Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Archive for Απρίλιος 2013

Ας φρόντιζαν

Posted by tofistiki στο 29/04/2013

καβαφης

Νομίζω πως ο Καβάφης (29 Απριλίου 1863 -29 Απριλίου 1933) ήταν ο πιο αγαπημένος ποιητής του Μίμη, όπως ήταν και του πατέρα του, του Νίκου. Πολύ συχνά αναφερόταν σε στίχους του, σχολιάζοντας την επικαιρότητα. Το παρακάτω ποίημα, ήταν από κείνα που μνημόνευε. Δεν μας έχουν λείψει, δυστυχώς, οι λαμπροί νέοι -κι όχι μόνο νέοι- σαν τον πρωταγωνιστή του ποιήματος, στην πολιτική μας σκηνή…

Ας φρόντιζαν

Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
Aυτή η μοιραία πόλις, η Aντιόχεια
όλα τα χρήματά μου τάφαγε:
αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο.

Aλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.
Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
(ξέρω και παραξέρω Aριστοτέλη, Πλάτωνα·
τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,τι κι αν πεις).
Aπό στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
κ’ έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων.
Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.
Στην Aλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι·
κάπως γνωρίζω (κ’ είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί:
του Κακεργέτη βλέψεις, και παληανθρωπιές, και τα λοιπά.

Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα
ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,
την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.

Σ’ ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω
να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Aυτή είν’ η πρόθεσίς μου.
Aν πάλι μ’ εμποδίσουνε με τα συστήματά τους—
τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα;
αν μ’ εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ.

Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει,
θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις.

Κ’ είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη
για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κ’ οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

Aλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Aς φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.

***

 
(Από τον επίσημο δικτυακό τόπο του αρχείου Καβάφη.)
 
Δυστυχώς, δεν είχαμε ηχογραφήσει τον πατέρα ή τον παππού μου να απαγγέλλουν το ποίημα που τόσο αγαπούσαν, μπορείτε να το ακούσετε όμως από τον Γ. Π. Σαββίδη αλλά και από την Έλλη Λαμπέτη:
 
Advertisements

Posted in Εις μνήμην, Περιοδικό, Ποίηση | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

Μια διπλή αφιέρωση από τον Γρηγόρη Γεωργίου

Posted by tofistiki στο 26/04/2013

Από τον σκιτσογράφο Γρηγόρη Γεωργίου, αγαπημένο φίλο και μόνιμο συνεργάτη του Μίμη από τα πρώτα ακόμα φύλλα της εφημερίδας -τότε- «Φιστίκι», πήραμε το παρακάτω πολύ συγκινητικό ηλε-μήνυμα, συνοδευόμενο από δύο βραβευμένες δουλειές του. Τον ευχαριστούμε από καρδιάς για την αφιέρωση, τα αισθήματα αγάπης και εκτίμησης μεταξύ τους ήταν άλλωστε αμοιβαία.

«Επειδή ειλικρινά ο Μίμης είναι πάντα μέσα στην καρδιά μου και στη σκέψη μου και επειδή πάντα διασκέδαζε με τα σκίτσα μου και  καμάρωνε σαν… αρχισυντάκτης μου επί 15(;) χρόνια , θεωρώ ιερό μου χρέος να αφιερώσω στη μνήμη του τα δύο πρόσφατα διεθνή  βραβεία μου (για δύο διαφορετικούς λόγους): Το ένα (πρώτο βραβείο) είναι από τη Συρία πολύ πρόσφατο , με ένα θέμα που θα τον άγγιζε (We love to live… no more blood).
To  άλλο από τον περασμένο Δεκέμβρη , (τρίτο βραβείο-και μάλιστα βραβείο κοινού)  είναι από την Κροατία με ελεύθερο θέμα, αλλά ξέρω ότι το ασεβές του θέμα θα τον έκανε να χαμογελάσει.»

Georgiou-1

Georgiou-2

Την είδηση για τη βράβευση του Γ. Γεωργίου στη Συρία, μπορεί να μην τη βρήκα στον ελληνικό διαδικτυακό χώρο, αλλά τη βρήκα σε ιστολόγιο Τούρκου σκιτσογράφου!
 
 

Posted in Εις μνήμην, Μεταξύ αστείου και σοβαρού, Περιοδικό, Σκίτσα-φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , , , | Leave a Comment »

Πες το μ’ ένα ποίημα

Posted by tofistiki στο 20/04/2013

Όταν η πραγματικότητα γύρω μας είναι πολύ σκοτεινή και άχαρη, πού αλλού να στραφούμε, παρά στην τέχνη;
 Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Τάσος Λειβαδίτης, ας θυμηθούμε λοιπόν ένα ποίημά του:

Αλλά τα βράδια

Και να που φτάσαμε εδώ
χωρίς αποσκευές
μα μ’ ένα τόσο ωραίο φεγγάρι.

Κι εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφάλαιο να γράψεις ακόμα.
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη…

Βέβαια αγάπησε τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά
πετούσαν πιο πέρα.

Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ’ το δέντρο που βρέχεται.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη…

Ύστερα ανακάλυψαν την πυξίδα
για να πεθαίνουν κι αλλού και την απληστία
για να μένουν νεκροί για πάντα.

Αλλά καθώς βραδιάζει
ένα φλάουτο κάπου
ή ένα άστρο συνηγορεί για όλη την ανθρωπότητα.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη…

Καθώς μένω στο δωμάτιο μου,
μου ‘ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες.
Φοράω το σακάκι του πατέρα
κι έτσι είμαστε δυο,
κι αν κάποτε μ’ άκουσαν να γαβγίζω
ήταν για να δώσω
έναν αέρα εξοχής στο δωμάτιο.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη…

Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη
μ’ ένα άστρο ή μ’ ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι, που καθώς βρέχει
παίρνει το μέρος των φτωχών.

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη!

Δως μου το χέρι σου…
Δως μου το χέρι σου…

***

Το ποίημα αυτό του Λειβαδίτη,  έχει μελοποιηθεί πολύ όμορφα από τον συνθέτη Γιώργο Τσαγκάρη, με τον οποίο ήταν και φίλοι. Το ερμηνεύει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και στην απαγγελία είναι ο σπουδαίος ηθοποιός Γιώργος Μιχαλακόπουλος:

Posted in Επικαιρότητα, Ποίηση | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

Η ομιλία στην ημερίδα για τον Μποστ

Posted by tofistiki στο 18/04/2013

Το Φιστίκι αγαπάει τον Μποστ, όπως τον αγαπούσε κι ο Μίμης. 🙂
Η ανάρτηση του Νίκου, εκτός από το κείμενο της ομιλία του στην ημερίδα “Ξαναθυμόμαστε τον Μποστ” που έγινε στο Μουσείο Μπενάκη στο πλαίσιο της έκθεσης «Cherchez να φαμ΄ – Ο Μποστ του Τύπου», που συνεχίζεται εκεί ως τις 19 Μαΐου, έχει επίσης συνδέσμους προς κάποια σκίτσα, αλλά και προς τα βίντεο της ημερίδας που περιέχουν όλες τις πολύ ενδιαφέρουσες εισηγήσεις που έγιναν από τους συμμετέχοντες. Απολαύστε! 🙂

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Την Κυριακή που μας πέρασε, όπως σας έχω πει ίσαμε δεκαπέντε φορές, πήρα μέρος στην ημερίδα «Ξαναθυμόμαστε τον Μποστ» που έγινε στο Μουσείο Μπενάκη (της Πειραιώς) στο πλαίσιο της έκθεσης Cherchez να φαμ΄ Ο Μποστ του Τύπου, που συνεχίζεται εκεί ως τις 19 Μαΐου. Αν και δεν είμαι αμερόληπτος, αφού συμμετέχω στην έκθεση (έχω διαλέξει τα σκίτσα και έχω γράψει τα κείμενα) νομίζω ότι είναι πολύ καλή έκθεση, πολύ ενδιαφέρουσα. Εξίσου ενδιαφέρουσα νομίζω πως ήταν και η ημερίδα, και επειδή στην ομιλία μου είπα μερικά πράγματα που δεν τα έχω παρουσιάσει στο ιστολόγιο νομίζω ότι σηκώνει να την αναδημοσιεύσω εδώ.

Όμως, υπάρχει και κάτι καλύτερο. Πέρα από τη δική μου ομιλία, που θα την παραθέσω στα επόμενα για να τη διαβάσετε, μπορείτε να δείτε και να ακούσετε όλες τις εισηγήσεις, μια και έχουν ήδη ανέβει σε βίντεο, με επαγγελματική λήψη, στον ιστότοπο του ιδρύματος Μποδοσάκη. Παρόλο που διαρκούν αρκετά, πάνω…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.036 επιπλέον λέξεις

Posted in Περιοδικό | Leave a Comment »

CHERCHEZ ΝΑ ΦΑΜ! Ο Μποστ του Τύπου

Posted by tofistiki στο 13/04/2013

Ο Μποστ, ήταν αγαπημένος σκιτσογράφος της οικογένειας. Θυμάμαι τα λευκώματά του, που διάβαζα όταν ήμουν μικρή με μεγάλη απορία, γι αυτόν τον «μεγάλο» που κάνει τόσα λάθη και δεν τον διορθώνουν!:-)

Στην έκθεση, που γίνεται μέχρι τις 19/5 στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς, έχει βάλει το χέρι του κι ο Νίκος, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο ιστολόγιό του:

Πρώτα όμως να πω μερικά για αυτή την έκθεση, στην οποία έχω βάλει κι εγώ το χέρι μου: έχω διαλέξει τα σκίτσα, έχω γράψει σύντομα κατατοπιστικά σχόλια (περί τις 150-180 λέξεις για κάθε σκίτσο) και ταυτόχρονα έχω διαλέξει δημοσιεύματα εφημερίδων της εποχής, από τα οποία έχει γίνει ένα κολλάζ, για να μπει ο θεατής στο κλίμα. (Εδώ μπορείτε να δείτε τι εννοώ). H έκθεση λοιπόν θα διαρκέσει έως τις 19 Μαΐου, όμως είναι ανοιχτά μόνο από Πέμπτη έως και Κυριακή. Πέρα από τις 42 γελοιογραφίες, εκτίθενται τα πρωτότυπα από 6 μεταγενέστερες γελοιογραφίες, πίνακες και άλλα έργα του Μποστ, προσωπικά του αντικείμενα, βιβλία και περιοδικά, ενώ υπάρχει και ειδική ενότητα όπου 19 σύγχρονοι γελοιογράφοι παρουσιάζουν σκίτσα που έφτιαξαν ειδικά για την περίσταση, φόρο τιμής στον Μποστ (πολλά είναι α λα μανιέρ ντε Μποστ).

Την Κυριακή 14 Απριλίου θα πραγματοποιηθεί η ημερίδα «Ξαναθυμόμαστε τον Μποστ», όπου συμμετέχουν οι Κώστας Γεωργουσόπουλος (φιλόλογος, μεταφραστής και κριτικός θεάτρου), Στάθης Σταυρόπουλος (γελοιογράφος), Θανάσης Παπαγεωργίου (σκηνοθέτης), Γιάννης Κοντός (ποιητής), Μανόλης Σαββίδης (φιλόλογος), Τάσος Σακελλαρόπουλος (ιστορικός), Κώστας Μποσταντζόγλου (γραφίστας, γιος του Μποστ) και Νίκος Σαραντάκος.

Κι από τον ιστότοπο του Μουσείου Μπενάκη:

Στο Μουσείο Μπενάκη, μέχρι τις 19 Μαΐου.

Θέμα της έκθεσης είναι η γελοιογραφική σάτιρα του Μποστ στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο από τα τέλη του 1950 έως το 1980. 
Τα ιδιοφυή σκίτσα του καλλιτέχνη εντάσσονται σε ιστορικό πλαίσιο και  η έκθεση ανιχνεύει την σύγχρονη σημασία της σάτιράς του, καθώς και την αισθητική της αρτιότητα, που ξεπερνά το εφήμερο. 
Ο Μποστ είναι τώρα όσο ποτέ πολιτικά επίκαιρος.
Με επίκεντρο τους θρυλικούς χαρακτήρες του, την καθημαγμένη Μαμά Ελλάδα, την Ανεργίτσα και τον Πειναλέοντα, οι γελοιογραφίες του συσχετίζονται με την σημερινή Ελλάδα της κρίσης. 
Στην έκθεση, επίσης, αναδεικνύεται η φιλολαϊκή οπτική του Μποστ που ξεπερνά τα κομματικά πλαίσια και δηλώνει πίστη σε ένα δημοκρατικό ήθος συμμετοχής. 
Σημαντικό σκέλος της είναι και τιμητικό αφιέρωμα στον Μποστ από σύγχρονους γελοιογράφους: το παρόν διαλέγεται με το παρελθόν, ωθώντας μας, όχι μόνο να γελάσουμε με τα χάλια μας, αλλά και «να λογαριάσουμε πώς προχωρούμε.».

Η έκθεση είχε προταθεί και σχεδιαστεί από την ιστορικό τέχνης Μαρία Κοτζαμάνη που χάθηκε πρόσφατα και υλοποιείται με την επιμέλεια της Μαρίνας Κοτζαμάνη, ως προσφορά στην μνήμη της μητέρας της.

 

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Επικαιρότητα, Περιοδικό, Πολιτιστικά, Σκίτσα-φωτογραφίες | Με ετικέτα: , , , | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: