Δήμου κάλεσε τα τοπικά έντυπα και ψηφιακά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να καλύψουν το γεγονός, με στόχο την ευαισθητοποίηση του κοινωνικού συνόλου στο τόσο σοβαρό αυτό θέμα.

Δεν θα πρωτοτυπήσω ασφαλώς, αν ισχυριστώ πως στην εποχή μας, καθώς η Γνώση και η Πληροφόρηση έχουν γίνει παραγωγικά μέσα, η Πληροφορική με όλες τις εφαρμογές της και κυρίως με την κινητή τηλεφωνία και το Διαδίκτυο, έχουν δεθεί με τη ζωή μας, μας βοηθούν σε χίλιες δυο περιπτώσεις, αλλά ταυτόχρονα μπορούν να εξελιχθούν, ενδεχομένως, σε μέσα υποβοήθησης εξεγέρσεων ή ακόμα και σε επίφοβα όπλα.

Θα θυμάστε όλοι πως πριν λίγα μόλις χρόνια, με αφορμή τις πυρκαγιές στην Πάρνηθα και στη Δυτική Πελοπόννησο, οργανώθηκαν στην Αθήνα συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου, που θύμιζαν παρόμοιες συγκεντρώσεις που μόνον ο Κίμων Κουλούρης ή το ΚΚΕ, στις μέρες της δόξας τους θα μπορούσαν να οργανώσουν. Και όμως οι μεγάλες αυτές συγκεντρώσεις δεν έγιναν από κόμματα, τα οποία πιάστηκαν στον ύπνο, αλλά από ανεξάρτητους πολίτες με τη χρήση των κινητών τηλεφώνων ή από χειριστές του διαδίκτυου, τους λεγόμενους μπλόγκερ.

Θα θυμάστε επίσης την «υπόθεση ζαρντινιέρας» στη Θεσσαλονίκη ή την πιο πρόσφατη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου στην Αθήνα. Και στις δύο περιπτώσεις οι ισχυρισμοί των δραστών αστυνομικών καταρρίφθηκαν από φωτογραφίες που τράβηξαν με το κινητό τους, ένας διαβάτης, στην πρώτη και μια γειτόνισσα, από το μπαλκόνι της, στη δεύτερη. Ακριβώς, χάρη σ΄ αυτή τη φωτογραφία έγινε δυνατή η καταδίκη των δολοφόνων του νεαρού παιδιού σε βαριές ποινές.

Αλλά και στις μέρες που περνάμε φάνηκε πόσο καθοριστικός είναι ο ρόλος της Πληροφορικής. Δεν ξέρω αν το έχετε διαβάσει αγαπητοί αναγνώστες, αλλά στις εξεγέρσεις που συγκλονίζουν τις αραβικές και ισλαμικές χώρες της Αφρικής και της Ασίας, δύο είναι τα καθοριστικής σημασίας γεγονότα. Το πρώτο, η αποφασιστική συμμετοχή σ΄ αυτές των γυναικών και το δεύτερο ο σημαντικότατος ρόλος που έπαιξαν στην κινητοποίηση των εξεγερμένων τα κινητά τηλέφωνα και τα μηνύματα με το Διαδίκτυο.

Γιατί πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουμε πως οι γείτονες μας, που υποτιμητικά τους λέμε «Τουρκαλάδες» ή «Ανατολίτες», μπορεί να μη διαθέτουν τις δικές μας περγαμηνές, αναφορικά με τη μοναδικής τελειότητας γλώσσα, την ένδοξη ιστορία και άλλα ηχηρά παρόμοια, αλλά στον τομέα της Πληροφορικής έχουν κάνει μεγάλες προόδους και ίσως μας έχουν ξεπεράσει.

Το διαδίκτυο έχει γίνει αποφασιστικό όργανο πληροφόρησης και επικοινωνίας και γι΄αυτό άλλωστε το εχθρεύονται οι πάσης φύσεως εξουσιαστές. Στις συγκεκριμένες περιπτώσεις των εξεγέρσεων στην Ανατολή, τόσο το καθεστώς του ανατραπέντος Μουμπάρακ όσο και το καθεστώς των Αγιατολάχ της Τεχεράνης, το φοβήθηκαν τόσο πολύ ώστε αποπειράθηκαν να εφαρμόσουν γενική συσκότιση όλων των μέσων τηλεπικοινωνίας για να εμποδιστεί η χρήση του Διαδικτύου. Το μέτρο αυτό, που προκάλεσε διεθνή κατακραυγή, αποδείχτηκε τελείως ανεπαρκές και ανακλήθηκε.

Το Διαδίκτυο όμως έχει και άλλους εχθρούς, πέραν των αυταρχικών καθεστώτων. Είναι οι λεγόμενοι χάκερ και κράκερ. Αρχικά  ο όρος «χάκερ» σήμαινε στην αγγλική γλώσσα κάποιαν ειδικότητα ξυλουργού, ενώ τώρα χάκερ ονομάζεται κάποιος που καταγίνεται με την διείσδυση και διερεύνηση του λογισμικού ενός υπολογιστή ή δικτύου υπολογιστών, στον οποίο, όμως, δεν έχει δικαίωμα πρόσβασης. Οι χάκερ πιστεύουν πως ότι η πρόσβαση στην πληροφορία αποτελεί παγκόσμιο κοινό αγαθό και ότι είναι ηθικό καθήκον τους να μοιράζονται τις ικανότητές τους, τόσο δημιουργώντας λογισμικό ανοικτού κώδικα, όσο και διευκολύνοντας την πρόσβαση σε πληροφορίες και υπολογιστικούς πόρους, όπου αυτό είναι εφικτό.

Ο όρος (ειδικά στην ελληνική γλώσσα) συγχέεται πολύ συχνά με τον όρο κράκερ (cracker), που στην Ελλάδα είναι μάλλον άγνωστος (εδώ ξέρουμε μόνο τα κράκερ της ζαχαροπλαστικής) ενώ η διεθνής κοινότητα των χάκερ, που αριθμεί σήμερα εκατομμύρια μέλη, απορρίπτει τέτοιο συσχετισμό, γιατί οι κράκερ είναι εξ ορισμού ιδιοτελείς και κακόβουλοι, που αποβλέπουν σε κλοπές, βανδαλισμούς ή παραβάσεις εμπιστοσύνης.

Η πρωτοβουλία πάντως του Δήμου να ενημερώσει τα παιδιά, που είναι σήμερα οι κύριοι χρήστες της Πληροφορικής για τον ασφαλή χειρισμό του Διαδικτύου, είναι αξιέπαινη και εποικοδομητική.

 

 

Παρακάτω, δύο από τα ενημερωτικά βίντεο που υπάρχουν στον ιστότοπο http://www.saferinternet.org

 

Posted in Αιγινήτικα, Γνώμες και σχόλια, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Η Οδύσσεια της ζωής μου στον 20ο αιώνα»

Posted by tofistiki στο 21/02/2011

 

Την Κυριακή 13-2-11, στην αίθουσα του Λαογραφικού, έγινε από δυο νέους επιστήμονες, τον καθηγητή Γιώργο Μπήτρο και  τον ιστορικό  Γιώργο Ιερωνυμάκη  η παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Χάνου «Η Οδύσσεια της ζωής μου στον 20ο αιώνα». Πρόκειται για μιαν αξιόλογη μαρτυρία ενός ανθρώπου, που πραγματικά έζησε μιαν ολοκληρωμένη και δημιουργική ζωή.

Το βιβλίο, ουσιαστικά, το αφηγήθηκε ο Κώστας στους παρουσιαστές, οι οποίοι επιμελήθηκαν την ύλη του και του έδωσαν την τελική του μορφή. Το αποτέλεσμα  ήταν απολύτως ικανοποιητικό. Το βιβλίο, που διαβάζεται μονορούφι μας δίνει πολύτιμες και σε πολλούς άγνωστες πληροφορίες, για την Αίγινα της περιόδου 1934-1974, αλλά και για τον πόλεμο, όπως διεξήχθη στη Μέση Ανατολή, για την Κατοχή και για τον Εμφύλιο.

Το μεγάλο πλήθος που γέμισε ασφυκτικά την αίθουσα του Λαογραφικού και οι θερμές εκδηλώσεις αγάπης του κοινού προς τον Κώστα και την Άννα Χάνου, μαρτυρούν την επιτυχία της εκδήλωσης. Μαρτυρούν επίσης και κάτι άλλο: πως αυτοί οι δύο ωραίοι άνθρωποι, που εξήντα χρόνια τώρα μοιράζονται τη ζωή τους, ζωή προσφοράς και συμμετοχής στα κοινά, αποτελούν πραγματικό κεφάλαιο για την Αίγινα.

Posted in Αιγινήτικα, Επικαιρότητα, Ιστορία, Λογοτεχνία, Νέες εκδόσεις, Πολιτιστικά | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Βραβεύτηκε ο «παραβάτης» Γιώργος Μαρίνος

Posted by tofistiki στο 21/02/2011

Ως τώρα ξέραμε τον Ιουλιανό τον Παραβάτη, να όμως που από τις 29 Ιανουαρίου εμφανίστηκε ένας άλλος «Παραβάτης», ο δικός μας Γιώργος Μαρίνος.

Στο 3ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Σάτιρας Ερασιτεχνικών Θιάσων «Μώμος ο Πατρεύς», που οργανώθηκε στην Πάτρα στις 28 και 29 Ιανουαρίου, συμμετείχε και ο Μορφωτικός Σύλλογος Αίγινας, με την ευρηματική και διασκεδαστική συγχρόνως παράσταση «Ενοικιάζεται το Παρόν – Πωλείται το Μέλλον», που έγραψε και παρουσίασε ο Γιώργος Μαρίνος.

Ο ακαταπόνητος δημιουργός κατόρθωσε να συναρπάσει το κοινό, που τον χειροκρότησε με ενθουσιασμό για το περιεχόμενο της παράστασης του, μολονότι σ΄ αυτή ανέφερε πράγματα διόλου ευχάριστα: το Μνημόνιο, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τα λεγόμενα πολλών υπουργών (αφού «μαζί τα φάγαμε», γιατί πεινάμε χώρια; αναρωτιέται κάπου). Τιμήθηκε μάλιστα με το «βραβείο Σύγχρονης Παράβασης», ένα βραβείο που θεσμοθετήθηκε ειδικά γι αυτόν!

Ο Λουκιανός Κηλαϊδόνης και ο Γιάννης Βόγλης, που συμμετείχαν επίσης στο Φεστιβάλ, έκαναν ξεχωριστές αναφορές στην παράσταση του Γιώργου Μαρίνου.

 

Η φωτογραφία είναι από το ιστολόγιο Aegina First | Πρώτα η Αίγινα

 

Posted in Αιγινήτικα, Επικαιρότητα, Πολιτιστικά | Με ετικέτα: | Leave a Comment »

Καιρός για δουλειά

Posted by tofistiki στο 22/12/2010

Άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου που δημοσιεύεται στα «Αιγινήτικα Νέα»

Μετά την ορκωμοσία του καινούργιου «Καλλικράτειου» δημοτικού συμβουλίου, που από την πρωτοχρονιά θα ασκεί και επισήμως τα καθήκοντά του, ας μου επιτραπεί να πω κι εγώ την κουβέντα μου, χωρίς φυσικά να αξιώνω προσόντα μέντορος ή καθοδηγητή. Μακριά από μένα τέτοιοι τίτλοι.

Νομίζω ότι ο νέος Δήμαρχος και τα μέλη του καινούργιου Δημοτικού Συμβουλίου πρέπει να ξεκινήσουν από την αρχή, πρώτα δηλαδή να κάτσουν και να μελετήσουν τι ακριβώς λέει ο νόμος για το «Σχέδιο Καλλικράτης», γιατί αμφιβάλλω αν όλοι τον έχουν διαβάσει με προσοχή κι αν έχουν κατανοήσει τι καινούργιο εισάγει στον θεσμό της Αυτοδιοίκησης και τι παλιό καταργεί.

Το δεύτερο βήμα είναι να εξακριβώσουν αν όλες οι καινούργιες αρμοδιότητες που τους δίνει ο Καλλικράτης, έχουν το απαραίτητο νομοθετικό υπόβαθρο, γιατί πολλοί, ειδικότεροι από μένα, έχουν τονίσει κατά καιρούς, πως η προχειρότητα, η τσαπατσουλιά και ο εντυπωσιασμός, που χαρακτηρίζουν δυστυχώς τους χειρισμούς, της παρούσης και των προηγουμένων  κυβερνήσεων, έχουν κάνει κι εδώ το θαύμα τους.

Το τρίτο τέλος βήμα είναι η καταγραφή όλων των εκκρεμοτήτων που άφησε η απερχόμενη δημοτική αρχή και κυρίων των οικονομικών. Και αυτό να γίνει σε συνθήκες πλήρους διαφάνειας και με διαδικασίες προσιτές στους δημότες.

Είναι ευτύχημα που στη σύνθεση της καινούργιας δημοτικής αρχής, τόσο στη συμπολίτευση, όσο και στην αντιπολίτευση, πλειοψηφούν άνθρωποι νέοι στην ηλικία και ελπίζω και νέοι στα μυαλά, και θα φέρουν το πνεύμα της συνεργασιμότητας στο Δημοτικό Συμβούλιο, θα βοηθήσουν να μην αποκοπούν οι δημοτικοί άρχοντες από την αιγινήτικη κοινωνία, αλλά θα καταπιαστούν με όρεξη με τα χρονίζοντα προβλήματα που αντιμετωπίζει το νησί στις υποδομές και στον πολιτισμό. Με πρώτο στόχο να πάψει η Αίγινα να εξάγει Σκουπίδια και Λύματα και να εισάγει Νερό.

Ομολογώ πως δεν έχω μελετήσει το νόμο που καθιέρωσε τον «Καλλικράτη» αλλά  από όσα έμαθα ρωτώντας και διαβάζοντας, το σχέδιο αποσκοπεί  να εφαρμοστεί, επιτέλους, και στην Ελλάδα αυτό που στις λοιπές ευρωπαϊκές χώρες είναι αυτονόητο: να αποκεντρωθεί το Κράτος και να πάψει να ταυτίζεται η Κυβέρνηση με τη Διοίκηση, γιατί πρόκειται για δυο τελείως διαφορετικούς θεσμούς.

Εδώ, αν θυμάστε, επί ημερών Σημίτη, όταν η Βάσω Παπανδρέου αντικατέστησε τον Κώστα Λαλιώτη στο υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ, έκανε πραγματική «από-λαλιωτοποίηση» διώχνοντας από όλα τα διοικητικά πόστα τους ανθρώπους του Λαλιώτη και βάζοντας δικούς της κι ας ανήκανε στο ίδιο κόμμα. Για να μην αναφέρω τι γίνεται όταν την εξουσία την πάρει άλλο κόμμα, οπότε οι «γαλάζιοι» εκδιώκονται χάριν των «πρασίνων» και τούμπαλιν.

Ευτυχώς έχουμε στην Ευρώπη τρία πολύ επιτυχημένα παραδείγματα αποκεντρωμένων κρατών: Την Ελβετία, την Ιταλία και την Ισπανία, που δείχνουν το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Η Ελβετία είναι μια μικρή χώρα (η έκταση της είναι περίπου το 1/3 της Ελλάδας) με κάπου 7 εκατομμύρια πληθυσμό, που οι πολίτες της μιλάνε τρεις γλώσσες (ή ακριβέστερα, τέσσερις, αν υπολογίσουμε τη ραιτορωμανική), ανήκουν σε δύο χριστιανικά δόγματα και υπάρχουν κάπου 700 χιλιάδες οικονομικοί μετανάστες (το 1/10 του πληθυσμού). Και όμως αυτό το μωσαϊκό λαών, γλωσσών και δογμάτων είναι η σταθερότερη χώρα της Ευρώπης, από το 1815! Κι αυτό γιατί έχει συγκρότηση συνομοσπονδίας, που την αποτελούν 20 καντόνια, τα οποία είναι τελείως αυτοδιοικούμενες, σχεδόν αυτόνομες, μονάδες.

Η Ιταλία, δυόμισι φορές μεγαλύτερη από την Ελλάδας σε έκταση και εξαπλάσια σχεδόν σε πληθυσμό, απαρτίζεται από 20 περιφέρειες, με πολύ υψηλό βαθμό αυτοδιοίκησης, που για τέσσερις από αυτές (Σικελία, Σαρδηνία, Αόστη και Φρίουλι) φτάνουν ως την αυτονομία.

Η Ισπανία, τέλος, σχεδόν τετραπλάσια από την Ελλάδα σε έκταση και πληθυσμό, μπορεί να θεωρηθεί η κατ΄εξοχήν ομοσπονδία αυτόνομων περιοχών. Αποτελείται από 18 τέτοιες περιοχές, κάθε μια από τις οποίες έχει δικιά της βουλή, δικιά της κυβέρνηση ακόμα και δικιά της σημαία. Εκτός του ότι σε εφτά από τις περιοχές αυτές η τοπική γλώσσα {καταλανικά, βασκικά, γαλικιανά) είναι ισότιμη με την ισπανική (καστιλιάνικη).

Και όμως και τα τρία αυτά κράτη θεωρούνται από τα σταθερότερα της Ευρώπης. Υπήρξε εποχή, το ΄60-΄65, που στην Ιταλία κάθε βδομάδα άλλαζε η κυβέρνηση. Οι διοικητικές όμως υπηρεσίες τόσο οι κεντρικές όσο και οι περιφερειακές (αυτοδιοικητικές) δούλευαν αδιατάρακτα. Πώς το πέτυχαν αυτό; Γιατί είχαν χωρίσει την Κυβέρνηση από την Διοίκηση.

Θα γίνει κάτι τέτοιο και στον τόπο μας;  Αν περιμένουμε να γίνει από την κυβέρνηση, το βλέπω κάπως χλωμό. Νομίζω πως η καινούργια Δημοτική Αρχή πρέπει με δικές της ενέργειες που θα είναι στο πνεύμα του Καλλικράτη, να πορευτεί σ΄ αυτή τη γραμμή, τουλάχιστον σε ότι αφορά το νησί μας.

Θα το κάνει; Ίδωμεν.

Posted in "Αιγινήτικα Νέα", Αιγινήτικα, Γνώμες και σχόλια, Δημοσιεύσεις, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Θάνατος στους Γερμανούς εισβολείς!»

Posted by tofistiki στο 21/11/2010

Άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου που δημοσιεύεται στα «Αιγινήτικα Νέα»

Γιατί τώρα θυμήθηκα αυτό το παλιό σύνθημα, με το οποίο άρχιζαν και τέλειωναν οι εκπομπές του ραδιοσταθμού της Μόσχας, που ακούγαμε κρυφά, στην Κατοχή, από παράνομα ραδιόφωνα;

Διότι, όπως φαίνεται, η φράου Μέρκελ και οι γερμανοί ηγέτες που συντάσσονται μαζί της, το έχουν βάλει αμέτι μουχαμέτι να ξανακάνουν…τη Γερμανία μισητή στην υπόλοιπη Ευρώπη. Άρχισαν με τους οικονομικούς μετανάστες, κατηγορώντας τους πως δεν ενσωματώθηκαν στη γερμανική κουλτούρα. Αποκήρυξαν κατόπιν την πολύ-πολιτισμικότητα, που ήταν η κατευθυντήρια γραμμή της γερμανικής πολιτικής από τον καιρό του Αντενάουερ και του Βίλυ Μπραντ. Και τέλος, πάνε να φτιάξουν δύο Ευρώπες στη συσκευασία της μιας: Μια Ευρώπη των ισχυρών που θα διοικεί και μια Ευρώπη των φτωχών χωρών, που θα υπακούει.

Συμπεριφέρονται σα να ξέχασαν πως κατά στον 20ον αιώνα η Γερμανία εξαπέλυσε δυο παγκόσμιους πολέμους, για να τους χάσει και τους δύο, προκαλώντας όμως καταστροφές ασύλληπτου μεγέθους και τον χαμό εκατομμυρίων ανθρώπων. Παλαιός ευρωπαίος πολιτικός, που δε θυμάμαι πια το όνομά του, έλεγε για τους Γερμανούς,  πως είναι άριστοι στρατιώτες αλλά κάκιστοι διπλωμάτες. Δε φαίνεται να αλλάξανε πολύ από τότε. Βέβαια τώρα δεν τους παίρνει να κατακτήσουν στρατιωτικά την Ευρώπη, προσπαθούν όμως να την υποδουλώσουν οικονομικά.

Φυσικά, στην πραγματικότητα πίσω από τη Μέρκελ και τη γερμανική κυβέρνηση κρύβονται οι γερμανοί τραπεζίτες, οι πραγματικοί κυρίαρχοι του παιχνιδιού. Βλέπετε στη φάση αυτή του ανεξέλεγκτου καπιταλισμού και της ασύδοτης αγοράς, οι τράπεζες, από οργανισμοί διευκόλυνσης των συναλλαγών μεταλλάχθηκαν σε κυρίαρχους και ρυθμιστές της οικονομίας. Φαινόμενο νοσηρό και επικίνδυνο.

Παλαιότερα ο πλούτος έβγαινε από την Εργασία και το Κεφάλαιο. Στα εργοστάσια, στα εργοτάξια, στα μεγάλα αγροκτήματα, στα εμπορικά καταστήματα, οι μισθωτοί βάζανε τη δουλειά τους και οι κεφαλαιούχοι τα λεφτά τους (ιδιοποιούμενοι φυσικά τη δημιουργούμενη υπεραξία) και το αποτέλεσμα ήταν η παραγωγή χρήσιμων προϊόντων (μηχανών, ρούχων, επίπλων, τροφίμων κλπ…κλπ).

Σήμερα, όμως, ο μεγάλος πλούτος παράγεται στις τράπεζες με τη μεταφορά κεφαλαίων από χώρα σε χώρα, με χρηματιστηριακά κόλπα, με κομπίνες και σκάνδαλα και το αποτέλεσμα είναι η παραγωγή τοξικών προϊόντων.

Όμως ένα τέτοιο οικονομικό σύστημα, που βάζει τα κέρδη πάνω από τις ανάγκες των ανθρώπων, που διχάζει την κοινωνία και καταστρέφει το περιβάλλον, όση προσαρμοστικότητα και να δείχνει, δεν είναι βιώσιμο. Πολύ πιο σύντομα από όσο φανταζόμαστε θα μπει επί τάπητος το ζήτημα της αντικατάστασής του με κάποιο άλλο, όπως έγινε δυο φορές ως τώρα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Όπως κάποτε αποδείχτηκε πως η δουλική εργασία έγινε ασύμφορη  και πως πηγή πλούτου δεν ήταν πλέον η κατοχή δούλων, αλλά η κατοχή γης, όπως αργότερα διαπιστώθηκε πως η κατοχή γης έπαψε να είναι πηγή πλούτου, αλλά η κατοχή κεφαλαίων και μηχανών, έτσι και στο ορατό μέλλον, θα γίνει κοινή συνείδηση πως πηγή πλούτου είναι η γνώση και η πληροφορία και πως οι κεφαλαιούχοι είναι περιττοί.

Στο ξεκίνημα της Γαλλικής Επανάστασης, που έκλεισε οριστικά τη φεουδαρχία στο «χρονοντούλαπο της Ιστορίας», για να μεταχειριστώ μια φράση-κλισέ, οι πιο ριζοσπάστες δημοκρατικοί αστοί (το σημειώνω: αστοί όχι εργάτες) ονειρεύονταν «να πνίξουνε τον τελευταίο δούκα με τα έντερα του τελευταίου καρδινάλιου» (ή σε πιο γενικευμένη εκδοχή «τον τελευταίο βασιλιά με τα έντερα του τελευταίου πάπα).

Εμένα δε μ΄ αρέσουν τέτοιες άγριες λύσεις. Ονειρεύομαι όμως τη μέρα που θα χώσουν στη φυλακή τον τελευταίο τραπεζίτη, ας πούμε κάποιον μεγαλομέτοχο της Lehman Brothers,  με βάση τις επιβαρυντικές καταθέσεις του τελευταίου κεφαλαιούχου ή κάποιου μεγαλομέτοχου της Siemens…

Και να το δείτε πως κάτι τέτοιο δε θα αργήσει να γίνει…

ΥΓ. Κανονικά το σημείωμά μου αυτό θα έπρεπε να αναφέρεται στα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών στην Αίγινα, αλλά επειδή αυτό το έχουν ήδη κάνει άλλοι αρμοδιότεροι από εμένα, περιορίζομαι να πω, σαν υστερόγραφο, δυο λόγια μόνο:

Λοιπόν πιστεύω πως οι εκλογές (στην Αίγινα) πήγαν καλά. Βγήκαν πολλοί νέοι άνθρωποι, που ελπίζω να φέρουν το πνεύμα της συνεργασιμότητας στο Δημοτικό Συμβούλιο, να βοηθήσουν να μην αποκοπούν οι δημοτικοί άρχοντες από την αιγινήτικη κοινωνία και πως θα καταπιαστούν με όρεξη με τα χρονίζοντα προβλήματα που αντιμετωπίζει το νησί στις υποδομές και στον πολιτισμό.

Και, πρώτα-πρώτα, να σταματήσει η Αίγινα να εξάγει Σκουπίδια και Λύματα και να εισάγει Νερό. Παγκόσμια πρωτοτυπία, για έναν τόσο μικρό τόπο!!!

 

 

Τα σκίτσα είναι, βέβαια, του Γιάννη Ιωάννου

Posted in "Αιγινήτικα Νέα", Αιγινήτικα, Δημοσιεύσεις, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Τι έχουν τα έρμα και ψοφάν;

Posted by tofistiki στο 27/09/2010

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η Αίγινα και το νερό είχαν μια σχέση δύσκολη…

Φέτος το καλοκαίρι το κακό παράγινε, μια με τη μεγάλη διακοπή ρεύματος που άφησε χωρίς νερό μεγάλο μέρος του νησιού, αλλά πολύ χειρότερα με την προχτεσινή μπόρα που άφησε πίσω της συντρίμμια.

Τι συντρίμμια όμως είναι αυτά; Μήπως είναι τα συντρίμμια της απληστίας, της αλαζονείας, της αδιαφορίας και του ανθρωποκεντρισμού μας;

Έχω περάσει πολλά καλοκαίρια στον Μαραθώνα σε κάποια από τα εκατοντάδες ενοικιαζόμενα δωμάτια, έχω παρακολουθήσει όλα αυτά τα χρόνια τα σπίτια να σκαρφαλώνουν σιγά-σιγά στο βουνό και να το καταλαμβάνουν με τη γνωστή άναρχη, τυχαία, κακόγουστη, επεκτατική ανοικοδόμηση που συναντάμε σε όλη την Ελλάδα, έχω δει τις φωτιές να καίνε κι αυτήν ακόμα τη λιγοστή βλάστηση που είχε, αλλά το ρέμα του Βυρού ποτέ δεν το είχα δει… Πού ήταν;

Πάνω από τις μάντρες, μέσα από τα καμένα, κάτω από το τσιμέντο και τα μπαζώματα, το νερό θα βρει το δρόμο, θα μας πάρει όλους παραμάζωμα και θα βγει νικηφόρο στη θάλασσα…

(και να βλέπει κανείς τόση ποσότητα γλυκού νερού να φεύγει -μαζί με το χώμα μάλιστα- στη θάλασσα και να χάνεται, τι κρίμα!)

 

 

 

  

(Σχολίασε η Λένα, οι φωτογραφίες είναι από τη «Νέα Εποχή» και το «Aegina Portal»)

 

Posted in Αιγινήτικα, Γνώμες και σχόλια, Επικαιρότητα, Η γνώμη του μη ειδικού | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Η Αίγινα της Μαίρης Γαλάνη-Κρητικού

Posted by tofistiki στο 29/08/2010

Γράφει ο Δημήτρης Σαραντάκος

Αρχίζοντας από την αρχή, δηλαδή από την εντύπωση που σου δίνει το βιβλίο μόλις το πάρεις στα χέρια σου, μπορώ να πω πως πρόκειται για πολύ καλή δουλειά.
Είναι ένα βιβλίο 320 σελίδων, με εξαιρετικά επιμελημένη εκτύπωση και στολισμένο με φωτογραφίες προσωπικού χαρακτήρα και γι΄αυτό ίσως πολύ ενδιαφέρουσες, καθώς και πολύ χαρακτηριστικά σκίτσα, τα περισσότερα του Βαγγέλη Αθανασίου, που έφυγε πρόσφατα από κοντά μας.

Διαβάζοντάς το, διαπιστώνεις αμέσως πως η συγγραφέας διαθέτει το προσόν να τραβά το ενδιαφέρον σου και να μη σ΄ αφήνει να το παρατήσεις αν δεν το τελειώσεις. Γράψιμο τερπνό και ταυτόχρονα νευρώδες, χωρίς πλατειασμούς και αισθηματολογίες, που σε κατακτά και σε συγκινεί πρώτα με αυτά που γράφει και εν συνεχεία με τον τρόπο που τα γράφει.

Για να έρθω τώρα στο περιεχόμενο του βιβλίου «Αίγινα – τα πρόσωπα – οι τόποι – οι μνήμες» πρόκειται για κείμενα που έχουν δημοσιευθεί την τελευταία δεκαετία σε εφημερίδες ή περιοδικά και τα οποία καταχωρούνται στο βιβλίο όχι με τη χρονολογική σειρά που δημοσιεύθηκαν στα εν λόγω έντυπα (τα οποία άλλωστε δεν αναφέρονται), αλλά θεματολογικά.
Η επιλογή αυτή τους δίνει την αξία ενός εξαιρετικά ενδιαφέροντος ψηφιδωτού, που απεικονίζει με συναρπαστικό τρόπο τη ζωή της Αίγινας κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Ακριβώς επειδή δεν πρόκειται για κάποια συστηματική αφήγηση, δίκην ιστορικού δοκιμίου, αυτή η φαινομενικά ανοργάνωτη καταγραφή προσώπων και τόπων, πάντοτε σε βιωματική σχέση με την αφηγήτρια, αποχτά τεράστιο νοηματικό βάρος και σε πολλά σημεία της σε καθηλώνει.

Διαβάζοντας το βιβλίο της Μαίρης Γαλάνη-Κρητικού, ανακαλύπτεις τα κυριότερα χαρίσματά της: την κοινωνικότητα και την αγάπη της γι αυτό τον τόπο, για τους ανθρώπους της, ντόπιους και επισκέπτες που έγιναν συντοπίτες μας, γιατί αγάπησαν την Αίγινα και την τίμησαν με την παρουσία τους για πολλά χρόνια, αλλά και με τα έργα τους!
Αμέσως μετά σε εντυπωσιάζει η πολυπλοκότητα και το πλήθος των απασχολήσεών της. Πότε πρόλαβε και έκανε τόσα πολλά πράγματα, διαφορετικά μεταξύ τους; Πόσα οκτάωρα χρειάστηκαν για να χωρέσουν όλες αυτές οι δραστηριότητες; Ασφαλώς είχε την τύχη να έχει, για αρκετά χρόνια κοντά της, μεγάλες δασκάλες που την ξεχώρισαν από την εφηβεία της και της άνοιξαν δρόμους συμμετοχής, δράσης και ευθύνης. Όμως δεν φτάνει αυτό!
Η κοινωνική της δράση, η παρουσία της στα Αιγινήτικα δρώμενα, οι δεσμοί με τους συμμαθητές της στο Γυμνάσιο που συνεχίζονται αδιάκοπα, οι σχέσεις της, το ίδιο ζεστές και εγκάρδιες, με τους απλούς ανθρώπους του νησιού, αλλά και με λόγιους, καλλιτέχνες, δημιουργούς, έχουν να κάνουν με τον προσηνή και ταυτόχρονα τολμηρό χαρακτήρα της και την ευρύτητα των ενδιαφερόντων της.

Το βιβλίο «Αίγινα – τα πρόσωπα – οι τόποι – οι μνήμες» σου μαθαίνει τόσα πολλά για το νησί και κυρίως για τους ανθρώπους του και μάλιστα για εκείνους, που δεν είχες την τύχη να γνωρίσεις ο ίδιος. Και κυρίως βρίσκεις σ΄ αυτό πράγματα για τη ζωή τους κι όχι απλά βιογραφικά στοιχεία, που μπορείς να βρεις κι αλλού.
Η Μαίρη, μας παρουσιάζει τους δημιουργούς που πέρασαν από το νησί μας, με απλό, προσιτό τρόπο, όπως τους γνώρισε εκείνη, μέσα από τη σχέση τους και την επαφή μαζί τους, δίνοντάς μας κυρίως στοιχεία του χαρακτήρα τους.

Πιστεύω ότι η «Αίγινα» της Μαίρης Γαλάνη-Κρητικού, βιβλίο που γράφτηκε με πολύ αγάπη για το νησί και τους ανθρώπους του, πλουτίζει τη βιβλιογραφία της Αίγινας.


Τα σκίτσα του Βαγγέλη Αθανασίου είναι από την ιστοσελίδα http://aigina.bravepages.com

Posted in Αιγινήτικα, Γνώμες και σχόλια, Νέες εκδόσεις, Πολιτιστικά | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Για τη λύση του προβλήματος ύδρευσης της Αίγινας

Posted by tofistiki στο 26/08/2010

Άρθρο του Δημήτρη Σαραντάκου
που θα δημοσιευτεί στα «Αιγινήτικα Νέα»

Πριν από τέσσερις μήνες δημοσιεύθηκε σ΄ αυτή τη σελίδα των «Αιγινήτικων Νέων» σημείωμά μου, αναφορικά με τα χρονίζοντα εδώ και δεκαετίες προβλήματα, που ταλαιπωρούν το νησί και συγκεκριμένα την ύδρευση, τη διάθεση των υγρών αποβλήτων και την αξιοποίηση των στερεών αποβλήτων και σαν είδος συμπεράσματος κατέληγα στη διαπίστωση, πως εκείνο που χρειάζεται ο τόπος είναι να έρθει στην εξουσία η Φαντασία.

Καθώς πλησιάζουν οι αυτοδιοικητικές εκλογές, βλέπω πως ποτέ δεν ήταν τόσο αναγκαίο να γίνει αυτό.
Διανύουμε μια πολύ περίεργη προεκλογική περίοδο. Μολονότι σε λιγότερο από τρεις μήνες έχουμε τις αυτοδιοικητικές εκλογές, ακόμα δεν έχουν κατασταλάξει τα σχήματα που θα ζητήσουν την ψήφο μας, δεν έχουν καταρτίσει τα προγράμματα που θα εφαρμόσουν, εάν και εφόσον πάρουν την εξουσία, και σχεδόν δεν έχουν δημοσιευθεί οι προεκλογικές διακηρύξεις τους.
Είναι πρωτοφανής στα εκλογικά χρονικά αυτή η δυστοκία, όχι όμως και ανεξήγητη. Κατά κύριο λόγο οφείλεται στην κρίση αξιοπιστίας και φερεγγυότητας, που περνά ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.
Δε θα συνεχίσω με αυτό το άχαρο θέμα. Για κάτι άλλο θέλω να γράψω: Για το περιεχόμενο των προγραμμάτων των υποψήφιων, τα οποία όμως δεν έχουν ακόμα κυκλοφορήσει επισήμως. Έτσι, μη έχοντας στη διάθεσή μου τα τελικά προγράμματα, στα οποία εκθέτουν οι υποψήφιοι τους τρόπους με τους οποίους θα επιλύσουν τα προβλήματα που απασχολούν την Αίγινα και τους κατοίκους της, αποφάσισα να ρωτήσω εγώ ο ίδιος τους υποψήφιους δημάρχους προσωπικά.
Και άρχισα ρωτώντας τους τι σκοπεύουν να κάνουν με το νερό, γιατί το θεωρώ το πιο βασικό πρόβλημα, καθώς χωρίς άφθονο πόσιμο νερό δε μπορεί να γίνει τίποτα: ούτε τουριστική ανάπτυξη, ούτε γεωργική παραγωγή, ούτε κανενός είδους ανάπτυξη.
Μη περιμένετε, αγαπητοί αναγνώστες να αναφέρω ονόματα. Το σημείωμα αυτό δεν έχει προεκλογικό χαρακτήρα και δε θα προβάλει ούτε θα κατακρίνει κανέναν υποψήφιο. Λοιπόν, από όλους όσους ρώτησα μονάχα ένας τάχθηκε αναφανδόν και ανεπιφύλακτα υπέρ της αφαλάτωσης του θαλασσινού νερού.
Άλλος, αφού ανέφερε ένα σωρό «ναι μεν αλλά», ουσιαστικά τάχθηκε υπέρ της σύνδεσης με το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ. Τρίτος μου δήλωσε πως ο ίδιος είναι υπέρ της αφαλάτωσης, αλλά η πλειοψηφία των συμβούλων που τον πλαισιώνουν είναι υπέρ της μεταφοράς του νερού από το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ. Τέταρτος τέλος εκπρόσωπος συνδυασμού, στήριξε τις ενστάσεις του κατά της λύσεις της αφαλάτωσης, στο μεγάλο κόστος ενός εργοστασίου που θα ικανοποιεί τις υδατικές απαιτήσεις του νησιού, το μεγάλο ποσό ενέργειας που θα χρειαζόταν και στο πρόβλημα της διάθεσης του αλμολοίπου, δηλαδή του πυκνού αλατούχου διαλύματος που θα μείνει μετά την απόληψη του καθαρού-γλυκού νερού.

Το κάπως μελαγχολικό συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω είναι πως όσοι υποστηρίζουν τη λύση να συνδεθεί το νησί με το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ, δεν διαθέτουν, τουλάχιστον φαντασία. Γιατί δεν αντιλαμβάνονται πως αν παγιωθεί η εξάρτηση του νησιού από εξωτερικές πηγές νερού, αυτό μας γυρίζει πολύ πίσω, στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν δεν υπήρχαν οι σημερινές τεχνολογικές λύσεις. Όσοι πάλι απορρίπτουν τη λύση της αφαλάτωσης για τους λόγους που προανέφερα, είναι φανερό πως την αντιμετωπίζουν με την παρωχημένη νοοτροπία της κατασκευής μεγάλων μονάδων, που βαθμιαία εγκαταλείπεται.

Επειδή ανήκω στους αισιόδοξους (ή κατ΄ άλλους, στους εύπιστους και αφελείς), πιστεύω πως τα επιχειρήματα υπέρ της σύνδεσης με την ΕΥΔΑΠ ή οι αντιρρήσεις κατά της αφαλάτωσης δεν έχουν ιδιοτελή χαρακτήρα. Με ενοχλεί όμως αυτή η κοντόφθαλμη αντιμετώπιση ενός προβλήματος καίριας σημασίας και με εξοργίζει η προτίμηση σε λύσεις που προϋποθέτουν την κατασκευή μεγάλων έργων.

Κατά την πολυετή υπηρεσία μου στην Δ/νση Τεχνικών Έργων της Αγροτικής Τράπεζας, εκείνο που αντιμετωπίζαμε συχνά, οι συνάδελφοί μου κι εγώ, ήταν η τάση των Προέδρων και άλλων ηγετικών παραγόντων των Αγροτικών Συνεταιρισμών ή των Ενώσεων Γεωργικών Συνεταιρισμών, να επιλέγουν μεταξύ των προτεινόμενων λύσεων την πιο μεγάλη και την πιο δαπανηρή. Είχα δώσει τότε πολλές νικηφόρες μάχες ενάντια σ΄ αυτή τη νοοτροπία.
Κανείς δε μίλησε για μία κεντρική μονάδα αφαλάτωσης, που θα καλύπτει τις ανάγκες ολόκληρου του νησιού, αλλά για έξι ή οκτώ μονάδες, σκορπισμένες σε όλο το νησί: στην Πέρδικα, στην Αγιά Μαρίνα, στη Βαγία, στη Σουβάλα, στην πόλη της Αίγινας, ακόμα και, γιατί όχι;. στις Λαούσες.
Κανείς δε μίλησε επίσης για ενεργοβόρες μονάδες, που θα ξοδεύουν το ρεύμα της ΔΕΗ. Οι σύγχρονες μονάδες αφαλάτωσης παράγουν μόνες τους την ηλεκτρική ενέργεια που χρειάζονται, από τον ήλιο ή από τον άνεμο. Άλλη μια ένδειξη της έλλειψης φαντασίας που έχουν οι αντιρρησίες. Δεν υποπτεύονται πως, μέσα στα επόμενα είκοσι χρόνια, όταν κάθε σπίτι θα παράγει το δικό του ρεύμα από τον ήλιο, ενώ η αιολική ενέργεια θα καλύπτει τις ανάγκες των οικισμών για ηλεκτροφωτισμό και κίνηση, η ΔΕΗ θα έχει προ πολλού καταργηθεί.

Φαντασίες, θα πούνε κάποιοι. Και τι απέγιναν οι μαρκονιστές, οι ασυρματιστές του εμπορικού ναυτικού, που άλλοτε μόνο στην Αίγινα ήταν πολλές δεκάδες και σε όλη την Ελλάδα πολλές εκατοντάδες, που είχαν σωματεία, υπήρχαν σχολές που τους εκπαίδευαν; Mόλις μπήκαν σε χρήση οι δορυφόροι πλοήγησης, καταργήθηκαν!

Posted in "Αιγινήτικα Νέα", Αιγινήτικα, Γνώμες και σχόλια, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Ανακοίνωση της Επαγγελματικής Ένωσης Σουβάλας

Posted by tofistiki στο 13/08/2010

Από την  Επαγγελματική  Ένωση  Σουβάλας, πήραμε και δημοσιεύουμε, την παρακάτω ανακοίνωση:

13/08/2010

Η Σουβάλα, μαζί με ολόκληρη την Αίγινα, σε  αυτά τα πέντε 24ώρα βρέθηκε στο επίκεντρο των εξελίξεων και των ειδήσεων βιώνοντας μία  τις μεγαλύτερες καταστροφές της.

Οι απώλειες που σημειώθηκαν εν μέσω κρίσης είναι πολλές και παράπλευρες όπως  φυσικά και σε όλη την επικράτεια του νησιού. Ο τραγικός συνδυασμός της διακοπής ρεύματος, σε συνάρτηση με την αδυναμία υδροδότησης του τοπικού διαμερίσματος,  δημιούργησαν τριτοκοσμικές συνθήκες τόσο στους κατοίκους, όσο και στους επισκέπτες και παραθεριστές στη κορύφωση της τουριστικής περιόδου.

Οι επιχειρηματίες όλες αυτές τις ημέρες βιώσαμε πραγματικά πρωτόγνωρες καταστάσεις με αποτέλεσμα την οικονομική μας καταστροφή,  όταν πλέον τίθεται έντονα το ερώτημα της βιωσιμότητας μας.  Δυστυχώς η κεντρική εξουσία, η Δ.Ε.Η. και ο Δήμος δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Ακούσαμε πολλά, αλλά για εμάς το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει και αυτό δεν αλλάζει, όταν η αδυναμία παροχής βασικών υπηρεσιών είναι αυτό που μας οδηγεί σήμερα αναμφισβήτητα στην οικονομική καταστροφή.

Ήδη η Ένωσή μας σε συνεργασία με την Επαγγελματική Ένωση Αίγινας, έχει κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες και έχει κινηθεί νομικά για την προάσπιση των συμφερόντων της και την διεκδίκηση αποζημιώσεων για τα μελή της.  Ζητάμε από τις τοπικές αρχές να διαμορφώσουν τις κατάλληλες συνθήκες, ώστε να μην επαναληφθεί αυτό το ατυχές και τόσο επικίνδυνο γεγονός.

Οι τοπικές αρχές οφείλουν μαζί με τη ΔΕΗ να μας παρουσιάσουν το χρονοδιάγραμμα των έργων που θα εξασφαλίσουν την επάρκεια ρεύματος για τα επόμενα χρόνια γιατί το πρόβλημα δεν έχει εξαλειφθεί ακόμα. Πάντα θα ζούμε με αυτό το άγχος. Ζητάμε από το Δήμο να καταθέσει μελέτη σχεδιασμού διαχείρισης τέτοιων κρίσεων, ώστε να καλύπτονται οι βασικές ανάγκες σε γρήγορο χρονικό διάστημα για το διαμέρισμα μας αλλά και το σύνολο του νησιού.

Επίσης ζητάμε από τη ΔΕΗ παροχή δωρεάν ηλεκτρικού ρεύματος για τους επόμενους 12 μήνες. Είναι ανάγκη να δοθούν μέτρα φορολογικού περιεχομένου από το Υπουργείο Οικονομικών για τους επιχειρηματίες του νησιού που επλήγησαν από αυτές τις καταστάσεις κι απ΄την άλλη μεριά είμαστε διατεθειμένοι να συμβάλλουμε σε μια πιθανή καμπάνια της Δ.Ε.Η. για την εξοικονόμηση ενέργειας.

Δεν ζητάμε πολλά και παράλογα, αλλά τα αυτονόητα. Επενδύσαμε στο τόπο μας με κόπο και όρεξη. Θέλουμε να μείνουμε, διεκδικώντας πάντα τις βασικές προϋποθέσεις ενός υγιούς επιχειρηματικού περιβάλλοντος που θα συμβάλει στη γενική ανάπτυξη όλου του νησιού κι αυτή τη φορά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να κάνουν αφιερώματα για την πορεία ανάπτυξης του τόπου μας κι όχι ρεπορτάζ με καταγγελίες και δυσφήμηση φέρνοντάς μας πολλά χρόνια πίσω.

Posted in Αιγινήτικα, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: