Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Archive for the ‘Αιγινήτικα’ Category

Λιγοστέψαμε…

Posted by tofistiki στο 08/04/2015

Από την Κική, για τον Βαγγέλη Λινό που έφυγε χτες…
 –
VagelisLinos
 –

Σήμερα το πρωί, σαν άνοιξα το κομπιούτερ, με περίμενε ένα πικρό νέο από την Αίγινα:
– Ο Βαγγέλης ο Λινός, ο αγωνιστής, ο εγκάρδιος φίλος, ο συναγωνιστής στο στήσιμο της Δημοκρατικής Παράταξης: «Δημοτική Κίνηση Αίγινας»,

που κλάψαμε μαζί, όταν δεν τα καταφέραμε,
ο συνεχώς αγωνιζόμενος και ανταγωνιζόμενος,

ο ανιδιοτελής συνδικαλιστής, ο μοναχικός ανένταχτος συνασπιστικός, σπάνιον είδος στα χρονια μας,

που έγραφε μόνος του τα συνθήματα και τις ανακοινώσεις του κόμματος (του 2,9%, του 3% ή 4%)

και γέμιζε αφίσες του ΣΥΝ  τις κολώνες του νησιού…
Ο Συριζαίος αντιπρόσωπος στο ιδρυτικό του Συνέδριο – δεν τα θυμάμαι και καλά-

έφυγα κι εγώ απ την Αίγινα μετά τον Μίμη…

Στις εκλογές μας περίμενε έναν-έναν, στα περίπτερα του Λιμενοβραχίονα,
στην αυλή του Σχολείου, με τους καταλόγους και τα ψηφοδέλτια στα χέρια…

Και μας μετρούσε…
μήπως κάποιος δεν φανεί, να ρωτήσει, να μάθει,
γιατί αργεί;

Στις τελευταίες εκλογές δεν τον είδα, ρώτησα,
κάτι μου απάντησαν, αλλά δεν κατάλαβα, βιαζόμουν να προλάβω το πλοίο!

Στη γιορτή του δεν απαντούσε, του έστειλα sms με ευχές, δεν πήρα πάλι απάντηση…

Δεν ειδοποίησαν οι εναπομείναντες φίλοι, ελάχιστοι πλέον…

– Αχ, βρε Βαγγέλη, Μ. Τετάρτη και σύ, σαν τον Νότη!
Σίγουρα θα πρόλαβες να μάθεις τ’ αποτελέσματα των εκλογών, θα χάρηκες, μπορεί να ήπιες,
στα κρυφά και κάποιο ποτηράκι…

Καλό σου ταξίδι, καλέ μου φίλε και σύντροφε!

Λιγοστέψαμε, απελπιστικά…

κ.

ΑΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΣ ΛΙΓΟ… 

Αν περίμενες λίγο,
θα ‘ρχόταν η Άνοιξη
και θα ‘βλεπες τα τριαντάφυλλα
να μπουμπουκιάζουν στις γλάστρες…

Αν περίμενες λίγο,
θα πρασινίζαν οι φιστικιές
και θα ‘κρυβαν την ασχήμια των χωραφιών,
καθώς ανηφόριζες…

Αν περίμενες λίγο,
μπορεί να προλάβαινες την ΑΝΑΣΤΑΣΗ…

Κική Σαραντάκου 8/4/2015

 –

 
Για τον Βαγγέλη Λινό:
Η φωτογραφία είναι από το http://www.aeginaphotographer.com

Posted in Αιγινήτικα, Εις μνήμην | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

10η Γιορτή Παραδοσιακών Σπόρων στην Αίγινα

Posted by tofistiki στο 04/04/2015

Την Κυριακή, 5 Απριλίου 2015, 11:00 πμ, στον πύργο του Μάρκελλου, (5΄ από το λιμάνι της Αίγινας), η Ομάδα Αίγινας της Eναλλακτικής Κοινότητας «Πελίτι» μας καλεί να γιορτάσουμε όλοι μαζί τη διπλή Γιορτή του Πελίτι!

20150404-210504.jpg

Κάθε χρόνο τον Απρίλη, πανελλαδικά, γίνονται γιορτές προσφοράς παραδοσιακών φυτών. Φέτος όμως έχουμε και γενέθλια!

Το πελίτι κλείνει 20 χρόνια δράσης, και η τοπική ομάδα της Αίγινας τα 10 χρόνια της.

Ελάτε να γιορτάσουμε με ζωντανή μουσική, χορό, κρασί και φυσικά την προσφορά των φυτών που όλοι μαζί σπείραμε και φροντίσαμε.

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης

11:00 πμ ξεκίνημα με:

α. Διανομή αριθμών προτεραιότητας για παραλαβή φυτών

β. Καλωσόρισμα-χαιρετισμός

γ. Μοίρασμα φυτών μετά το τέλος των ομιλιών.

Η ΜΚΟ “Μήλο” με την Έλενα Φουντούκη, μαζί με την νηπιαγωγό- εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού Μαριάνθη Δημητρούλη του Μηλοκύδωνου, θα απασχολήσουν τα παιδιά.

Και οι …“μεγάλοι” όμως θα μπορέσουν να γίνουν για λίγο παιδιά, με τη βοήθεια του Γιάννη Ψαλλιδάκου και το συμμετοχικό παιχνίδι στο οποίο θα τους μυήσει.

Παρακαλούνται όσοι πήραν φυτά το Φεβρουάριο στο ανοιχτό σπορείο, που οργάνωσε η ομάδα Πελίτι Αίγινας, να τα φέρουν αρκετά πριν από την αρχή της εκδήλωσης (από 10:15π.μ.) ώστε να έχουμε χρόνο για τη σωστή οργάνωση.

Πληροφορίες: http://www.peliti.gr & aigina@peliti.gr, 6971630495

Posted in Αιγινήτικα, ενεργοί πολίτες | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

«Χαιρετίσματα από την Αίγινα» με τον Γιώργο Μαρίνο στο 4ο Φεστιβάλ Θεάτρου

Posted by tofistiki στο 28/07/2014

Ανταπόκριση από την Αίγινα, όπου βρίσκεται η Κική, για την παράσταση «Χαιρετίσματα από την Αίγινα» με τον Γιώργο Μαρίνο, στα πλαίσια του 4ου Φεστιβάλ Θεάτρου, στις 25 Ιουλίου:

«Χτες ήταν μια πολύ συγκινητική για μένα και πολύ ευχάριστη για όλους βραδιά στην αυλή του Λαογραφικού, με τον Γιώργο Μαρίνο και την Ανθή Μαρμαρινού!
Πριν κάποια χρόνια είχαν παρουσιάσει κάτι ανάλογο στην αυλή το Κυβερνείου ο Μίμης με τον Μαρίνο: «‘Αίγινα για σένα ποιητής». Χτες, πριν την έναρξη, η Ανθή διάβασε μια πολύ καλογραμμένη κριτική του Μίμη γι’ αυτή την παρουσίαση, αλλά και γενικά για την προσφορά του Μαρίνου.
Στο 20  μέρος, ο Μαρίνος απήγγειλε ένα ποίημά του για τις μακροχρόνιες αγάπες, που πάλι αναφερόταν στον Μίμη.»

Η φωτογραφία είναι από το Aeginaportal, όπου μπορείτε να δείτε και βίντεο με αποσπάσματα από την παράσταση.

Το φεστιβάλ συνεχίζεται με την «Υπατία» από τη Θεατρική Ομάδα «Ανάδρασις» σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Χρυσομάλλη καλλιτεχνική επιμέλεια Ηλία Δεμιρτζόγλου.

Posted in Αιγινήτικα, Επικαιρότητα, Πολιτιστικά | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Κι εσύ να λείπεις…

Posted by tofistiki στο 07/04/2014

Το έστειλε ο καλός φίλος του Μίμη και της Κικής, ο Γιώργος Μαρίνος και μας συγκίνησε τόσο πολύ, νιώσαμε σαν να γράφτηκε για τον Μίμη.
 

Κι εσύ να λείπεις… IMG_3688

Να μπαίνει ο ήλιος απ’ το ολάνοιχτο μπαλκόνι
εκεί που έκτισε φωλιά το χελιδόνι

κι εσύ να λείπεις…

Να ‘χει πνιγεί η γειτονιά μας στα γεράνια
και να γιορτάζουν γη και θάλασσα και ουράνια

κι εσύ να λείπεις…

Ν’ αστράφτει φως η βουκαμβίλια κι ο άσπρος φράχτης
για ν ακουμπάει η πεταλούδα το άηχο (αχ) της

κι εσύ να λείπεις…

Να ‘χω σαν τότες στο τραπέζι ένα μπουκέτο
που είχαμε κλέψει από της άνοιξης το πέτο

κι εσύ να λείπεις…

Τα δαντελένια πετσετάκια στο άδειο πιάτο
Μην έρθει η άνοιξη και τα εύρει άνω – κάτω

κι εσύ να λείπεις…

Να είναι μαζί σου του μυαλού οι περιπλανήσεις
και από τη ζέστη του χεριού σου οι αναμνήσεις

κι εσύ να λείπεις…

Όλα τριγύρω να μου λένε καλημέρα
κι  εγώ να ψάχνω…..να σε ψάχνω νύχτα – μέρα

κι εσύ να λείπεις

κι εσύ να λείπεις
κι εσύ να λείπεις

Γιώργος Μενέλαος Μαρίνος

Posted in Αιγινήτικα, Περιοδικό, Ποίηση | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Πελίτι Αίγινας – 9η Γιορτή Παραδοσιακών Σπόρων, Κυριακή 6/4

Posted by tofistiki στο 04/04/2014

Εκδήλωση της πολύ δραστήριας Ομάδας Πελίτι Αίγινας, στα πλαίσια των πανελλαδικών γιορτών της εναλλακτικής κοινότητας «Πελίτι», http://www.peliti.gr για τις ντόπιες ποικιλίες, που διοργανώνονται κάθε Απρίλη.
 

Η ομάδα Αίγινας, διοργανώνει για 9η συνεχή χρονιά τη Γιορτή προσφοράς των παραδοσιακών φυτών την Κυριακή, 6 Απριλίου 2014, 11:00 πμ στον πύργο του Μάρκελλου.

peliti Aiginas

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης:

11:00 πμ ξεκίνημα με:

α. Διανομή αριθμών προτεραιότητας για παραλαβή φυτών

β. Καλωσόρισμα-χαιρετισμός

γ. Λίγα λόγια από μαθητές και μαθήτριες σχολείων της Αίγινας που έκαναν Σπορεία.

δ. Η κ. Γώγου Έλενα από τον “Αστικό Αγρό Χαλανδρίου” θα μας μιλήσει με θέμα: “Αστική καλλιέργεια, μια περιπέτεια μέσα στην πόλη”.

ε. Μοίρασμα φυτών μετά το τέλος της ομιλίας.

 Τα παιδιά θα απασχολήσει η νηπιαγωγός-εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού κ. Μαριάνθη Δημητρούλη, μετά τις 12:30.

 Παρακαλούνται όσοι πήραν φυτά το Φεβρουάριο στο ανοιχτό σπορείο που οργάνωσε η ομάδα Πελίτι Αίγινας, να τα φέρουν αρκετά πριν από την αρχή της εκδήλωσης (10:15π.μ.) ώστε να έχουμε χρόνο για τη σωστή οργάνωση.

 Πληροφορίες: http://www.peliti.gr , 2524022059, aigina@peliti.gr, 6971630495

 

Posted in Αιγινήτικα, Επικαιρότητα | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Παρουσίαση του βιβλίου «Ο Βενετσιάνικος καθρέφτης», στην Αίγινα – Ενημέρωση

Posted by tofistiki στο 10/02/2014

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ

Για το βιβλίο, είχαμε γράψει εδώ, όταν εκδόθηκε.
Η παρουσίαση θα γίνει από τον εκπαιδευτικό, και αγαπητό φίλο του Μίμη και της Κικής, Χρήστο Ρέππα.

Ενημέρωση, 23-2-2014:
Το ενημερωτικό portal της Αίγινας, aeginaportal.gr, έκανε εκτενές αφιέρωμα όπου μπορείτε να δείτε και βίντεο από την εκδήλωση με όλες τις ομιλίες, τους ευχαριστούμε πολύ!
Αναφορά έκαναν και τα Αιγινήτικα Νέα.

Λίγες φωτογραφίες από την εκδήλωση:

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.


Posted in Αιγινήτικα, Επικαιρότητα, Λογοτεχνία, Πολιτιστικά | Με ετικέτα: , , , , | Leave a Comment »

Χειμωνιάτικη Αίγινα

Posted by tofistiki στο 20/01/2014

Ευλογημένος τόπος, με τέτοιο χειμώνα… Να τον προσέχουμε, για να τον έχουμε. 🙂

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Posted in Αιγινήτικα, Σκίτσα-φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , | 2 Σχόλια »

Φθινόπωρο στην Αίγινα

Posted by tofistiki στο 26/10/2013

Λίγο πριν τελειώσει η μέρα της γιορτής του, κάτι σαν δώρο για τον Μίμη, μερικές φωτογραφίες από την πανέμορφη φθινοπωρινή Αίγινα, που μοιάζει λες κι έρχεται η Άνοιξη, κι όχι ο Χειμώνας! Τα ρόδια έσκασαν κιόλας, το ξερό χώμα αρχίζει να πρασινίζει από τριφύλλια κι αγριολούλουδα, ο αέρας μυρίζει βροχή, αλλά ακόμα μπορείς να κάνεις και μπάνιο. Οι ελίτσες που φύτεψε με τα χέρια του, φορτωμένες, περιμένουν να τις μαζέψει, όπως πριν λίγα χρόνια με τις εγγόνες του, που είχε χαρεί σαν μικρό παιδί.

Κοιτάζοντας το χτήμα και το σπίτι, σκεφτόμουν πως οι ξαφνικές απώλειες κοστίζουν και στα άψυχα ακόμα, σε όλα αυτά που αφιέρωνε τη φροντίδα και τον χρόνο του εκείνος που έφυγε…

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Τα σκυλιά στις φωτογραφίες, είναι καινούργιοι επισκέπτες, παρατημένα υποθέτω από καλοκαιρινά «αφεντικά». Είναι μια παράξενη «οικογένεια»: Μια ολόμαυρη «μάνα», ένα φοβιτσιάρης μαύρος γίγαντας κι ένα ασπράκι μικρό. Πάνε μαζί παντού, κρατάνε παρέα το ένα στο άλλο, μοιράζονται φαγητό και μοναξιά.

Posted in Αιγινήτικα, Εις μνήμην | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

Αντίο, Μαρία…

Posted by tofistiki στο 28/07/2013

Με αληθινή συντριβή και πόνο ψυχής, μάθαμε τον απρόσμενο θάνατο της αγαπημένης ξαδέρφης και θείας, της Μαρίας Πρωτονοταρίου, μιας γυναίκας άξιας και ακούραστης, που ήταν πάντα εκεί για όλους όσους είχαν ανάγκη από βοήθεια, παρηγοριά ή συμβουλή.
Η Κική είναι απαρηγόρητη για την απώλεια της αγαπημένης ξαδέρφης και φίλης που την στήριζε πάντα, και ακόμα περισσότερο μετά το θάνατο του Μίμη.
Θερμά συλλυπητήρια και ευχές για κουράγιο μέσα από την καρδιά μας, στα παιδιά της Νεκτάριο και Μάρθα και την εγγονούλα της, που της έδινε τόση χαρά. Κι ένα ποίημα της Κικής, κατευόδιο και μικρή παρηγοριά για την απώλεια…

***

Τα χέρια της Μάνας σας

δεν θα μείνουν ακίνητα

ούτε κάτω απ το χώμα…

Μα θα βρούνε τον τρόπο

να φυτρώσουνε

για  να βλαστήσουν

και να κάνουν λουλούδια!

***

Posted in Αιγινήτικα, Εις μνήμην, Περιοδικό | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Κώστας Βάρναλης – Η μάνα του Χριστού

Posted by tofistiki στο 03/05/2013

Ἡ Μάνα τοῦ Χριστοῦ

Πῶς οἱ δρόμοι εὐωδᾶνε μὲ βάγια στρωμένοι,
ἡλιοπάτητοι δρόμοι καὶ γύρω μπαξέδες!
Ἡ χαρὰ τῆς γιορτῆς ὅλο πιότερο ἀξαίνει
καὶ μακριάθε βογγάει καὶ μακριάθε ἀνεβαίνει.

Τὴ χαρά σου, Λαοθάλασσα, κῦμα τὸ κῦμα,
τῶν ἀλλῶνε τὰ μίση καιρὸ τήνε θρέφαν
κι᾿ ἂν ἡ μαύρη σου κάκητα δίψαε τὸ κρῖμα,
νὰ ποὺ βρῆκε τὸ θῦμα της, ἄκακο θῦμα!

Ἄ! πὼς εἶχα σὰ μάνα κι᾿ ἐγὼ λαχταρήσει
(ἦταν ὄνειρο κι᾿ ἔμεινεν, ἄχνα καὶ πάει)
σὰν καὶ τ᾿ ἄλλα σου ἀδέρφια νὰ σ᾿ εἶχα γεννήσει
κι᾿ ἀπὸ δόξες ἀλάργα κι᾿ ἀλάργα ἀπὸ μίση!

Ἕνα κόκκινο σπίτι σ᾿ αὐλὴ μὲ πηγάδι. . .
καὶ μία δράνα γιομάτη τσαμπιὰ κεχριμπάρι. . .
νοικοκύρης καλὸς νὰ γυρνᾷς κάθε βράδι,
τὸ χρυσό, σιγαλὸ καὶ γλυκὸ σὰν τὸ λάδι.

Κι᾿ ἅμ᾿ ἀνοίγῃς τὴν πόρτα μὲ πριόνια στὸ χέρι,
μὲ τὰ ροῦχα γεμάτα ψιλὸ ροκανίδι,
(ἄσπρα γένια, ἄσπρα χέρια) ἡ συμβία περιστέρι
ν᾿ ἀνασαίνῃ βαθιὰ τ᾿ ὅλο κέδρον ἀγέρι.

Κ᾿ ἀφοῦ λίγο σταθῇς καὶ τὸ σπίτι γεμίσῃ
τὸν καλό σου τὸν ἤσκιο, Πατέρα κι᾿ Ἀφέντη,
ἡ ἀκριβή σου νὰ βγάνῃ νερὸ νὰ σοῦ χύσῃ,
ὁ ἀνυπόμονος δεῖπνος μὲ γέλια ν᾿ ἀρχίσῃ.

Κι᾿ ὁ κατόχρονος θάνατος θἄφτανε μέλι
καὶ πολλὴ φύτρα θ᾿ ἄφηνες τέκνα κι᾿ ἀγγόνια
καθενοῦ καὶ κοπάδι, χωράφια κι᾿ ἀμπέλι,
τ᾿ ἀργαστήρι ἐκεινοῦ, ποὺ τὴν τέχνη σου θέλει.

Κατεβάζω στὰ μάτια τὴ μάβρην ὀμπόλια,
γιὰ νὰ πάψη κι᾿ ὁ νοῦς μὲ τὰ μάτια νὰ βλέπῃ. . .
Ξεφαντώνουν τ᾿ ἀηδόνια στὰ γύρω περβόλια,
λεϊμονιᾶς σὲ κυκλώνει λεφτὴ μοσκοβόλια.

Φεύγεις πάνου στὴν ἄνοιξη, γιέ μου, καλέ μου,
ἄνοιξή μου γλυκιά, γυρισμὸ ποὺ δὲν ἔχεις.
Ἡ ὀμορφιά σου βασίλεψε κίτρινη, γιέ μου,
δὲ μιλᾷς, δὲν κοιτᾷς, πῶς μαδιέμαι, γλυκέ μου!

Καθὼς κλαίει, σὰν τῆς παίρνουν τὸ τέκνο, ἡ δαμάλα,
ξεφωνίζω καὶ νόημα δὲν ἔχουν τὰ λόγια.
Στύλωσέ μου τὰ δυό σου τὰ μάτια μεγάλα.
Τρέχουν αἷμα τ᾿ ἀστήθια, ποὺ βύζαξες γάλα.

Πῶς ἀδύναμη στάθηκε, τόσο ἡ καρδιά σου
στὰ λαμπρὰ Γεροσύλυμα Καίσαρας νὰ μπῇς!
Ἂν τὰ πλήθη ἀλαλάζανε ξώφρενα (ἀλιά σου!)
δὲν ἤξεραν ἀκόμα οὔτε ποιὸ τ᾿ ὄνομά σου!

Κεῖ στὸ πλάγι δαγκάναν οἱ ὀχτροί σου τὰ χείλη. . .
Δολερὰ ξεσηκώσανε τ᾿ ἄγνωμα πλήθη
κι᾿ ὅσο ὁ γήλιος νὰ πέσῃ καὶ νἄρθῃ τὸ δείλι,
τὸ σταυρό σου καρφώσαν οἱ ὀχτροί σου κι᾿ οἱ φίλοι.

Μὰ γιατί νὰ σταθῇς νὰ σὲ πιάσουν! Κι᾿ ἀκόμα
σὰ ρωτήσανε: «Ποιὸς ὁ Χριστός;» τί ῾πες «Νά με!»
Ἄχ! δὲν ξέρει τί λέει τὸ πικρό μου τὸ στόμα!
Τριάντα χρόνια, παιδί μου, δὲ σ᾿ ἔμαθ᾿ ἀκόμα!

***

Το ποίημα αυτό, ανήκει στη συλλογή «το Φως που καίει», που γράφτηκε στην Αίγινα. Αντιγράφω από μια πολύ ωραία διάλεξη που είχε κάνει ο Μίμης στο Λαογραφικό Μουσείο, για την «Αιγινήτικη» περίοδο του Βάρναλη:

[…] Εδώ λοιπόν, το καλοκαίρι του 1921 ο Βάρναλης έγραψε το «Φως που Καίει» στην πρώτη του μορφή, με την οποία εξεδόθη τον επόμενο χρόνο από τον εκδοτικό οίκο της Αλεξάνδρειας «Γράμματα» με το ψευδώνυμο Δήμος Τανάλιας. Χρησιμοποίησε ψευδώνυμο γιατί ήταν δημόσιος υπάλληλος και είχε επίγνωση του  τι φωτιά θα άναβε το έργο του.  Οι καιροί ήταν πονηροί. Οι συντηρητικές δυνάμεις, αφού ανέτρεψαν στις εκλογές το Βενιζέλο με το σύνθημα Οίκαδε και με την υπόσχεση άμεσης ειρήνης με τους Τούρκους, όχι μόνο συνέχισαν τον πόλεμο αλλά  έβαλαν στόχο τους την κατάληψη της Αγκυρας! Φυσικά η κατάληξη ήταν η καταστροφή.

Ο Βάρναλης με το έργο του αυτό κατηγορούσε όλους τους πολέμους και όλη την αδικία και εκμετάλλευση που γινόταν εν ονόματι της Πατρίδας και της Θρησκείας. Από το 1919 ήταν ήδη στρατευμένος στο νεαρό τότε κομμουνιστικό κίνημα, μολονότι δεν εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα παρά μόνο στην Κατοχή και ως το 1946 αν δεν κάνω λάθος. Δεν έμπαινε εύκολα σε καλούπια και πειθαρχία. Ο Ασημάκης Πανσέληνος στο βιβλίο του «τότε που ζούσαμε», μας δίνει μια χαρακτηριστική μαρτυρία: Γύρω στο 1935 το κόμμα κυκλοφόρησε μια έντυπη διαμαρτυρία για κάποιο  ζήτημα και ζητούσε να την υπογράψουν γνωστοί διανοούμενοι και κοινωνιοί παράγοντες. Ο Βάρναλης καθόταν με το Γληνό σε ένα γνωστό στέκι συγγραφέων όταν τους πλησίασε ο Σιδερίδης (ο άντρας της Ηλέκτρας Αποστόλου – της μετέπειτα ηρωίδας της Αντίστασης) και τους έδωσε το έντυπο για να το υπογράψουν. Ο Γληνός το διάβασε και χωρίς άλλα σχόλια το υπέγραψε. Ο Βάρναλης αντίθετα όταν το διάβασε, το έδωσε πίσω στον Σιδερίδη και του ‘πε

— Συμφωνώ με το νόημα αλλά πάρτο πίσω, γράψτο σε σωστά ελληνικά και φέρε μου το ξανά,  να το υπογράψω. Δεν είναι γλώσσα αυτή.

Ανεξάρτητα βέβαια από αυτά, παρέμεινε σε όλη τη ζωή του πιστός και ένθερμος οπαδός του κόμματος.

Το ότι έγραψε το «Φως που καίει» στην Αίγινα το μαρτυρεί ο ίδιος στα φιλολογικά του απομνημονεύματα. Είμαι σίγουρος δε πως τον «Πρόλογο» τον εμπνεύσθηκε  κατηφορίζοντας από το Σφεντούρι  (ήταν δεινός πεζοπόρος) καθώς αγνάντευε  τη θάλασσα από ψηλά. Όλα όσα αναφέρει στο ποίημα είναι εκεί: οι γκρεμοί, τα άσπρα σπιτάκια, οι κάβοι και τα νησάκια ως μεταξένοι αχοί, ακόμα και το κυπαρίσσι.[…]

Posted in Αιγινήτικα, Εις μνήμην, Ποίηση | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: