Το Φιστίκι

ηλε-περιοδικό ευτράπελης ύλης, φωταδιστικό και κουλτουριάρικο

Αν δεν υπήρχε η Αριστερά, θα έπρεπε να την εφεύρουμε.

Posted by tofistiki στο 11/07/2011

Κείμενο του Δημήτρη και της Αγγελικής Σαραντάκου
που θα δημοσιευτεί στον «Πολίτη» της Μυτιλήνης

Στο γενικό κλίμα της έκπτωσης των πάντων, μερικοί σπεκουλαδόροι της πληροφόρησης ζητάνε να τα βάλουν όλα στο ίδιο τσουβάλι.

«Δε βαριέσαι, όλοι ίδιοι είναι» λένε, βάζοντας μαζί τους πολιτικούς, τους επιστήμονες, τους επιχειρηματίες και τους μισθωτούς, όλων των αποχρώσεων και όλων των πολιτικών τάσεων.

Έλα όμως που δεν είναι. Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι με τις απλουστευτικές γενικεύσεις, που αν μη τι άλλο αποπροσανατολίζουν. Ύστερα, διαφωνούμε με την αναζήτηση, παγίως, κάποιου αποδιοπομπαίου τράγου, στον οποίο να φορτώνουμε όλα τα δεινά.

Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο. Μετά τον Εμφύλιο και για πολλά χρόνια ακόμα, επικρατούσε το αντικομμουνιστικό πνεύμα, που δεν είχε μόνο νομική επένδυση αλλά και τη συγκατάθεση, τρόπον τινά, μέρους της κοινής γνώμης. Για όλα τα δεινά έφταιγαν «οι κομμουνισταί». Αυτοί δολοφόνησαν τον Κένεντι, αυτοί προκάλεσαν το ανθελληνικό πογκρόμ στη Πόλη, αυτοί εμπόδιζαν την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ήταν ο βολικός αποδιοπομπαίος τράγος.

Ύστερα ήρθε η Χούντα και τα εφτά χρόνια του γύψου. Εδώ πρέπει να τονιστεί η πιο χαρακτηριστική ανακολουθία του οπερετικού αυτού καθεστώτος. Ενώ προήλθε από τον πιο αντικομμουνιστικό πυρήνα του στρατεύματος, τον διαβόητο ΙΔΕΑ και ενώ εκπροσωπούσε την πιο ακραία συντήρηση, κατόρθωσε να εξουδετερώσει δυο από τα βάθρα του καθεστώτος: τη Μοναρχία και τον Αντικομμουνισμό.

Μην ξεχνάμε πως ο Κοκός ήταν ο μόνος βασιλιάς της Ελλάδας που κηρύχθηκε έκπτωτος με δύο δημοψηφίσματα, από τα οποία το πρώτο έγινε το 1973, επί Χούντας και το δεύτερο το 1974, κατά τη Μεταπολίτευση. Βέβαια το δημοψήφισμα του 1973 θεωρήθηκε (και ήταν) νόθο, αλλά αυτό δεν αναιρεί τη σημασία του, που είναι ότι, θεσμός τον οποίο καταργεί ο φυσικός του φορέας, δεν έχει ζωή. Η μακρόβια τρίτη γαλλική Δημοκρατία ανακηρύχθηκε το 1871, από μια βουλή στην οποία κυριαρχούσαν οι μοναρχικοί! Από τότε, ο ηττημένος διεκδικητής του γαλλικού θρόνου ο «Δουξ των Παρισίων» και οι απόγονοί του, αποτελούν γραφικό αναχρονισμό.

Όσο για την ηθική έκπτωση του αντικομμουνισμού, αυτή προκλήθηκε από την άκριτη εφαρμογή από τους χουντικούς, της αντικομμουνιστικής νομοθεσίας, που ίσχυε επί δικτατορίας της 4ης Αυγούστου (Ν.375) ή κατά τον Εμφύλιο (Ν.509), σε βάρος όλων ανεξαιρέτως των αντιπάλων τους, μεταξύ των οποίων και βασιλοφρόνων ή συντηρητικών στρατηγών.

Τελευταία, έχει γίνει πάλι της μόδας να τα ρίχνουν όλα στην Αριστερά και συγκεκριμένα στον ΣΥΡΙΖΑ. Την αρχή την έκανε ο πρωταγωνιστής της πολιτικής γκάφας, για να μη την χαρακτηρίσουμε πιο βαριά, ο ανεκδιήγητος β΄ αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο οποίος σε κάθε περίπτωση αποδοκιμασίας ή προπηλακισμού πολιτικών, βλέπει τη συμμετοχή ή την υποκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Φυσικά πρόκειται για ψεύδη. Όχι για τίποτα άλλο, αλλά γιατί η βία δεν συμφέρει την Αριστερά. Κάνει πολύ καλύτερα τη δουλειά της με την ηρεμία και την ομαλότητα. Πολύ σωστά το διατύπωσε ο ηγέτης της, ο ζωντανός και μαχητικός Αλέξης Τσίπρας, λέγοντας «θα τους ταράξουμε στη νομιμότητα». Άλλωστε στην ιστορία της Αριστεράς, τουλάχιστον τα τελευταία 60 χρόνια, δηλαδή δύο γενιές ανθρώπων, δεν αναφέρονται ούτε συστηματικές αντισυγκεντρώσεις, ούτε σπασίματα γραφείων των αντιπάλων, ούτε προπηλακισμοί. Όλα αυτά γίνονταν εις βάρος της, από το Παρακράτος ή τη Δεξιά. Γιατί στην Αριστερά ανήκαν και ο Λαμπράκης, και ο Τσαρουχάς, και ο Γεωργιάδης και τόσοι ανώνυμοι που έχασαν τη ζωή τους..

Βεβαίως πολλοί, συνηθισμένοι να μονοπωλούν τον δημόσιο λόγο και την πληροφορία, ενοχλούνται όταν ακούνε τον λόγο της Αριστεράς από βήματα, που είναι υποχρεωμένα να μην αγνοήσουν τα παπαγαλάκια της παραπληροφόρησης, όπως έγινε πριν από λίγες μέρες, που αναμεταδώσανε τη χειμαρρώδη, λεβέντικη και χωρίς υπεκφυγές ομιλία της Λιάνας Κανέλλη από το βήμα της Βουλής, κατά την οποία είπε πολύ ενοχλητικά πράγματα και, κατά το κοινώς λεγόμενο, έκανε «ρόμπα» τον αγορητή της ακροδεξιάς.

Ας το πάρουν απόφαση. Επειδή ανοιχτή δικτατορία δε μπορούν να κάνουν, όχι γιατί δε θα το ήθελαν αλλά γιατί η, χρονολογικώς τελευταία, αποδείχτηκε πολύ δαπανηρή και ασύμφορη, είναι υποχρεωμένοι να ανεχτούν την Αριστερά. Μόνο που θα πρέπει να είναι μια τελείως διαφορετική Αριστερά, που μπορεί να μην υπάρχει ακόμα, αλλά που είναι σχεδόν νομοτελειακή η συγκρότησή της. Μια Αριστερά χωρίς απόλυτες αλήθειες, χωρίς μικρομάγαζα, χωρίς ισόβιες ηγεσίες, χωρίς ταμπέλες και διαχωρισμούς, ανοιχτή στις προκλήσεις της εποχής μας.

Μια τέτοια Αριστερά και αν ακόμα δεν υφίσταται θα έπρεπε να την εφεύρουμε, γιατί είναι η μόνη που θα μπορέσει να βάλει τις ανάγκες του ανθρώπου πάνω από τα κέρδη των τραπεζών και την ανεξαρτησία της πατρίδας μας πάνω από τις επιταγές των ξένων!

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: