Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Καλοκαιρινές αναμνήσεις

Posted by tofistiki στο 03/10/2012

Με αφορμή το μάζεμα του φιστικιού, δημοσιεύω ένα σχετικό κομμάτι από τα ανέκδοτα «Εφτά ευτυχισμένα καλοκαίρια» του Μίμη Σαραντάκου. Είναι 1985, εκείνος και η Κική έχουν μόλις επιστρέψει από το ταξίδι τους στη Σοβιετική Ένωση, ένα ταξίδι που ονειρεύονταν χρόνια και τους εντυπωσίασε πάρα πολύ. Το κομμάτι αυτό, στην ουσία είναι γραμμένο από την Κική.
 

[…] Στην Αθήνα μας περίμενε η ρουτίνα της καθημερινής μας ζωής και στην Αίγινα η συγκομιδή των φιστικιών. Φέτος ήτανε καλή χρονιά και ελπίζαμε να μαζέψουμε τουλάχιστον ενάμισι τόνο ξερά φιστίκια. Καλύτερα όμως τα γράφει η Κική:

Σήμερα Παρασκευή, 4 του Σεπτέμβρη, είναι η πρώτη μέρα που νιώθεις άνετα μέσα στο σώμα σου. Η θερμοκρασία έπεσε τουλάχιστο 10 βαθμούς κι ο πουνέντης που λυσσομανούσε από το πρωί καταλάγιασε κατά τις 4 το απόγεμα. Είναι από κείνα τα ευτυχισμένα απογέματα του Σεπτέμβρη και τούτος ο μήνας είναι σαν εκείνα τα δειλινά μιας γεμάτης όμορφης μέρας, που κόπιασες και τώρα κάθεσαι στη βεράντα σου και κοιτάς τον ήλιο που δύει.

Αύριο θα μαζέψουμε το φιστίκι και προσδοκούμε φέτος οι φιστικιές να μας αποζημιώσουν για τους κόπους και τα έξοδα που κάναμε τη χρονιά που πέρασε. Εκτός από τα παιδιά μας, που θα είναι και τα τρία παρόντα, επιστρατεύσαμε και τρεις εργάτες, που θα κάνουν και τις πιο βαριές δουλειές. Ξεθάψαμε από τα χτιστά κρεβάτια – σεντούκια του υπογείου τα μεγάλα πανιά που απλώνουμε κάτω από τις φιστικιές για να δεχτούνε τον καρπό που θα ρίχνουν οι ραβδιστάδες.

Φέτος ήταν χρονιά καρποφορίας για τις φιστικιές κι αυτό φάνηκε από νωρίς από τότε που τα δέντρα ήταν γυμνά από φύλλα και είδαμε να ξεπετιούνται, πριν βγούνε τα πρώτα φυλλαράκια, οι πρώτοι «κούνοι», οι φουντίτσες, που θα γίνουν τσαμπιά με φιστίκια. Αλλιώς, αν δεις να βγαίνουν τα φυλλαράκια κι αργότερα να φουντώνουν και να γεμίζει η φιστικιά κιτρινοπράσινο φύλλωμα, χωρίς να βγούνε «κούνοι», αυτό θα πει πως η χρονιά δεν έχει φιστίκι. Γιατί η φιστικιά είναι σαν παιδί. Έχει δύσκολα κοπιαστικά χρόνια, ώσπου να μεγαλώσει, μα και όταν γίνει κι αυτό κι αρχίζει να καρπίζει, και τότε θέλει φροντίδα, κόπους, έξοδα, να ΄σαι από πάνω της σαν Έλληνας γονιός της μεταπολεμικής εποχής.

Οι φουντίτσες μεγαλώνουν και τον Μάη δένουν οι καρποί σαν μεγάλες φακές, που όσο προχωρεί το καλοκαίρι μεγαλώνουν και γίνονται φιστίκια και η  σαρκώδης φλούδα τους παίρνει όλα τα χρώματα από φιστικί ως το κίτρινο και το κόκκινο. Μέσα από τη σαρκώδη αυτή φλούδα κρύβεται το φιστίκι, όπως το ξέρουμε. Το καλό φιστίκι πρέπει να είναι μισάνοιχτο σα να χαμογελά και αυτό το πετυχαίνουμε με χορταστικά ποτίσματα στις κατάλληλες μέρες. Στο τέλος, ο ώριμος καρπός  αποκτά πολύ ευαίσθητο κοτσάνι, που με το παραμικρό άγγιγμα πέφτει. Τότε είναι η ώρα του μαζέματος.

Το φιστίκι θα το μαζέψουμε και από τα πανιά θα το μεταφέρουμε σε κοφίνια κι από αυτά σε σακιά, που θα πάνε στη μηχανή, όπου με άφθονο νερό και μηχανικό τρίψιμο, θα καθαριστεί, να φύγει η σαρκώδης εξωτερική φλούδα. Τα φιστίκια,  στην τελική μορφή τους, αλλά κάθυγρα θα γυρίσουν από τη μηχανή και θα απλωθούν στον ήλιο, στην ταράτσα του σπιτιού μας για τέσσερις έως έξι μέρες, αναλόγως του καιρού, ώσπου να στεγνώσουν καλά. Το στεγνό φιστίκι θα φυλαχτεί σε σάκους, έτοιμο για να πουληθεί ή να καταναλωθεί.

 Μετά το μάζεμα και το στέγνωμα του φιστικιού θα έρθει ο τρύγος και το πάτημα των σταφυλιών. Η ζωή συνεχίζεται…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: